ശ്യാമം..

പരിണാമം‌

2011-10-16T22:16:00.000-07:00

പി എസ് എസി ലോവര്‍‌ ഡിവിഷന്‍‌ ക്ലര്‍ക്ക് തസ്തികയിലേക്ക് വിളിച്ചട്ടുണ്ട്, ഓണ്‍‌ലൈനിലാ അപേക്ഷ. അയക്കണ്ടേ..

രഘുവിന്റെ ചോദ്യം‌ ആദ്യം കേട്ടില്ലെന്ന് നടിച്ചു. കുളത്തില്‍ അരക്കൊപ്പം വെള്ളത്തില്‍‌ നിന്ന് പയ്യെ വെള്ളത്തില്‍ കയ്യോടിച്ച്, പായലുകളെ അകറ്റുന്നതില്‍ കൂടുതല്‍ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചു.അനവസരത്തില്‍ വന്ന് കയറി പെയ്തുപോയ മഴ കുളത്തിലെ വെള്ളം കലക്കിയിരിക്കുന്നു. അരക്കൊപ്പം വെള്ളത്തിലായതിനാല്‍ തോര്‍ത്തഴിച്ച് ഒന്നു പിഴിഞ്ഞു.ചെത്തിയും കയ്യുണ്ണിയുമിട്ട് കാച്ചിയ എണ്ണയുടേയും സോപ്പിന്റേയും ഒക്കെ മുഷിഞ്ഞ മണമുള്ള ആ തോര്‍ത്ത് ഉടുത്ത് കരയിലേക്ക് കയറി.

ഞാന്‍ നിന്നോട് പറഞ്ഞത് നീ കേട്ടില്ലാന്നുണ്ടോ? രഘുവിനു ക്ഷമ നശിച്ചെന്നു തോന്നുന്നു.

ഉം, കേട്ടു, നമുക്കയക്കാം. നാളെ ഇന്റര്‍നെറ്റ് കഫേയില്‍ പോവാം, പോരെ?

അയച്ചാല്‍ മാത്രം പോരാ ഹരി, നമുക്ക് കാര്യമായിത്തന്നെ പഠിക്കണം. കോച്ചിങ്ങിനൊക്കെ പോയാലോ എന്നാലോചിക്കാ. നമുക്കൊരുമിച്ച് പോവാം.

കഴിഞ്ഞ ഒരു നാലഞ്ച് വര്‍ഷങ്ങളായി കൃത്യമായ ഇടവേളകളില്‍ ആവര്‍ത്തിക്കപ്പെടുന്ന സംഭാഷണശകലമായതുകൊണ്ട് റെഡിമെയ്ഡ് ഉത്തരം കയ്യിലുണ്ടായിരുന്നു.

പുതിയ ബാച്ച് എന്നാ തുടങ്ങണേന്നൊന്നന്വേഷിക്ക്. നമുക്ക് പോവാം

കുളത്തിനു അല്‍‌പ്പം മുകളിലായി ഉള്ള ക്ഷേത്രഗോപുരത്തെ നോക്കി ഒന്ന് തൊഴുതെന്ന് വരുത്തി വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു, പയ്യെ സൈക്കിളും ഉന്തി രഘുവും .

ഹരി, ഒരു ഹോം റ്റ്യൂഷന്‍ കൂടി ഒത്ത് വന്നട്ടുണ്ട്, നീയറിയും ചിങ്കങ്കട്ടത്തെ ദാമോദരേട്ടന്റെ മകള്‍‌, ഏഴിലാണു. സി.ബി.എസ്.ഇ ആണു.

രഘുവിന്റെ ഒരു ദിവസം രാവിലെ അഞ്ചിനു തുടങ്ങും. ഹോം റ്റ്യൂഷനുകള്‍ കൂടാതെ രണ്ട് പാരലല്‍ കോളേജിലും ക്ലാസ്സെടുക്കുന്നുണ്ട്. പിന്നെ അല്‍‌പ്പം രാഷ്ട്രീയവും.

നീ വീട്ടിലേക്ക് കയറിണില്ലല്ലോലേ? വീടെത്തിയപ്പോള്‍‌ രഘുവിനോട് ചോദിച്ചു. ഏയ്, വൈകീട്ട് ശാഖയുടെ ഒരു ബൈഠക് ഉണ്ട്. ഒന്ന് രണ്ട് പേരെ കാണണം.

കടന്നുപോയിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ദിവസങ്ങളെപ്പോലെ തുരുമ്പിച്ച ആ സൈക്കിളും ചവിട്ടി അവന്‍‌ അകന്നു പോവുന്നത് നോക്കി അല്പ്പനേരം നിന്നു. പിന്നെ വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു. ചായകുടിച്ച് മുറിയില്‍‌ ചെന്ന് മേശപ്പുറത്ത് ചിതറിക്കിടന്നിരുന്ന വാരികകളും മാസികകളുമെല്ലാം അടക്കി വച്ച് മേശവലിപ്പില്‍ നിന്ന് എം.ടിയുടെ അസുരവിത്ത് എടുത്തു.

അതില്‍‌ നാലായി മടക്കിവച്ച ഒരു വെള്ളക്കടലാസ് എടുത്ത് നിവര്‍ത്തി, പലപ്പോഴായി എഴുതിത്തുടങ്ങിയ ഒരു കത്ത്.. ഒരു ആത്മഹത്യക്കുറിപ്പ് ..

"നീ പുറത്തേക്ക് പോവുന്നുണ്ടോ? " അമ്മ പിന്നില്‍ വന്ന് നിന്നതറിഞ്ഞില്ല. കടലാസ് പെട്ടെന്ന് മടക്കി അമ്മയെ ചോദ്യഭാവത്തില്‍ നോക്കി

"അമ്മാവന്‍ കൂട്ടുകാരന്‍ വഴി ഒരു ഗള്‍ഫ് കാര്യം പറഞ്ഞിരുന്നില്ലേ? പുള്ളി ലീവില്‍ വന്നട്ടുണ്ട്, നിന്നെയൊന്ന് കാണണംന്ന് പറഞ്ഞു. ഒന്നവിടെ വരെ ചെല്ലൂ"

എനിക്ക് വയ്യ എന്ന് പറയാനാണു തോന്നിയതാദ്യം‌. പിന്നെ കരച്ചില്‍‌, പിറുപിറുക്കല്‍‌.. പോവാം എന്നരീതിയില്‍ ഒന്ന് തലകുലുക്കിയപ്പോള്‍ അമ്മ അവിടെ നിന്ന് പോയി. വീണ്ടും കയ്യിലെ കടലാസിലേക്ക് ...

വിരസമായ ദിനങ്ങള്‍ നല്‍കിയ നിരാശകലര്‍ന്ന വാചകങ്ങള്‍‌.. കാലം‌ ജീവിതത്തിലേക്ക് കയറ്റിവിട്ട മൌനം ആറ്റിക്കുറുക്കിയ വാക്കുകള്‍‌..

നിശ്ശബ്ദതയെ ഭേദിച്ച് കൊണ്ട് രഘുവിന്റെ എസ്.എം.എസ് വന്നു. "നാളെ ഒരു മെഡിക്കല്‍‌ റെപ്പ് ഇന്റര്‍‌വ്യൂ ഉണ്ട്, വരുന്നോ? " മറുപടികൊടുക്കാതെ വീണ്ടും എഴുത്തിലേക്ക് തലപൂഴ്ത്തി.

ഒന്നു വായിച്ചപ്പോള്‍‌ ചെറിയ ചിരിവന്നു.. ജോലി, ശമ്പളം, പ്രാരാബ്ദം‌, പ്രണയം‌ ഇതൊക്കെ എപ്പൊഴാണു തന്റെ പ്രശ്നങ്ങളല്ലാതെ മാറിയത് എന്നൊരെത്തും പിടിയും കിട്ടുന്നില്ല. അതിനെക്കുറിച്ചൊന്നും ഈയിടെയായി ആലോചിക്കുന്നേ ഇല്ല എന്നതാണ് സത്യം‌. രഘുവും അമ്മയുമൊക്കെ പറയുന്നതിനു യാന്ത്രികമായി തലകുലുക്കുക എന്നത് ശീലത്തിന്റെ ഭാഗമാവുകയും ചെയ്തു.

പേനയെടുത്ത് എഴുതിയതൊക്കെ വെട്ടി...അവസാനം ഒരു വരി എഴുതിച്ചേര്‍ത്തു.

ഇപ്പൊഴുള്ള നിസ്സംഗതയേയും ഉള്ളിലുള്ള ശൂന്യതയേയും മടുക്കുന്നതിനുമുന്നെ എനിക്ക് പോകണം‌.

തന്നോട് ഐകദാര്‍ഡ്യം പ്രകടിപ്പിക്കാനെന്നവണ്ണം കരകരശബ്ദമുണ്ടാക്കിയ കതകിന്‍‌പാളികളെ ചേര്‍‌ത്തടച്ച് കിടക്കയിലേക്ക് മറിയുമ്പോള്‍‌, തന്റെ നിശ്വാസങ്ങളെ തണുപ്പിക്കാന്‍‌ ശ്രമം നടത്തിക്കൊണ്ട് മച്ചിലെ പഴകിയ ഫാന്‍‌ മൂളികറങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു..

അനുപാതം‌

2011-09-21T08:34:00.000-07:00

അനുപാതം‌

ദൈവമേ, എനിക്കു നിന്നോടുള്ള സ്നേഹത്തിന്റെ ആഴം...
അത് ചുവന്ന അക്ഷരത്തിലെ
അവധിദിവസത്തിന്റെ എണ്ണത്തിനും
പെട്ടിയിലടച്ച പായസത്തിന്റെ മധുരത്തിനും
നേര്‍ അനുപാതത്തിലാണു

ചാറ്റൽമഴയത്തൊരു കട്ടൻചായ കുടിച്ച കഥ

2011-09-18T20:23:00.000-07:00

(ഇതൊരു നിരൂപണമോ ആഴത്തിലുള്ള പുസ്തകപരിചയമോ അല്ല. മങ്ങിയ വെളിച്ചമുള്ള കലാലയ ഇടനാഴികളിലെവിടെയോ നഷ്ടപ്പെട്ട എന്തോ ഒന്നിനെ വഴിയിൽ വച്ച് കണ്ടപ്പോൾ തോന്നിയ ചില ശിഥിലമായ ചിന്തകളും കോറിവരകളും മാത്രം)

കാളിദാസനെ കൈരളിയിൽ എഴുന്നള്ളിച്ചിരുത്തിയ എ.ആറും കൊടുങ്ങല്ലൂർ കുഞ്ഞിക്കുട്ടൻ തമ്പുരാനും ജിയും കേരളവർമ്മ വലിയകോയിത്തമ്പുരാനുമൊക്കെ ഈയിടെ വായനയിൽ സൃഷ്ടിച്ച വിസ്മയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു കാടുകയറിയ ചർച്ചകൾക്കൊടുവിൽ ആണു പ്രിയസുഹൃത്ത് “സൈക്കിൾ ചവിട്ടുന്ന പെൺകുട്ടി” കയ്യിലേക്ക് വച്ചു തന്നത്.

ഇരുപത്തിയൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടിലെ കവിതകളോടെനിക്കുള്ള അപരിചിതത്വം നന്നായറിയാവുന്നവനായിട്ടും ഇത് വായിക്കാൻ പറഞ്ഞ് തന്നത് അൽപ്പം അതിശയിക്കാതെയിരുന്നുമില്ല. ഈ അപരിചിതത്വം പുതിയകവിതകളോടുള്ള അവജ്ഞയിൽ നിന്നോ അജ്ഞതയിൽ നിന്നോ ഉളവായതല്ല, അഭിസാരികയുടെ ആത്മരോഷത്തെക്കുറിച്ചു പ്രസംഗിച്ച്, കയ്യിലെ ഡയറിയിൽ സ്ഥലം പിടിച്ച ‘പുതിയവളുടെ‘ മാർക്കറ്റ് വാല്യൂ കൂട്ടിയും കുറച്ചും ലാഭനഷ്ടത്തെക്കുറിച്ച് വ്യാകുലപ്പെടുന്നവന്റെ ഇരട്ടത്താപ്പാണു പുതിയ വായനയിൽ മുഴച്ച് നിന്നിരുന്നത്. അങ്ങനെയൊരു ധാരണമനസ്സിലെപ്പൊഴോ വേരൂന്നിയതുകൊണ്ടാവണം ‘പൊട്ടാമദ്യക്കുപ്പികളെക്കുറിച്ച്’ പാടിയ കവി പൊട്ടിച്ചകുപ്പിയുടെ ലഹരിയെക്കുറിച്ച് അഭിമാനത്തോടെ പ്രസംഗിക്കുന്നത് കേട്ടപ്പോൾ ‘കോൾമയിരു’ കൊള്ളാതിരുന്നതും.

പൂർണ്ണമായും അകന്നുനിന്നിരുന്നു എന്നല്ല, വിജയലക്ഷ്മിക്കും ചുള്ളിക്കാടിനും വിനയൻ മാഷിനും ശേഷം എപ്പൊഴൊക്കെയോ തീക്കുനിയും കുരീപ്പുഴയും കലേഷും ശൈലനുമൊക്കെ വായനയിൽ കടന്നുവന്നിരുന്നുതാനും. നിരഞ്ജന്റെ ചിലവുകുറഞ്ഞകവിതകളിൽ കണ്ട വിപ്ലവം വഴിയേപോയവന്റെ ആർപ്പ് വിളിയല്ല എന്ന തിരിച്ചറിവ് സമ്മാനിക്കുവാൻ ‘ശ്രീജിത്ത് അരിയല്ലൂരിന്റെ’ സൈക്കിൾ ചവിട്ടുന്ന പെൺകുട്ടി എന്ന കവിതാസമാഹാരത്തിനു കഴിഞ്ഞു.. അരാഷ്ട്രീയവാദത്തോടുള്ള രോഷവും തേഞ്ഞ് തീർന്ന (തേഞ്ഞു എന്ന് കവി പറയുന്നു, എനിക്കഭിപ്രായമില്ല. :) ) ബിംബങ്ങളോടുള്ള അവജ്ഞയും തുടങ്ങി വലത് ലാവണ്യബോധംപേറുന്ന മാധ്യമങ്ങളോടുള്ള അമർഷവും നിറഞ്ഞു നിന്ന ആമുഖം സൃഷ്ടിച്ച മുൻവിധി (വെല്ലുവിളികളുടെ രതിമൂർച്ഛയിൽ കവിതയെ പാതിയിലുപേക്ഷിക്കുന്ന കവികൾ എന്നെ ഭയപ്പെടുത്താറുണ്ട്) അസ്ഥാനത്തായിരുന്നു എന്ന് കവിതകൾ വായിച്ചുതുടങ്ങിയപ്പോൾ മനസ്സിലായി.

ജീവിതത്തിന്റെ മുറിവേൽപ്പിക്കുന്ന മുനകളിൽ നിന്ന് കവിതയുണ്ടാക്കുന്നതിൽ ശ്രീജിത് പ്രകടിപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന നൈപുണ്യം പ്രശംസാർഹമാണു. മൂർച്ചയേറിയ പരിഹാസവും വ്യാകുലതയും നർമ്മവും അഭിപ്രായപ്രകടനങ്ങളും നിറഞ്ഞ ‘ഒന്നൊന്നരക്കവിതകളുടെ‘ ഈ സമാഹാരം അരാഷ്ട്രീയമായ കാലഘട്ടത്തെ മാത്രമല്ല, ഒഴുക്കിനൊത്ത് നിർവികാരനായി ഒഴുകാനാഗ്രഹിക്കുന്ന വായനക്കാരന്റെ നരബാധിച്ച മനസ്സിന്റെയും കൂടി കൂമ്പിനിട്ടിടിക്കുന്നുണ്ട്.

പണ്ട് നാടുവിടുമ്പോൾ
ബസിലെഴുതിയിരുന്നു
‘ശ്രീ കാടാമ്പുഴ ഭഗവതി ഈ വാഹനത്തിന്റെ ഐശ്വര്യം ‘എന്ന് ..
ഇന്ന് തിരിച്ച് വരുമ്പോൾ
ബസിലെഴുതിയിരിക്കുന്നു
‘ശ്രീ മാതാ അമൃതാനന്ദമയി ഈ വാഹനത്തിന്റെ ഐശ്വര്യം’ എന്ന്
കാടാമ്പുഴ ഭഗവതി ഏത് സ്റ്റോപ്പിലാണു ഇറങ്ങിപ്പോയത്.

മുകളിലുദ്ധരിച്ച യാത്ര എന്ന കവിതനോക്കുക, അന്ധമായ, പ്രകടനോത്സുകമായ ഭക്തിയിൽ മുഴുകി യൊഴുകുന്ന ജനത്തിന്റെ ഗതിമാറിയുള്ള പോക്കിനെ സരസമായി പരിഹസിക്കുന്ന ശ്രീജിത്ത്, കറുപ്പ് എന്ന കവിതയിൽ സ്നേഹത്തെ കെട്ടിപ്പൂട്ടി കോപ്രായം കാണിക്കുന്നരീതികളെ കളിയാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

അടിച്ചമർത്തപ്പെട്ടവന്റെ ശബ്ദം തങ്ങളുടെ ശബ്ദമാക്കി മാറ്റുന്നതിൽ പുതിയകവികൾ കാണിക്കുന്ന ആത്മാർത്ഥത അഭിനന്ദനീയം തന്നെയാണു. ശ്രീജിത്തും ആ ധർമ്മത്തിൽ നിന്നകലുന്നില്ല എന്നത് ആശാവഹം തന്നെ.

തീനാമ്പകറ്റിയൊരൂർജ്ജപ്രവാഹമായ്
ലോകായതക്കാറ്റുടുത്തിറങ്ങിക്കൊണ്ട്
രക്തസാക്ഷിക്കില്ല മൃത്യുവെന്നെന്നിലെ
ദു:ഖിതനോട് പറഞ്ഞു ചർവ്വാകൻ
എന്നെഴുതിയ കുരീപ്പുഴയും

ആദിവാസി തൻ ചോരയാടിയമണ്ണ്
കറുപ്പാണു ഞാൻ
വിഷപ്പല്ല്-
കരുതിയിരുന്നോളൂ
എന്നെഴുതി വെല്ലുവിളിച്ച വിജയലക്ഷ്മിയും നിർത്തിയിടത്ത് നിന്ന് ശ്രീജിത്ത് ആണി എന്ന കവിതയിലൂടെ വിളിച്ച് പറയുന്നതിങ്ങനെയാണു…

കറുത്തവൻ
എപ്പോഴും അടിച്ചമർത്തപ്പെടുന്നവൻ
നിങ്ങളുടെ ഉറപ്പുകൾക്കിടയിൽ
എന്നും
തുരുമ്പിച്ച് തീരുന്ന അറിയപ്പെടാത്ത ദലിതൻ…

മിഠായിയും ടൌവ്വലും പായലും മിസ്ഡ്കാളും ബ്ലേഡും എന്നുവേണ്ട സകലതിലും കവിത കണ്ടെത്തി അതിൽ ആവശ്യത്തിനു നർമ്മവും സൌകുമാര്യവും കലർത്തിയുള്ള കുട്ടിക്കവിതകൾ വായിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അതിശയം തോന്നി, അതിലുപരി ബഹുമാനവും, അസ്പൃശ്യമെന്ന് കരുതി മാറ്റിവക്കാനൊന്നുമില്ലാതെ എന്തിലും കവിതകണ്ടെത്താനിവർ കാണിക്കുന്ന ആർജ്ജവത്തിനു മുന്നിൽ എഴുന്നേറ്റ് നിന്നുകൊണ്ട് തന്നെ കയ്യടിക്കട്ടെ…സൈക്കിൾ ചവിട്ടുന്ന പെൺകുട്ടിയിലെ കവിതകൾക്ക് മാറ്റുകൂട്ടിക്കൊണ്ടുള്ള അതിമനോഹരമായ അർത്ഥവത്തായ ഇല്ലസ്ട്രേഷനുകളുടെ കാര്യം കൂട്ടത്തിൽ പറയാതെ വയ്യ. സൈക്കിൾ ചവിട്ടുന്ന പെൺകുട്ടി വില്പനക്കുള്ളവ ചിട്ടയായി അടുക്കിവച്ച സൂപ്പർമാർക്കറ്റിന്റെയല്ല, മറിച്ച് ജീവിതം തിളച്ചുമറിയുന്ന അടുക്കും ചിട്ടയുമില്ലാത്ത ഒരു മുഷിഞ്ഞ തെരുവിന്റെ പ്രതീതിയാണുളവാക്കിയത്. പ്രണയവും സ്വാർത്ഥതയും പ്രതികരണവും ജല്പനങ്ങളും എല്ലാമതിലുണ്ട്…

അധികം വലിച്ചു നീട്ടാതെ ആറ്റിക്കുറുക്കിയ ഒന്നോരണ്ടോ വാചകത്തിൽ കാര്യം പറയുന്ന ശ്രീജിത്ത് വാചകങ്ങളുടെ ഭംഗിക്കായി കവിതയിൽ ഒത്തുതീർപ്പ് നടത്തിയിട്ടില്ല എന്നതാണു ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു കാര്യം.

“വേനലിൽ നീ ഉപേക്ഷിക്കുമെന്നറിയാമായിരുന്നിട്ടും
മഞ്ഞുകാലത്ത് ഞാൻ നിന്നെ ഇറുകെപുണർന്നു “ എന്ന് പുതപ്പെന്ന കവിതയിൽ കവി കുറിക്കുമ്പോൾ വായനക്കാരനു മുന്നിൽ പരിമിതികളില്ലാത്ത ആസ്വാദനതലമാണു സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നത്

ചാറ്റൽമഴയിൽ കിഴക്കേ ഉമ്മറത്തിരുന്നു മുറ്റത്തിന്റെ അതിരിൽ നാഗപ്രതിഷ്ഠയ്ക്ക് കവാടമെന്നവണ്ണം തലവിരിച്ച് നിൽക്കുന്ന പാരിജാതത്തിന്റെ പൂക്കൾ കൊഴിഞ്ഞ് വീഴുന്നതും നോക്കിക്കിടക്കുമ്പോൾ , അമ്മ കൊണ്ട് വന്നു തരുന്ന കട്ടൻചായയാണു ആ സന്ധ്യാനേരങ്ങളെ എനിക്കേറെ പ്രിയപ്പെട്ടതാക്കാറുള്ളത്. അങ്ങനെയൊരു കട്ടൻചായ കുടിച്ച ഒരു സുഖം ‘സൈക്കിൾ ചവിട്ടുന്ന പെൺകുട്ടി’ യിൽ നിന്നു ലഭിച്ചു. അമ്മയുടെ കട്ടൻ പോലെ തന്നെ ഈ കട്ടൻ ചായക്ക് ഗുണവും മണവും കടുപ്പവുമുണ്ട്….

ഒരാളെയെങ്കിലും
സ്നേഹിച്ചുകളയണമെന്നതിനാൽ
ഞാനെപ്പൊഴും
നിന്നെമാത്രം
സ്നേഹിച്ചുകളയുന്നു

(മിസ്റ്റ് ബുക്ക്സ് ആണു പ്രസാധകർ. ആവശ്യമുള്ളവർക്ക് ബന്ധപ്പെടുവാനായി പുസ്തകത്തിൽ കണ്ട ഇമെയിൽ ഐഡി ചേർക്കുന്നു : sreealr09@gmail.com )

ജൻ‌ലോക്പാൽ‌ബില്ലും‌ ചില ആശങ്കകളും

2011-08-26T09:57:00.000-07:00

സ്വാതന്ത്ര്യസമരനാളുകൾക്കും അടിയന്തരാവസ്ഥക്കും ശേഷം‌ ഭാരതത്തിന്റെ തെരുവോരങ്ങളിൽ‌ വിപ്ലവകാഹളം മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. രാജ്യത്തിന്റെ മുന്നോട്ടുള്ള വളർ‌ച്ചയെ പ്രതികൂലമായി ബാധിക്കുന്ന തരത്തിലേക്ക് അഴിമതി സമസ്തമേഖലയിലും പടർന്നു പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. അഴിമതിയെ ഫലപ്രദമായി പ്രതിരോധിക്കുന്നതിൽ‌‌ നമ്മുടെ രാഷ്ട്രീയപ്രസ്ഥാനങ്ങൾ‌ കാണിച്ച ഉദാസീനത ജനങ്ങളെ “ടീം അണ്ണ”യുടെ കീഴിൽ‌ അണിനിരക്കുന്നതിലേക്ക് നയിച്ചു. സ്വതന്ത്രഭാരതത്തിൽ‌ മറ്റെന്നും കാണാത്തവണ്ണം യുവജനങ്ങൾ‌ ഗാന്ധിയനായ ഒരു വൃദ്ധന്റെ കീഴിൽ‌ അഴിമതിയ്ക്കെതിരെയുള്ള മുദ്രാവാക്യങ്ങളുമായി തെരുവിലിറങ്ങിയിരിക്കുന്നു.

എന്നാൽ‌ ഇവിടെ അണ്ണാഹസാരെയും കൂട്ടരും‌ അഴിമതിക്കെതിരെ മുന്നിൽ വച്ചിരിക്കുന്ന ജൻ‌ ലോക്പാൽ ബില്ലെന്ന ഒറ്റമൂലിയെക്കുറിച്ച് ഇതിലെത്രപേർ‌ ബോധവാന്മാരാണു എന്ന് മനസ്സിലാക്കുമ്പോഴാണു ഈ ഒരു മൂവ്മെന്റ് അതിന്റെ അന്ത:സത്ത ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഒന്നാണോ എന്ന് സംശയം ജനിപ്പിക്കുന്നത്. അഴിമതിക്കെതിരെ ഉണർന്നെണീക്കുന്ന യുവജനതയെ, അണ്ണാ ഈസ് ഇന്ത്യ, ഇന്ത്യ ഈസ് അണ്ണ എന്ന മുദ്രാവാക്യത്തിനു പിന്നിൽ തളച്ചിട്ട്, അപ്രായോഗികമായതും അപകടകരവുമായ അരാഷ്ട്രീയവാദത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നരീതിയിലേക്ക് ഇതിനു എവിടെയൊക്കെയോ ചുവട് പിഴച്ചു തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. അണ്ണാഹസാരെയുടെ ഉദ്ദേശശുദ്ധിയെപ്പറ്റിയല്ല ആശങ്കകൾ‌, മറിച്ച്, ജനസംഖ്യയിൽ രണ്ടാമത് നിൽക്കുന്ന രാജ്യത്തിന്റെ ജനാധിപത്യത്തെ പൂർണ്ണമായും ഹൈജാക്ക് ചെയ്ത് ഒരു സ്വേച്ഛാധിപത്യസമാന്തരവ്യവസ്ഥിതി ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കുന്നതിലേക്ക് കാര്യങ്ങൾ കൊണ്ട് ചെന്നെത്തിക്കുവാനുള്ള സാധ്യതകൾ‌ ജൻ‌ലോക്പാൽ ബിൽ അവശേഷിപ്പിക്കുന്നുണ്ട് എന്നത് കൊണ്ടാണു.

രാജ്യം മുഴുവൻ‌ ഇളക്കം സൃഷ്ടിച്ച ഒരു ബിൽ‌ മുന്നോട്ട് വക്കുന്നതിൽ‌ ടീം അണ്ണ കാണിച്ച ലാഘവത്വം‌ അതിന്റെ മുൻ‌കാല വേർഷനുകൾ‌ തയ്യാറാക്കിയതിൽ നിന്നു വ്യക്തമാണു. വേർഷൻ‌ 1.8 (ഇവിടെ ഡൌൺ‌ലോഡ് ചെയ്യാം‌) ൽ‌ ലോക്പാൽ‌ സെലക്ഷൻ‌ കമ്മിറ്റിയിലേക്ക് തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടാൻ‌ യോഗ്യത‌യായി വിശേഷിപ്പിക്കുന്നതിൽ രണ്ടെണ്ണം ശ്രദ്ധിക്കുക.

d. All Nobel Laureates of Indian Origin (ഫോട്ടോണിക്സിലെ ഒരു പേപ്പറിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ‌, അല്ലെങ്കിൽ കണ്ടുപിടുത്തത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ‌ നോബൽ സമ്മാനാർഹനായ ഒരുവനു ഭരണസംവിധാനത്തെപ്പറ്റിയോ അഴിമതിയെപ്പറ്റിയോ ജ്ഞാനമുണ്ടാവണമെന്നില്ലല്ലോ!!!)

f. Last two Magsaysay Award winners of Indian origin (ഫിലിപ്പീൻസ് ഗവർമെന്റിന്റെ മേൽനോട്ടത്തിലുള്ള ഒരു അവാർഡ് ഭാരതത്തിലെ മുഴുവൻ‌ ഇൻ‌സ്റ്റിറ്റ്യൂഷനുകളും നിയന്ത്രണത്തിലാക്കുന്ന ഒരു ബഞ്ചിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നതിനുള്ള യോഗ്യതയായി മാറുന്നു!!)

അബദ്ധജഡിലമായ, മേൽ‌പറഞ്ഞ പലനിർദ്ദേശങ്ങളും നിറഞ്ഞ മുൻ‌ വേർ‌ഷനുകൾ‌ മാറ്റി ഇറക്കിയ പുതിയ വേർഷൻ‌ ഇവിടെ ഡൌൺ‌ലോഡ്ചെയ്യാം‌. ഇതിൽ തന്നെയുള്ള ചില പോയിന്റുകൾ‌ നമുക്ക് പരിശോധിക്കാം

1. Chapter XII - 24 Wherever Lokpal directs imposition of financial penalty on any officer under this Act to be deducted from his salary, it shall be the duty of the Drawing and Disbursing Officer of that Department to implement such order, failing which the said Drawing and Disbursing Officer shall make himself liable for similar penalty

ലോക്പാൽ‌ ബഞ്ച് പെനാൾട്ടി വിധിച്ച ഒരു ഉദ്യോഗസ്ഥന്റെ ശമ്പളത്തിൽ നിന്നു അത് പിടിച്ചെടുക്കേണ്ടത് സാലറി ഡിസ്പേഴ്സ്മെന്റ് ഓഫീസറുടെ കടമയാണു. അത് ചെയ്യാൻ സാധിക്കാത്തപക്ഷം‌ ആ പെനാൾട്ടിക്ക് സാലറി ഡിസ്പേഴ്സ്മെന്റ് ഓഫീസർ ബാധ്യതക്കാരനാണു.

ഒരു പി.ഡബ്ല്യു.ഡി ഉദ്യോഗസ്ഥൻ‌ ഒരു വലിയ അഴിമതി നടത്തി 40 ലക്ഷത്തിന്റെ പെനാൾട്ടി കിട്ടി എന്നു കരുതുക. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശമ്പളമനുസരിച്ച് ഇതു തിരിച്ച് പിടിക്കാനുള്ള വകയുമില്ല. ആ നാൽ‌പ്പത് ലക്ഷത്തിന്റെ ഉത്തരാവാദിത്വം സാലറി ഡിസ്പേഴ്സ്മെന്റ് ഉദ്യോഗസ്ഥന്റെ തലയിലാവും‌. !!!!!!

2. Chapter XIV - 3 Lokpal shall not need any administrative or financial sanction from any government agency to incur expenditure.

ലോക്പാൽ‌ ബഞ്ചിന്റെ യാതൊരുവിധത്തിലുള്ള സാമ്പത്തിക ഇടപാടുകൾക്കും യാതൊരുവിധത്തിലുള്ള അനുമതി ആവശ്യമില്ല. അതായത് ലോക്പാൽ ബഞ്ചിന്റെ ആവശ്യങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് ഭാരതത്തിന്റെ ഖജനാവിൽ നിന്ന് യാതൊരു നിബന്ധനകളുടേയോ അനുമതിയുടേയോ ആവശ്യമില്ലാതെ പണം നൽ‌കുക!!!

3. Chapter V-12 Any orders passed by any bench of the Lokpal or any officer of the Lokpal shall be subject to the writ jurisdiction of the High Court under Article 226 of the Constitution of India. Ordinarily, High Courts shall not stay the order. However, if it does, it will have to decide the case within two months, else the stay would be deemed to have been vacated after two months and no further stay in that case could be granted.

ലോക്പാൽ‌ ബഞ്ചിന്റെ നടപടികളെ പ്രതിക്ക് ഹൈക്കോടതിയിൽ ചോദ്യം ചെയ്യാം‌. എന്നാൽ സാധാരണഗതിയിൽ‌ ഹൈക്കോടതി ലോക്പാൽ‌ വിധിയെ സ്റ്റേചെയ്യരുത് എന്ന വിചിത്രമായ ഒരു നിർദ്ദേശവും ജൻ‌ലോക്പാൽ ബിൽ മുന്നോട്ട് വക്കുന്നു. മാത്രവുമല്ല, തീരുമാനമെടുക്കാൻ‌ വെറും രണ്ട് മാസത്തെ സമയമാണു ഹൈക്കോടതിക്ക് നൽകുക, അതിനുശേഷം യാതൊരുവിധത്തിലുള്ള സ്റ്റേയും അനുവദിക്കുകയില്ല.

നമ്മുടെ ഹൈക്കോടതികളിൽ കേവലം രണ്ട് മാസം കൊണ്ട് ഇനി വരാൻ പോകുന്ന ലക്ഷക്കണക്കിനു ലോക്പാൽ അപ്പീലുകൾ തീർപ്പാക്കപ്പെടും എന്ന് നിർദ്ദേശിക്കുന്നതിന്റെ പ്രായോഗികവശത്തെക്കുറിച്ച് ഒന്ന് ആലോചിച്ച് നോക്കുക. ചുരുക്കിപ്പറഞ്ഞാൽ ലോക്പാൽ ബഞ്ചിന്റെ വിധി അന്തിമമായിരിക്കും!!

4. Page 5 - The accountability of the Lokpal itself would be to the Supreme Court, which would have the authority to enquire into and order the removal of members of the Lokpal.

ലോക്പാൽ ബഞ്ചിൽ‌ അധികാരം സുപ്രീം‌കോടതിക്ക് മാത്രമായിരിക്കും‌. ഭാരതത്തിലെ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട എല്ലാ പാർ‌ലമെന്റ് അംഗങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് പ്രമേയം പാസാക്കിയാൽ പോലും ഒരു അംഗത്തിനെതിരെപോലും നടപടിയെടുക്കുവാൻ സാധിക്കില്ല. അതിലും രസകരം‌ ഈ അധികാരമുള്ള സുപ്രീംകോടതി ലോക്പാൽ ബഞ്ചിന്റെ അധികാരത്തിനു കീഴിലാണു എന്നതാണു.

5. Chapter XVIII - 31- 1 No government official shall be eligible to take up jobs, assignments, consultancies, etc. with any person, company, or organisation that he had dealt with in his official capacity.

ഒരു ഗവണ്മെന്റ് ഉദ്യോഗസ്ഥൻ റിട്ടയർമെന്റിനു ശേഷം‌ അദ്ദേഹം ജോലിചെയ്തിരുന്ന ഏരിയയുമായി ബന്ധമുള്ള ജോലിയിൽ ഏർ‌പ്പെടാൻ പറ്റില്ല. സെയിൽ‌സ് ടാക്സ് ഉദ്യോഗസ്ഥനായിരുന്നയാളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അദ്ദേഹം സ്വാഭാവികമായും ജോലിയിലേർപ്പെടുക സെയിൽ‌ടാക്സ് കൺ‌സൾട്ടിങ്ങോ മറ്റുമായിരിക്കുമല്ലോ.

6 Chapter I -e-1 Act of corruption which would also include any offence committed by an elected member of a house of legislature even in respect of his speech or vote inside the house.

പാർലമെന്റിനകത്തുള്ള പ്രസംഗം പോലും‌ ലോക്പാൽ‌ബെഞ്ചിന്റെ അധികാരപരിധിയിൽ വരും!! ഇത് സ്പീക്കറുടെ പ്രസക്തിയെത്തന്നെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നു

7. Chapter 1 -3 Notwithstanding anything in any other Act or Law the provisions of this Act shall prevail and to the extent that the provisions of this Act are repugnant to any other provision in any other Act or law, the provisions in other Acts or laws shall stand amended to the extent of such repugnancy.

ഭാരതത്തിന്റെ ഏതെങ്കിലും‌ റൂൾ‌ ലോക്പാൽ ബില്ലിലെ ക്ലോസുമായി ബന്ധം വരുകയാണെങ്കിൽ‌ ലോക്പാൽ ബില്ലിനനുസരിച്ച് ആ നിയമം‌ ഭേദഗതി ചെയ്യപ്പെടും‌.

8. Chapter iii -7-2 Any officer under the Lokpal while exercising any powers under the Act shall have the powers of a civil court trying a suit under the Code of Civil Procedure

ഒരു ഉദ്യോഗസ്ഥനിൽ‌ കോടതിയുടെ അപാരമായ അധികാരങ്ങൾ കേന്ദ്രീകരിക്കുക വഴിയുണ്ടാകാവുന്ന അപകടങ്ങളെക്കുറിച്ച് ബോധവാന്മാരായേ മതിയാവൂ.

9. Chapter XIII -9 The Lokpal after hearing the Grievance Redressal Officer would impose suitable penalty not exceeding Rs. 500/- for each day’s delay but not exceeding Rs. 50,000/- to be recovered from the salaries of the Grievance Redressal Officer

പരാതികൾ‌ കിട്ടിയതിനു ശേഷം നിശ്ചിത തീയതിക്ക് ശേഷം നടപടി വൈകുന്നുവെങ്കിൽ‌ വൈകുന്ന ഓരോ ദിവസത്തിനു 500 രൂപനിരക്കിൽ ഗ്രീവൻസ് റിഡ്രസൽ‌ ഓഫീസറുടെ ശമ്പളത്തിൽ നിന്ന് ഈടാക്കുന്നതാണു. മിക്കവാറും ഈ പൊസിഷനിലേക്ക് ആളെക്കിട്ടാത്ത അവസ്ഥയായിരിക്കും !! പരിഹാസമല്ല, പ്രായോഗികവശത്തെക്കുറിച്ച് സൂചിപ്പിച്ചു എന്നു മാത്രം‌

10. Chapter III 7 -2 -a summoning and enforcing the attendance of any person from any part of India and examining him on oath;

ലോക്പാലിന്റെ ഏഴംഗ സംഘത്തിനു പ്രധാനമന്ത്രി മുതലിങ്ങോട്ടുള്ള ഏതൊരാൾക്കെതിരെയും അന്വേഷണം നടത്താനും നടപടിയെടുക്കാനും‌ സാധിക്കും‌. നടപടിക്രമങ്ങളൊരുപാടുണ്ടെങ്കിലും‌ അപരാധികൾ‌ക്ക് ശിക്ഷ ലഭിക്കാതിരിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും‌ നമ്മുടെ ജുഡീഷ്യൽ‌ സിസ്റ്റത്തിൽ‌ നിരപരാധികൾക്ക് അവരുടെ നിരപരാധിത്വം തെളിയിക്കുവാൻ ഒട്ടനേകം മാർഗങ്ങളുണ്ട് എന്നത് മറക്കരുത്.

ജൻ‌ലോക്പാൽ ബിൽ ചർച്ചകൾക്കും ആവശ്യമായ ഭേദഗതികൾക്കും‌ വിധേയമാക്കാതെ പാസാക്കിയെടുക്കാനുള്ള ഉപാധിയായി അഴിമതിക്കെതിരെ നാടെങ്ങുമുയർന്നുകഴിഞ്ഞിരിക്കുന്ന ജനരോഷത്തെ മാറ്റിയെടുത്തുകൂടാ. വിപ്ലവങ്ങൾ‌ രൂപപ്പെടുന്നത് പ്രക്ഷുബ്ധമായ മനസ്സുകളിലാണു. ആ മനസ്സുകളെ‌ മാറ്റത്തിനുവേണ്ടിയുള്ള സമരപാതയിയിലേക്ക് നയിക്കുന്നതിൽ‌ ഇതുവരെ അണ്ണാഹസാ‍രെ എന്ന ഗാന്ധിയനുയർത്തിയ സത്യാഗ്രഹപാതക്ക് കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഇനി രാഷ്ട്രീയപ്രസ്ഥാനങ്ങൾ‌ കക്ഷിഭേദമന്യേ ഒരു ആത്മവിശകലനത്തിനു തയ്യാറാവുകയും‌, ഈ ഉണർവിനെ ഏറ്റെടുത്തുകൊണ്ട് ഒരു നവഭാരതം കെട്ടിപ്പടുക്കാനുള്ള യജ്ഞത്തിനൊരുങ്ങുകയും ചെയ്യാൻ‌ തയ്യാറാവുന്നിടത്തേ ഈ മുന്നേറ്റം അതിന്റെ യഥാർത്ഥപാതയിലേക്ക് എത്തിച്ചേർന്നു എന്നു പറയാനൊക്കൂ.

Idea,Guidance and Consulting :Mr.Ceejo Thomas

പെരുമഴയത്തൊരു നെല്ലിയാമ്പതിയാത്ര

2011-07-20T21:51:00.000-07:00

റൂട്ട് : എറണാകുളം‌ > മണ്ണുത്തി ബൈപാസ് >വടക്കുംച്ചേരി >നെന്മാറ> പോത്തുണ്ടി > നെല്ലിയാമ്പതി

ദൂരം‌ (എറണാകുളം - നെല്ലിയാമ്പതി) : 150 KM

ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടത് : നെല്ലിയാമ്പതിയില്‍ എ.ടി.എം‌ ഇല്ല. ആവശ്യത്തിനു പണം‌ നെന്മാറയില്‍ നിന്നു തന്നെ എടുക്കുക. ഭക്ഷണം‌ മിതമായ നിരക്കില്‍‌ ലഭിക്കും‌. മാന്‍‌പാറയിലേക്കുള്ള പ്രവേശനം നാലുവര്‍ഷമായി ഫോറസ്റ്റ് അധികൃതര്‍‌ തടഞ്ഞിരിക്കുകയാണു.
==========================================================

ചിത്രങ്ങളില്‍‌ ക്ലിക്കിയാല്‍‌ വലുതായി കാണാന്‍‌ സാധിക്കും

Aneesh,Sumesh,Hari,J.P,Praveen and Rajeev

മൺ‌സൂൺ‌ അതിന്റെ സർവ്വശക്തിയിൽ‌ പെയ്തു തകർക്കുമ്പോഴാണു രാജീവ് നെല്ലിയാമ്പതിയിലേക്കൊരു ബൈക്ക് ട്രിപ്പെന്ന ആശയം‌ പറയുന്നത്. അധികം‌ ആലോചിക്കാതെ തന്നെ രാജീവിന്റേയും സഹപ്രവർ‌ത്തകരുടേയും ഉദ്യമത്തിൽ‌ പങ്കുചേരാനുള്ള സന്നദ്ധത അറിയിച്ചു. അങ്ങനെ ശനിയാഴ്ച ഉച്ചക്ക് ഒരുമണിക്ക് നാലുബൈക്കുകളിലായി ഞങ്ങളേഴുപേർ‌ എറണാകുളത്ത് നിന്ന് യാത്രതിരിച്ചു. എല്ലാവരും കോട്ടും ഹെൽമറ്റും ധരിച്ചിരുന്നത് കൊണ്ട് മഴക്ക് യാത്രയെ തടസ്സപ്പെടുത്തുവാൻ‌ സാധിക്കുമായിരുന്നില്ല.

മണ്ണുത്തി ബൈപാസിൽ‌ നിന്ന് പാലക്കാട് റോഡിലേക്ക് തിരിയുന്നത് വരെ ഹൈവേ 4 ലൈനായതുകൊണ്ട് യാത്ര വളരെ സുഗമമായിരുന്നു. എന്നാൽ പട്ടിക്കാട് തൊട്ട് വടക്കുംചേരിവരെയുള്ള ദൂരം‌ റോഡിന്റെ അവസ്ഥ തികച്ചും‌ പരിതാപകരമായിരുന്നു.‌ കുതിരാൻ‌കയറ്റത്തിൽ‌ ഞങ്ങളെല്ലാവരും‌ ബൈക്ക് നിർത്തി അൽ‌പ്പനേരം അവിടെ ചിലവഴിച്ചുകൊണ്ട് യാത്ര തുടർന്നു. പിന്നീടങ്ങോട്ട് പാലക്കാടൻ ഗ്രാമഭംഗിയുടെ വശ്യത നുകർന്നു കൊണ്ട് ഒരു യാത്ര.

ഏറ്റവും‌ സുന്ദരമായ ഗ്രാമങ്ങൾ‌ എവിടെയെന്ന് ചോദിച്ചാൽ‌ പാലക്കാടാണെന്ന് ഞാൻ‌ ഉത്തരം‌ പറയും‌. അതു ജന്മം‌ കൊണ്ട് ഒരു പാലക്കാടുകാരനായതിന്റെ പക്ഷപാതിത്വമല്ല. പച്ചവിരിച്ച നെൽ‌പാടങ്ങളുടെ പശ്ചാത്തലമൊരുക്കി കാഴ്ചകളുടെ അതിരുകളിൽ‌ നിരന്നു നിൽക്കുന്ന സഹ്യപർവതനിരകളും‌, ഇടക്കിടക്ക് തലയുയർത്തി നിൽക്കുന്ന പനകളും‌, വൃത്തിയുള്ള നാട്ടുപാതകളും‌, ജീവനുള്ള നാട്ടുകവലകളും‌, കള്ളുഷാപ്പുകളും‌ തുടങ്ങി പാലക്കാടൻ‌ ഗ്രാമങ്ങളെ വ്യത്യസ്തമാക്കുന്ന ഒരുപാട് ഘടകങ്ങളുണ്ട്.. അതാസ്വദിക്കണമെങ്കിൽ‌ നഗരജീവിതം നമ്മിലടിച്ചേൽ‌പ്പിച്ച‌ ആധുനികജീവിതത്തിന്റേതായ ജാഡകളെല്ലാമഴിച്ച് വച്ച്, ഒരു കൈലിയുടുത്ത് തലയിലൊരു തോർത്തുമുണ്ടുകൊണ്ടൊരു കെട്ടുംകെട്ടി തനി പാലക്കാട്ടുകാരനായി ഈ ഗ്രാമങ്ങളിലൂടെ ഒരു സന്ധ്യാസമയത്തൊന്ന് നടക്കണം‌, തനിയെ…

നെന്മാറയിൽ‌ നിന്ന് 34 കിലോമീറ്ററോളം മുകളിലേക്ക് കയറണം‌ നെല്ലിയാമ്പതിയെത്താൻ‌. നെന്മാറയിലെ പ്രശസ്തമായ വേല (നെന്മാറ-വല്ലങ്ങി വേല) നടക്കുന്ന അമ്പലത്തിനരികിൽ‌ കുറച്ച് നേരം‌ വിശ്രമിച്ച് ഞങ്ങൾ യാത്രതുടർന്നു. വഴിയിലെല്ലാം‌ പ്രകൃതി ദൃശ്യങ്ങൾ‌ പകർത്തുവാൻ‌ ഫോട്ടോഗ്രാഫിയുടെ അസുഖമുള്ള ജയറായും സുമേഷ്ജിയും തമ്മിൽ‌ മത്സരമായിരുന്നു. നെന്മാറയിൽ‌ നിന്ന് നെല്ലിയാമ്പതി റോഡിലേക്ക് തിരിഞ്ഞ് രണ്ട് കിലോമീറ്റർ‌ പോയിക്കാണും‌, അപ്പോഴേക്കും കനത്തമഴ ആരംഭിച്ചു. വഴിയരികിൽ‌ കണ്ട് ഒരു ചായക്കടയിൽ‌ കയറി ഒരു കട്ടൻ‌ ചായകുടിച്ച് കനത്തമഴയെ വകവക്കാതെ ഞങ്ങൾ‌ യാത്രതുടരാനുള്ള ശ്രമമാരംഭിച്ചപ്പോൾ‌, അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന നാട്ടുകാരുടെ മുഖത്തുണ്ടായ ഭാവത്തിനെ വാക്കുകളാക്കി മാറ്റുകയാണെങ്കിൽ‌, ദാ ഇങ്ങനെയിരിക്കും

“യെവന്മാർക്ക് പ്രാന്താടേ”

Pothundi Dam

പെട്ടെന്നു തന്നെ ഇരുട്ടും മഴയും കൂടി ഞങ്ങളുടെ കാഴ്ചകളെ മറച്ചുതുടങ്ങി. ശക്തമായ കോടമഞ്ഞിനെ തുളച്ച് മുന്നോട്ടുള്ള വഴികാണിക്കാൻ‌ ഞങ്ങളുടെ ബൈക്കുകളുടെ വെളിച്ചം അശക്തമായിരുന്നു. പോത്തുണ്ടി ഡാം‌മിന്റെ പരിസരത്ത് അൽ‌പ്പനേരം നിർത്തി പെരുമഴയത്തൊരു ഐസ്ക്രീമും കഴിച്ച് ഞങ്ങൾ ഹെയർ‌പിന്നുകൾ കയറാനാരംഭിച്ചു. അവിടന്നങ്ങോട്ട് നെല്ലിയാമ്പതി വരെ ചെറിയ വെള്ളച്ചാട്ടങ്ങളുടെ ഘോഷയാത്രയാണു. കൂടാതെ റോഡരികിൽ‌ പലയിടത്തായി നാലോളം‌ വ്യൂപോയിന്റുകളുമുണ്ട്. പലയിടത്തും കനത്തമഴയിൽ‌ കാട്ടിലെ മരങ്ങൾ‌ റോഡിലേക്ക് വീണു ഗതാഗതതടസ്സമുണ്ടാക്കുന്നുണ്ട്. പലയിടത്തും മണ്ണിടിച്ചിലും കണ്ടു.

നെല്ലിയാമ്പതി ഫോറസ്റ്റ് റേഞ്ചിലെ ചെക്ക് പോസ്റ്റിൽ‌ ഞങ്ങൾ പരിശോധനക്കായി നിർത്തി. വളരെ മാന്യമായ പെരുമാറ്റവും ഉപദേശങ്ങളും നൽകിയ ഫോറസ്സ് ഗാർഡിനെ എളുപ്പം മറക്കാനാവില്ല. രണ്ടാഴ്ച മുന്നെ ഒരു കാട്ടുപോത്തിറങ്ങി ഒരാളെകുത്തിപരിക്കേൽ‌പ്പിച്ച കഥ ഒന്നു സൂചിപ്പിച്ചത് ചെറുതായി ടെൻഷനുണ്ടാക്കി എന്നതു സത്യം‌.വളവുകളും തിരിവുകളും നിറഞ്ഞ വഴിയിലൂടെ കനത്തമഴയത്ത്, കനത്ത മഞ്ഞിൽ റോഡിനു നടുവിലെ “വെള്ളവര” മാത്രം‌ കണ്ട് മുന്നോട്ടുള്ള

യാത്ര ശരിക്കും ‘റിസ്കി’ തന്നെയായിരുന്നു. പുലയമ്പാറയിലെത്തിയപ്പോഴേക്കും ശരിക്കും ഇരുട്ടായിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അവിടെ ഞങ്ങളെക്കാത്ത് ഗ്രീൻ‌ലാൻ‌ഡിലെ ജീവനക്കാരൻ നിൽ‌പ്പുണ്ടായിരുന്നു. ചക്കരയുടെ ഹോട്ടലിൽ കയറി രാത്രിയിലേക്കുള്ള ഭക്ഷണം‌ ഓർ‌ഡർ ചെയ്തു ഞങ്ങൾ റൂമിലേക്ക് പോയി. പെട്ടെന്ന് തന്നെ കുളിച്ച് വസ്ത്രം മാറി ഞങ്ങൾ‌ ഹോട്ടലിലേക്ക് ചെന്നു. മഴപെയ്താൽ‌ നെല്ലിയാമ്പതിയിൽ‌ വൈദ്യുതി അപൂർവ്വമായ സംഭവമായി മാറും‌. മെഴുകുതിരിയുടെ വെട്ടത്തിൽ‌ ഒരുമിച്ച് ഇരുന്ന് “ചക്കര” ഉണ്ടാക്കിയ ചപ്പാത്തിയും കറിയും കഴിച്ച് (അഭിനന്ദിക്കാതിരിക്കാൻ സാധിച്ചില്ല, അത്രയും സ്വാദിഷ്ഠമായിരുന്നു) റൂമിലേക്ക് മടങ്ങി. താമസസ്ഥലത്തെ മധുചേട്ടൻ വഴി ജീപ്പ് ഡ്രൈവറായ സുരേഷിനെ പരിചയപ്പെട്ടിരുന്നു. പിറ്റേ ദിവസത്തെ പരിപാടികളെല്ലാം‌ സുരേഷുമായി ആലോചിച്ച് പ്ലാൻ‌ ചെയ്തു നേരത്തെ തന്നെ കിടന്നുറങ്ങി, ജെ.പി എന്ന ഞങ്ങളുടെ കണക്കപ്പിള്ളയൊഴിച്ച്.

(നെല്ലിയാമ്പതിയിൽ‌ എ.ടി.എം‌ ഇല്ലാതിരുന്നതും‌ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന കാശ് എല്ലാം സെറ്റിലാക്കുന്നതിനു പര്യാപ്തമാവുമോ എന്ന ആശങ്കയും‌ ജെ.പിയുടെ ഉറക്കം കളഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവും‌)

പിറ്റേ ദിവസം പുലർച്ചെ അഞ്ചരക്കെണീറ്റ് കുളിക്കാൻ കയറിയപ്പോഴാണു വൈദ്യുതി ഇല്ലാത്തതിനാൽ‌ ഹീറ്റർ‌ വർക്ക് ചെയ്യുന്നില്ല എന്ന വസ്തുത മനസ്സിലാക്കിയത്. രാമായണമാസം ഒന്നായതു കൊണ്ട് കുളിക്കാതിരിക്കാനും ഒരു വിഷമം‌. വെള്ളം ഐസായി മാറുന്നതിനു മുന്നെ ഇത്രയും തണുപ്പുണ്ടാവും‌ എന്ന യാഥാർത്ഥ്യം‌ മനസ്സിലാക്കിക്കൊണ്ടു ഒരു കുളിയും പാസാക്കി പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോൾ‌ സുരേഷ് ജീപ്പുമായി എത്തിയിരുന്നു. കോടമഞ്ഞിനെ കീറിമുറിച്ച് ആ ജീപ്പിന്റെ വെളിച്ചം‌ കാടിനുള്ളിലേക്ക് മെല്ലെ കയറി. നെല്ലിയാമ്പതി ഫോറസ്റ്റ് റേഞ്ചിന്റെ പരിധിയിൽ‌ നിന്നും‌ കൊടുംകാടിനുള്ളിലൂടെ ഞങ്ങൾ‌ കൊല്ലങ്കോട് ഫോറസ്റ്റ് റേഞ്ചിലേക്ക് കയറി.

ജീപ്പിനു മാത്രം കയറിപ്പോവാൻ കഴിയുന്ന ഒരു കാട്ടുപാത. സർക്കാർ തിരിച്ച് പിടിച്ച കാപ്പിയും ഏലവും നിറഞ്ഞ തോട്ടങ്ങളും കാട്ടിൽ കാണാമായിരുന്നു. പകുതിയുണങ്ങിയ ഓറഞ്ച് മരങ്ങളും കണ്ടു. പിന്നെ കൊടും കാടിനുള്ളിലൊരു ഫോറസ്റ്റ് വയർലെസ് സ്റ്റേഷനും‌.

കാട്ടിനുള്ളിലൂടെ കുറെ മുന്നോട്ട് പോയപ്പോൾ‌ ജീപ് ഒരു തുറന്നായ, പാറകൾ നിറഞ്ഞ സ്ഥലത്ത് നിർത്തി. ഒരു വ്യൂപോയന്റാണു, പിന്നാമ്പാറ. പക്ഷെ കനത്ത കോടമഞ്ഞിൽ‌ ഒന്നും ഞങ്ങൾക്ക് കാണാൻ സാധിച്ചില്ല. ചില ഫോട്ടോസൊക്കെ എടുത്ത് വീണ്ടും യാത്ര തുടർന്നു. അങ്ങനെ മാട്ടുമലയെ ലക്ഷ്യമാക്കി മുന്നോട്ട് പോയിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴും കാട്ടിൽ‌ നേരം വെളുത്തിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല. പെട്ടെന്നാണു‌ ഇടതുവശത്തേക്കുണ്ടായിരുന്ന ഒരു കൈവഴിയിലൂടെ ഒരു ചെന്നായ ഓടിപ്പോവുന്നത് കണ്ടത്. ഞാനത് സുരേഷിനോട് ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചതും ആ മിടുക്കനായ ഡ്രൈവർ ജീപ്പ് പെട്ടെന്ന് വെട്ടിത്തിരിച്ച് ആ വഴിയിലേക്കോടിച്ച് കയറ്റി. ചെന്നായക്ക് പിന്നാലെ പോയ ഞങ്ങളെ കാത്തിരുന്നത് രണ്ട് വലിയ കാട്ടുപോത്തുകളായിരുന്നു.

ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെയിരിക്കാൻ ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞ് സുരേഷ് ജീപ്പ് ഓഫാക്കി. ചിത്രമെടുക്കാനുള്ള ഞങ്ങളുടെ ശ്രമം വിഫലമാക്കിക്കൊണ്ട് അവ കുറ്റിക്കാടിനുള്ളിലേക്ക് മറഞ്ഞു. പിന്നെ നേരെ ഞങ്ങൾ കാര്യശ്ശുരിയിലേക്ക് . കഷ്ടിച്ച് ഒരു ജീപ്പിന് മാത്രം കടന്നുപോവാൻ സാധിക്കുന്ന കാട്ടുവഴിയുടെ ഒരു വശം മുഴുവൻ വലിയ കൊക്കയാണു. അധികം നിരപ്പൊന്നും അവകാശപ്പെടാനില്ലാത്ത ആ വഴിയിലൂടെ ആ ജീപ്പോടിക്കൂന്ന കാഴ്ച ഒന്നു കാണേണ്ടത് തന്നെയാണു. ഇടക്കിടക്കൊക്കെ ഞങ്ങൾക്ക് കാഴ്ചകൾ‌ കാണാനും ചിത്രങ്ങളെടുക്കാനുമായി സുരേഷ് ജീപ്പ് നിർത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു. മലമടക്കുകളും താഴ്വാരങ്ങളും വെണ്മേഘങ്ങളും കോടമഞ്ഞും വീശിയടിക്കുന്ന തണുത്ത കാറ്റും, കാനനവാസികളായ പക്ഷിമൃഗാദികളുടെ ശബ്ദങ്ങളും..അങ്ങനെ എല്ലാം കണ്ടും കേട്ടും അനുഭവിച്ചൊരുയാത്ര…

കാര്യശ്ശുരിയിൽ ഞങ്ങളെ കാത്തിരുന്നത് അവർ‌ണ്ണനീയമായ കാഴ്ചയായിരുന്നു. വാക്കുകൾക്കതീതമായ പ്രകൃതിദൃശ്യം‌. മലനിരകളും‌ താഴ്വരകളും‌ നിറഞ്ഞ ആ പ്രദേശത്തിന്റെ പ്രത്യേകതകളായി തോന്നിയത് ഒരു മലദൈവത്തിന്റെ പ്രതിഷ്ഠയും അതിശക്തമായ കാറ്റുമായിരുന്നു. നമ്മളെയെടുത്ത് ആകാശത്തേക്ക് ചുഴറ്റിയടിക്കാൻ തക്കവണ്ണം ശക്തിയുണ്ടെന്ന് തോന്നും ആ കാറ്റിനു. കാര്യ‌ശ്ശൂരി അമ്മൻ‌ എന്നാണത്രെ ആ ദൈവത്തിന്റെ പേരു. ഏപ്രിലിൽ‌ നടക്കുന്ന ഉത്സവത്തിനു കാട്ടിലുള്ള ഏതോ ട്രൈബത്സ് ഒക്കെവരുമത്രെ. കുറച്ച് നേരം‌ അവിടെ ചിലവഴിച്ച് ഞങ്ങൾ‌ മാട്ടുമല വ്യൂപോയിന്റ് ലക്ഷ്യമാക്കി ജീപ്പ് തിരിച്ചു.

ആ യാത്രയിൽ‌ മലനിരകളിൽ‌ ഓടിച്ചാടി നടക്കുന്ന കുറെ വരയാടുകളെ കണ്ടു. അതിന്റെ ചിത്രമെടുക്കാനിറങ്ങിയപ്പോൾ‌ പലർക്കും അട്ടയുടെ കടിയേറ്റു. പുകയില കരുതിയിരുന്നതു കൊണ്ട് രക്ഷപ്പെട്ടു. ഒരു ഓറഞ്ച് മരത്തിന്റെ ചിത്രമെടുക്കാൻ ശ്രമിച്ച സമയത്തും പലർക്കും അട്ടയുടെ ശല്യമുണ്ടായി. മാട്ടുമല നല്ലൊരു വ്യൂപോയിന്റാണു. താഴ്വരകളും മലകളും പേരറിയാത്ത അരുവികളും പുഴകളും നിറഞ്ഞ ഒരു ച്ഛായാചിത്രം എന്ന് വേണമെങ്കിൽ പറയാം. ഞങ്ങൾ ചെല്ലുമ്പോൾ‌ ഒരു സംഘം യാത്രികർ അവിടെ ഇരുന്നു വെള്ളമടിക്കുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു. അവിടം നിറയെ മദ്യക്കുപ്പികളും ഉപയോഗശൂന്യമായ പ്ലാസ്റ്റിക് ഗ്ലാസ്സുകളും പരന്നു കിടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. സഞ്ചാരികളുടെ ഇത്തരം മനോഭാവത്തിനെക്കുറിച്ചുള്ള, ആ നാട്ടുകാരൻ കൂടിയായ സുരേഷിന്റെ വാക്കുകളിൽ‌ വേദനയുണ്ടായിരുന്നു.

അവിടെ നിന്നും മടങ്ങുന്ന സമയം ധാരാളം ചിത്രങ്ങളെടുക്കാൻ‌ ഞങ്ങളിലെ ഫോട്ടോഗ്രാഫേഴ്സ് മത്സരമായിരുന്നു. റൂമിലെത്തി ചക്കരയുടെ ഹോട്ടലിൽ ചെന്നു സ്വാദിഷ്ഠമായ പ്രാതൽ‌ കഴിച്ച് ബൈക്കുമെടുത്ത് നേരെ സീതാർഗുണ്ഡിലേക്ക്. തേയിലത്തോട്ടങ്ങളുടെ നടുവിലൂടെയുള്ള വഴിയിലൂടെ പി.ഒ.എ.ബി.എസ് എസ്റ്റേറ്റിലൂടെ നെല്ലിയാമ്പതിയിലെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ ദൃശ്യം കാണുക എന്ന ലക്ഷ്യവുമായി ഞങ്ങൾ യാത്ര തുടർന്നു. ഏക്കറുകൾ പരന്നു കിടക്കുന്ന, വിവിധ വിളകൾ നിറഞ്ഞ അതിമനോഹരമായ ഒരു എസ്റ്റേറ്റിന്റെ അവസാനത്തിലാണു സീതാര്‍ഗുണ്ഡ് ഒരു മായിക ദൃശ്യവുമൊരുക്കി നമ്മളെ കാത്തിരിക്കുന്നത്. ആ കാഴ്ചയെ വർണിക്കാനെന്റെ വാക്കുകൾക്ക് ശക്തി പോരാ… നമ്മൂടെ കാഴ്ചയുടെ പരിധി അവസാനിക്കുന്നവരെ നീണ്ടുകിടക്കുന്ന ഒരു മനോഹരമായ ചിത്രം.. അതിന്റെ ചിത്രങ്ങളാവും എന്റെ വാക്കുകളേക്കാൾ ഭംഗിയായി സംവദിക്കുക ..

Yep, Itz Raining there

ഈ ദൃശ്യവുമാസ്വദിച്ച് പയ്യെ ഞങ്ങൾ‌ വശത്തുള്ള ചെറിയ പാതയിലൂടെ മുന്നോട്ട് പോവുമ്പോൾ‌, കിലോമീറ്ററുകൾക്കകലെ മഴമേഘങ്ങൾ രൂപപ്പെടുന്നതും,അതു പിന്നെ മഴയായി ഗ്രാമങ്ങൾക്കും കൃഷിസ്ഥലങ്ങൾക്കും മീതെ പെയ്ത് ഞങ്ങൾക്ക് നേരെ അടുക്കുന്നതും കണ്ടു. ഞങ്ങൾ നോക്കി നിൽക്കെ അതു ഞങ്ങളെ നനയിക്കുന്ന ശക്തമായ പേമാരിയായി അവിടെ പെയ്തു തകർത്തു. കുറച്ച് മുന്നോട്ട് നടക്കുമ്പോൾ അതിമനോഹരമായ ഒരു വെള്ളച്ചാട്ടം കാണാം‌.അതും കണ്ട് കുറച്ച് നേരം മഴയും കൊണ്ടവിടെ നിന്നു. പിന്നീട് തിരിച്ച് ബൈക്കെടുത്ത് റൂമിലേക്ക്..

റൂമിൽ‌ ചെന്ന് വെക്കേറ്റ് ചെയ്ത് ഉച്ചയോടെ ഞങ്ങൾ മലയിറങ്ങാൻ തുടങ്ങി. ഇങ്ങോട്ടുള്ള വരവിൽ മഞ്ഞും ഇരുട്ടും ഞങ്ങൾക്ക് നഷ്ടമാക്കിയ ചെറിയ വെള്ളച്ചാട്ടങ്ങളെ ക്യാമറയിൽ പകർത്തി, വ്യൂപോയിന്റുകളിൽ നിർത്തി പകൽ‌വെളിച്ചത്തിലെ കാഴ്ചകൾകണ്ട് മൂന്നുമണിയോടെ ഞങ്ങൾ‌ നെന്മാറയിലെത്തി. അവിടെ നിന്ന് ഞങ്ങളുടെ സഹയാത്രികനും വഴികാട്ടിയുമായിരുന്ന ഹരിയുടെ അഗ്രഹാരത്തിൽ‌ അൽ‌പ്പസമയം ചിലവഴിച്ച്, തിരിച്ചുള്ള യാത്ര, മനസ്സിലൊരു തണുത്ത യാത്രയുടെ സുഖകരമായ ഓർമ്മകളും പേറി തിരികെയാത്ര… കാടും പുഴകളും മഴയും ശുദ്ധവായുവും കൊതിച്ചുള്ള അടുത്ത യാത്രകൾക്കുള്ള ഊർജ്ജവുമായി….

ചിദംബരസ്മരണയിൽ : കുംഭകോണം വഴി ചിദംബരം. (ഭാഗം‌ രണ്ട്)

2011-06-04T01:58:00.000-07:00

ആദ്യഭാഗം‌ ഇവിടെ വായിക്കാം‌: തഞ്ചാവൂർ‌

തഞ്ചാവൂർ ബൃഹദേശ്വരക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നിറങ്ങുമ്പോഴേക്കും ഇരുട്ടായിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ശ്രീരംഗത്ത് കിട്ടിയ ഭീകര ക്യൂ , സ്വാമിമലസന്ദർശനം ഞങ്ങളുടെ ലിസ്റ്റിൽ നിന്ന് ഒഴിവാക്കുന്നതിലേക്ക് ഞങ്ങളെ നയിച്ചു. കുംഭകോണത്ത് രാത്രി ചെന്ന്ചേർന്ന് യാത്ര തുടരാനുള്ള തീരുമാനത്തിന്റെ ഭാഗമായി തഞ്ചാവൂരിൽ നിന്ന് ബസ് കയറാനുള്ള ശ്രമം ആരംഭിച്ചു. ബസ്സ്റ്റാന്റിൽ ബസ് അന്വേഷിച്ചു നിന്ന ഞങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് ഒരു തമിഴ് മദ്ധ്യവയസ്കൻ നടന്നു വന്ന് കാര്യമന്വേഷിച്ചു. കാര്യമറിഞ്ഞ അദ്ദേഹം കുംഭകോണത്തേക്കുള്ള ടൌൺറ്റുടൌൺ ബസ് കിട്ടുന്ന സ്ഥലത്തേക്കുള്ള വഴി പറഞ്ഞു തന്നു. പയ്യെ അങ്ങോട്ട് നടന്ന് തുടങ്ങിയ ഞങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് ഒരു ബൈക്കിൽ അദ്ദേഹം പിന്നെയും വന്നു.ബൈക്ക് പാർക്ക് ചെയ്ത് ബസ് കാത്ത് നിന്ന ഞങ്ങളുടെ അടുത്ത് വന്ന് സംസാരം തുടങ്ങി. ചുരുങ്ങിയ സമയത്തിനുള്ളിൽ തന്നെ വളരെ കാര്യങ്ങൾ സംസാരിച്ച ആ നല്ല മനുഷ്യനു ഞങ്ങൾ ഇവിടെ പറ്റിക്കപ്പെടുമോ എന്ന ആശങ്കയായിരുന്നു. അതു മൂലമാണു വീട്ടിൽ പോവാനിരുന്ന അദ്ദേഹം ഞങ്ങളെ ബസ് കയറ്റിയയക്കാൻ കൂടെ നിന്നത്. അതിനദ്ദേഹത്തെ പ്രേരിപ്പിച്ച ചേതോവികാരം മനസ്സിലാവാൻ അദ്ദേഹം അവസാനം പറഞ്ഞ വാചകം വരെ കാത്തിരിക്കേണ്ടി വന്നു. “ഞാനെല്ലാ മാസവും ശബരിമലക്ക് വരുന്നയാളാണു“.

ഞങ്ങൾ കുംഭകോണത്തെത്തുമ്പോൾ സമയം 11 മണീ കഴിഞ്ഞു. വളരെ കൺജസ്റ്റഡ് ആയ ഒരു നഗരം. നിറയെ ലോഡ്ജുകളുണ്ടെങ്കിലും ഞങ്ങൾക്ക് താമസം ലഭിക്കാൻ വളരെ പാടുപെടേണ്ടി വന്നു. പിറ്റേ ദിവസം പുലർച്ചെ രാഹുസ്ഥൽ സന്ദർശനം കഴിഞ്ഞു വേണം ചിദംബരത്തിലേക്ക് പോകുവാൻ.

കുംഭകോണം ഒരു ക്ഷേത്ര ശൃംഖലയുടെ കേന്ദ്രബിന്ദുവാണു. നവഗ്രഹങ്ങളുടെ ക്ഷേത്രങ്ങൾ എല്ലാം കുംഭകോണത്തിനെ കേന്ദ്രീകരിച്ച് പല സ്ഥലങ്ങളിലായി നിലകൊള്ളുന്നു. ഓരോ ക്ഷേത്രവും അത്യന്തം മനോഹരവും, പ്രശസ്തവും, ഓരോ തരത്തിലുള്ള ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങളാൽ കൌതുകകരവുമാണു. നവഗ്രഹങ്ങളിൽ രാഹുവിനെ മാത്രമേ സന്ദർശിക്കാൻ ഞങ്ങൾ ഉദ്ദേശിച്ചിരുന്നുള്ളൂ. നവഗ്രഹക്ഷേത്രങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരങ്ങൾ ഇതാ..

ഗ്രഹം‌	സ്ഥലം‌	കുംഭകോണത്തിൽ നിന്നുള്ള ദൂരം‌	പ്രാധാന്യം‌ (ഭക്തജനങ്ങൾക്ക് മാത്രമുള്ള കോളം )	നമ്പർ‌
സൂര്യൻ‌	സൂര്യനാർ‌കോവിൽ	15 കി.മീ	സർ‌വ്വൈശ്വര്യപ്രദായകം	0435 2472349
ചന്ദ്രൻ‌	തിങ്ങാലൂർ‌	30 കി.മീ	വിഘ്നങ്ങൾ നീങ്ങുന്നതിനു	04362 262499
ചൊവ്വ	വൈത്തീശ്വരൻ‌ കോവിൽ‌	40 കി.മീ	വിജയം‌	04364 279423
ബുധൻ‌	തിരുവെങ്കട്	50 കി.മീ	ജ്ഞാനം‌	04364 256424
വ്യാഴം‌	ആലങ്കുടി	17 കി.മീ	കല	04374 269407
ശുക്രൻ‌	കാഞ്ചന്നൂർ‌	21 കി.മീ	വിവാഹം‌, കുട്ടികളുടെ പ്രശ്നങ്ങൾ‌	0435 2473737
ശനി	തിരുനല്ലൂർ‌	38 കി.മീ	അസുഖങ്ങൾ‌, ധനസംബന്ധിയായ പ്രശ്നങ്ങൾ‌	04368 236530
രാഹു	തിരുനാഗേശ്വരം‌ (രാഹുസ്ഥൽ‌)	5 കി.മീ	വിജയം‌	0435 2463354
കേതു	കീഴ‌ പെരും‌പല്ലം‌	60 കി.മീ	ദാരിദ്ര്യം‌, അസുഖം‌	04364 220424

പുലർച്ചെ ആറുമണിക്ക് തന്നെ രാഹുസ്ഥലിലേക്ക് യാത്രതിരിച്ചു. രാഹുസ്ഥലിൽ എത്തുമ്പോൾ നേരം പുലർന്നു വരുന്നേ ഉള്ളൂ. ചെറുതും (തഞ്ചാവൂരും ശ്രീരംഗവുമായൊക്കെ താരതമ്യം ചെയ്യുമ്പോൾ മാത്രം) സുന്ദരവുമായ ഒരു അമ്പലം. അമ്പലത്തിൽ അധികം തിരക്കില്ല. ഇവിടെ രാഹുകാലത്താണു അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നത്. (9.30 -10.30 സമയം). ഇന്ദ്രനീലക്കല്ലിലാണത്രെ രാഹുവിഗ്രഹം പണിതിട്ടുള്ളത്. അതിനാൽ അഭിഷേകം ചെയ്യുന്ന പാൽ വിഗ്രഹത്തിൽ സ്പർശിക്കുന്ന മാത്രയിൽ നീലനിറത്തിലാവുമത്രെ. ആ പാലാണുപ്രസാദമായി ഭക്തർക്ക് കൊടുക്കുന്നത്. ഇവിടത്തെ പ്രധാനപ്രതിഷ്ഠ ശിവൻ തന്നെയാണു. ചെറിയ മറ്റു ഉപദേവതാപ്രതിഷ്ഠകളുമുണ്ട്. അധികം വൈകാതെ അവിടെന്ന് കുംഭകോണത്തേക്ക് തിരിച്ചു. ചിദംബരത്തിലേക്കുള്ള ബസ് കയറുമ്പോൾ സമയം അധികമായിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല. പത്തരയോടെ ഞങ്ങൾ ചിദംബരത്തെത്തി.

മറ്റെല്ലാ അമ്പലങ്ങളിലും എന്ന പോലെ നമ്മളെ സ്വാഗതം ചെയ്യാനായി ഒരു വലിയ ഗോപുരം തലയുയർത്തിനിൽക്കുന്നു. ചുറ്റുപാടും വഴിവാണിഭക്കാർ നിറഞ്ഞ ഒരു ചെറിയ നിരത്തിലൂടെ ഞങ്ങൾ ഗോപുരത്തെ ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു. ചിദംബരം നടരാജക്ഷേത്രം ഈ നഗരമദ്ധ്യത്തിലെ 40 ഏക്കറിലായാണു (160,000 ച.മീ) സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്. തഞ്ചാവൂരിനു കുഞ്ഞിരാമൻനായരുടെ കവിതപോലെ സുന്ദരമാണെങ്കിൽ ചിദംബരം ആശാന്റെ കവിതപോലെ ആഴവും ഗാംഭീര്യവുമേറിയതാണു.

ആദ്യഗോപുരം കഴിഞ്ഞു മുന്നോട്ട് ചെല്ലുമ്പോൾ നിരവധി ചെറിയ ഇടുങ്ങിയ വഴികൾ നിറഞ്ഞ ജനബാഹുല്യമേറിയ ഒരു തെരുവ്. 1980 കളിൽ ചെന്ന് പെട്ട പോലെ നിറം മങ്ങിയ, ശിവകാശി പോസ്റ്ററുകൾ നിറഞ്ഞ, സാധാരണക്കാരായ കച്ചവടക്കാരും യാചകരും നിറയെ ഉള്ള ഒരു തെരുവ്. തട്ടിയും മുട്ടിയുമല്ലാതെ മുന്നോട്ട് നടക്കാനാവില്ല. ശ്രദ്ധിച്ച് നടന്നില്ലെങ്കിൽ ലക്കും ലഗാനുമില്ലാതെ പായുന്ന സൈക്കിളുകളിലും മോപ്പഡുകളിലും തട്ടിവീഴുമെന്നുറപ്പ്. ദക്ഷിണേന്ത്യയിലെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തവമായ ശൈവക്ഷേത്രമായ ചിദംബരത്തിൽ, പല്ലവചോളപാണ്ഡ്യരാജവംശങ്ങളുടെ സകലപ്രതാപങ്ങളുടേയും നേർക്കാഴ്ചയായി വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന ഈ മഹാക്ഷേത്രത്തിൽ, ഒരു കാലഘട്ടത്തിലെ സാഹിത്യരംഗത്തിന് വളർന്ന് പന്തലിക്കാൻ അവസരമൊരുക്കിയ ഈ പുണ്യഭൂമിയിൽ, നാമിന്ന് ഏറ്റവും പേടിക്കേണ്ടത് യാതൊരു നിയന്ത്രണവുമില്ലാതെ നമ്മെപ്പൊതിയുന്ന യാചകരെയാണു.

സ്ഥലപുരാണത്തിൽ നിന്നും ലഭ്യമായ വിവരങ്ങളെ ആസ്പദമാക്കി മനസ്സിലാവുന്നത് ചോളവംശരാജാവായ ഹിരണ്യവർമ്മൻ / സിംഹവർമ്മൻ (430-458 സി.ഇ ) ആണു ഇതിന്റെ നിർമ്മാണത്തിനു തുടക്കമിട്ടത് എന്നാണു. ഇതിന്റെ മൂലസ്ഥാനം ശിവഗംഗയുടെ തീരത്താണത്രെ. നിരവധി പൌരാണികസാഹിത്യകൃതികളിൽ പരാമർശിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ള ഈ ക്ഷേത്രം അനേകം സാഹിത്യസൃഷ്ടികളുടെ പ്രകാശനത്തിനു അന്ന് വേദിയായിട്ടുണ്ട്.

പല്ലവരാജാക്കാന്മാരായ മഹേന്ദ്രവർമ്മൻ ഒന്നാമൻ, കുലോത്തുംഗ രണ്ടാമൻ, കൊപ്പെരുജിംഗ, പാണ്ഡ്യരാജാവായ മാരവർമ്മൻ സുന്ദരപാണ്ഡ്യൻ ഒന്നാമൻ തുടങ്ങിയവരുടെ ഒരു വലിയ നിരതന്നെ ഇതിന്റെ കാലാകാലങ്ങളായുള്ള നിർമ്മാണ-പുനരുദ്ധാരണപ്രവർത്തനങ്ങളിൽ വലിയ പങ്കുവഹിച്ചതായി ക്ഷേത്ര ശിലാലിഖിതങ്ങളിൽ നിന്നും മനസ്സിലാക്കാം.

304 ലിഖിതങ്ങളുണ്ട് ചിദംബരം നടരാജക്ഷേത്രത്തിൽ. 1887മുതൽ 1963 വരെയുള്ള ലിഖിതങ്ങൾ ആർക്കിയോളജി വകുപ്പ് പഠനത്തിനു വിധേയമാക്കി പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. Annual Report on Indian Epigraphy (ARE) എന്ന പേരിൽ ഈ ലിഖിതങ്ങളുടെ പൂർണ്ണരൂപം ലഭ്യമാണു.

ചെറിയ ഗോപുരങ്ങൾ കടന്ന് ക്ഷേത്രത്തിന്റെ പ്രധാന മതിൽക്കെട്ടിനകത്തേക്ക് കയറുമ്പോൾ തന്നെ കാണുന്ന കരിങ്കല്ലിൽ തീർത്ത കവിത പോലെയുള്ള ചിദംബരനടരാജക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഭംഗി നമ്മെ കീഴ്പ്പെടുത്തിക്കളയും. കരിങ്കൽപാളികൾ പാവി നിരപ്പാക്കിയ അമ്പലമുറ്റത്തിലേക്ക് കാലെടുത്ത് വച്ചതും കുഞ്ഞുങ്ങളും സ്ത്രീകളുമൊക്കെ അടങ്ങിയ ഒരു യാചകസംഘം ഞങ്ങളെ വളഞ്ഞു. വസ്ത്രങ്ങളിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചും മുന്നിൽ നിന്ന് കെഞ്ചിയും അവരുണ്ടാക്കിയ അന്തരീക്ഷം അത്ര സുഖകരമായി തോന്നിയില്ല (മനസ്സിലുള്ള കാരുണ്യത്തെ ഒരു വാശിയോടെ തന്നെ തുടച്ചു നീക്കുകയാണു അവരുടെ ലക്ഷ്യമെന്നു തോന്നിപ്പോവും). കാശ് കൊടുത്ത് പയ്യെ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി, പിന്നീടങ്ങോട്ട് ദർശനം കഴിഞ്ഞ് മടങ്ങുന്നവരെ നിരവധി യാചകസംഘങ്ങളുടെ നിരകൾ തന്നെ ഞങ്ങളെ നിർദാക്ഷിണ്യം ശല്യം ചെയ്തു.

പഞ്ചഭൂതങ്ങളെ അടിസ്ഥാനപ്പെടുത്തി നിർമ്മിക്കപ്പെട്ട തമിഴ്നാട്ടിലുള്ള അഞ്ച് ശൈവക്ഷേത്രങ്ങളിലൊന്നാണു ചിദംബരം. ചിദംബരക്ഷേത്രം ആകാശത്തേയും, തിരുവനൈകാവൽ ജംബുകേശ്വരക്ഷേത്രം ജലത്തേയും,കാഞ്ചി ഏകാംബരേശ്വരക്ഷേത്രം ഭൂമിയേയും തിരുവണ്ണാമലൈ അരുണാചലേശ്വരക്ഷേത്രം അഗ്നിയേയും കാലഹസ്തി നാഥക്ഷേത്രം വായുവിനേയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

നാലമ്പലത്തിന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് കടക്കുമ്പോൾ സമയം നട്ടുച്ചയോടടുത്തിരുന്നു. നടരാജ ചിത്രങ്ങൾനിറഞ്ഞ കവാടം കടന്ന് ദർശനത്തിനു വേണ്ടി ഉള്ളിലേക്ക് കടന്നപ്പോൾ ഞങ്ങളെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തിയത്, ക്ഷേത്രത്തിനുള്ളിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ശീതളിമയാണു. കരിങ്കൽപാളികൾ നിറഞ്ഞ മേൽക്കൂരയും, അത്യാവശ്യത്തിനു വെളിച്ചം പകരാൻ തക്ക സംവിധാനം കുറവായിരുന്നതും ഒരു ചെറിയ ഇരുട്ട് പരത്തിയിരുന്നു. ഒരു ഗുഹാക്ഷേത്രം പോലെ (ഞാനിത് വരെ ഗുഹാക്ഷേത്രം നേരിൽ കണ്ടട്ടില്ല, എങ്കിലും).. നിറയെ കരിങ്കൽ പ്രതിമകളും ശിലാലിഖിതങ്ങളും തൂണുകളും.. എന്നാൽ നിരാശാജനകമായ രീതിയിൽ പൌരോഹിത്യ മാർക്കറ്റിങ്ങ് ബഹളങ്ങൾ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നത് കഷ്ടം എന്നേ പറയാനുള്ളൂ. കൂട്ടത്തിലെ അനീഷിനെ ഒരു പുരോഹിതൻ കൈകൊട്ടി വിളിച്ച് കൂറെ എന്തൊക്കെയോ വിശേഷങ്ങളും മാഹാത്മ്യങ്ങളുമൊക്കെ പറഞ്ഞ് ഒരു പുസ്തകത്തിൽ പേരും അഡ്രസുമൊക്കെ എഴുതാൻ പറഞ്ഞു. ഇവരുടെ ഒരു കാര്യമേ എന്നൊക്കെ വിചാരിച്ച് പുസ്തകത്തിൽ പേരെഴുതി തിരിച്ച് നടക്കാനൊരുങ്ങിയ അവനോട് അവർ ആയിരത്തിയഞ്ഞൂറു രൂപ വച്ചിട്ട് പോയാമതി എന്ന് പറഞ്ഞു. വേഗം ആ പേന വാങ്ങി എഴുതിയത് വെട്ടിക്കളഞ്ഞു അവൻ ഞങ്ങളുടെ കൂടെച്ചേർന്നു.

സ്ഥലങ്ങളുടെ പ്രാധാന്യത്തെപറ്റിയുള്ള സൂചനകൾനൽകുന്ന രേഖകളാണു സ്ഥലപുരാണം. എട്ട് സ്ഥലപുരാണങ്ങളിൽ നാലെണ്ണത്തിൽ ചിദംബരത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വിശേഷണങ്ങളും സൂചനകളും ഉണ്ട്. അവ ഇപ്രകാരമാണു. ഉമാപതി ശിവചരിയാർഎഴുതിയ കോയിൽ പുരാണം, തിരുമലൈ നാഥറിന്റെ ചിദംബര പുരാണം ശിവാനന്ദയ്യരിന്റെ പുലിയുർ പുരാണം, വിദ്വശിഖാമണിയുടെ ചിദംബര സഭാനാഥ പുരാണം.

ശൈവക്ഷേത്രമായാണു ചിദംബരം പ്രശസ്തിയാർജ്ജിച്ചതെങ്കിലും വൈഷ്ണവരെ സംബന്ധിച്ചും ഈക്ഷേത്രത്തിനു പ്രാധാന്യമുണ്ട്. മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ ഒരു ഉപപ്രതിഷ്ഠ ഇവിടെയുണ്ട്.

ഓഫ് ദ ടോപിക് : അവിടെയുള്ള ഒരു കരിങ്കൽ തൂണിലൊന്ന് കൈചുറ്റി വട്ടമെത്തുമോ എന്നൊരു കൌതുകത്തിനൊന്നു ശ്രമിച്ചു നോക്കി. അതു കണ്ട് ഒരു അമ്മൂമ്മ (മലയാളിയാണു) ഓടി വന്ന് എന്നോട്, ഇതെന്ത് ആചാരമാണു, ഇതിന്റെ പിന്നിലെ കഥ എന്താണെന്ന് പറയാമോ എന്ന് ചോദിച്ചു. !!!! ദൈവമേ.. കണ്ണടച്ച് തുറക്കും മുന്നെ അവിടെ നിന്ന് സ്കൂട്ടായി

അവിടത്തെ ഇടനാഴിയിൽ വച്ചാണു സുബ്രമണ്യപുരത്തിലെ പ്രശസ്തമായ കൺകൾ ഇരണ്ട്രാൽ എന്ന ഗാനത്തിലെ ചിലരംഗങ്ങൾ ചിത്രീകരിച്ചതത്രെ. പയ്യെ പുറത്ത് കടന്നു പ്രദക്ഷിണം വക്കാൻ തുടങ്ങി. ചുറ്റുപാടും തലയുയർത്തി നിൽക്കുന്ന വലിയ ഗോപുരങ്ങളുണ്ട്, എനിക്കേറ്റവും ഇഷ്ടമായത് ചിദംബരത്തിലെ മനോഹരമായ കുളമാണു. ചുറ്റുപാടും പടികൾകെട്ടിയ ചതുരാകൃതിയിലുള്ള ഒരു വലിയ കുളം. അവിടെ അൽപ്പനേരമിരുന്നു ചില ചിത്രങ്ങളൊക്കെ എടുത്തു. ആയിരംകാൽ മണ്ഡപത്തിലും ചുറ്റുപാടുമുള്ള മതിലുകളുമൊക്കെ ഒരൽപ്പം ആവർത്തനവിരസതയുളവാക്കിയോ എന്നൊരു സംശയമുണ്ട്. തകർന്നു കിടക്കുന്ന ചില ഗംഭീരമായ കരിങ്കൽ കെട്ടിടങ്ങൾ വശങ്ങളിൽ കാണാം. നിരവധി തവണ മുഗൾ ഭരണാധികാരികളാൽ തച്ചുടക്കപ്പെട്ട, തകർത്തെറിയപ്പെട്ട ഒരു ചരിത്രമുണ്ട്. ഹൈദറുൾപ്പെടെയുള്ളവർ ക്ഷേത്രവസ്തുവകകൾ കൊള്ളയടിക്കുക എന്നതിലുപരിയായി ഇവിടെയുള്ള അമൂല്യമായ വിഗ്രഹങ്ങളൊക്കെ തകർത്തെറിയുന്നതിലും ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു. ഇത്രയും ആക്രമണപരമ്പരകളൊക്കെ നേരിട്ടിട്ടും ഇന്നും അതിന്റെ ഗാംഭീര്യത്തോടെ തലയുയർത്തി നിന്നെ നിൽക്കുന്ന ചിദംബരം മനസ്സിലുളവാക്കിയത് അത്ഭുതത്തേക്കാളും ആദരവായിരുന്നു. ടിപ്പുവിന്റെ പടയോട്ടക്കാലത്ത് തകർത്തെറിയപ്പെട്ട ക്ഷേത്രങ്ങളിലൊന്നിന്റെ മുറ്റത്ത് ഓടിക്കളിച്ചിരുന്ന ഒരു ബാല്യകാലത്തിന്റെ സ്മരണ തികട്ടിവന്നു...

സരസ്വതി ഭണ്ഡാരം (ലൈബ്രറി)
വലിയ ഒരു പുസ്തകശേഖരം ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നതായി പഠനങ്ങളിൽ നിന്നു മനസ്സിലായിട്ടുണ്ട്. ഇവിടെ നിന്നും കണ്ടെടുത്ത ചില ലിഖിതങ്ങൾ (ARE 168 of 1961-62) അതിനുള്ള വ്യക്തമായ തെളിവു തരുന്നുണ്ട്. ജ്യോതിഷം,പുരാണം, സിദ്ധാനന്തരത്നാകരം തുടങ്ങി പല മേഖലയിലുള്ള പുസ്തകങ്ങളുടെ ഒരു ഭണ്ഡാകാരം തന്നെയായുരുന്നു അത്. പല്ലവ രാജവംശത്തിലെ ഒരു പ്രമുഖനാണു ഇതിന്റെ ഓർഗനൈസേഷണൽ, അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റീവ് കാര്യങ്ങളൊക്കെ ചിട്ടപ്പെടുത്തിയതെന്നും പഠനങ്ങളിൽ നിന്നും മനസ്സിലായിട്ടുണ്ട്. കാലാകാലങ്ങളായി നേരിട്ട ആക്രമണപരമ്പരയിലെവിടെയോ വച്ച് ഇവ അടുത്ത തലമുറക്ക് പകർന്നു കൊടുക്ക എന്ന ദൌത്യത്തിൽ ഈ മഹാക്ഷേത്രം പരാജയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

ഇനി യാത്ര, ചരിത്രമുറങ്ങുന്ന, അല്ല ഒന്നു കാതോർത്താൽ നമുക്ക് ശ്രവ്യമാകുന്ന, ഒന്നു കണ്ണടച്ചാൽ കൺമുന്നിൽ ഒരു തിരശ്ശീലയിലെന്നപോലെ തെളിയുന്ന അനുഭവം പകരുന്ന ഈ മണ്ണിനോട് വിടപറഞ്ഞ് പയ്യെ ചിദംബരം റെയിൽവേസ്റ്റേഷൻ ലക്ഷ്യമാക്കി ഞങ്ങൾ നടന്നു, എല്ലായിടത്തും എന്ന പോലെ വീണ്ടും വരും എന്ന് മനസ്സിലുറപ്പിച്ച്…

ചിദംബരസ്മരണയിൽ - ഭാഗം ഒന്ന് – തഞ്ചാവൂർ

2011-05-03T11:10:00.000-07:00

(എന്റെ സ്ഥിരം ശൈലിയുള്ള യാത്രാവിവരണം എന്ന നിലയിൽ നിന്നൊന്ന് മാറി, കുറച്ച് ചരിത്രവസ്തുതകളും മറ്റും നിരത്തിയുള്ള ഒരു ലേഖനം എന്നനിലയിലാണിത് തയ്യാറാക്കിയിട്ടുള്ളത്. അതിനാൽതന്നെ ആയാസരഹിതമായ ഒരു വായനക്ക് വക നൽകുമോ എന്നറിയില്ല. മൂന്ന് ഭാഗങ്ങളായുള്ള യാത്രാവിവരണത്തിന്റെ ആദ്യഭാഗമാണിത്)

റൂട്ട് : എറണാകുളം-ട്രിച്ചി - ശ്രീരംഗം- ട്രിച്ചി - തഞ്ചാവൂർ - കുംഭകോണം - രാഹുസ്ഥൽ - കുംഭകോണം - ചിദംബരം

യാത്രികർ : പ്രവീൺ വട്ടപ്പറമ്പത്ത്, രാജീവ്, സുമേഷ്, അനീഷ്, കണ്ണൻ, സുരേഷ്, ബിപി.

സഹമുറിയനായ രാജീവും സുഹൃത്തുക്കളും പോകാനുദ്ദേശിച്ചിരുന്ന ഒരു ചിദംബരയാത്രയിലേക്ക് ക്ഷണം കിട്ടിയത് തികച്ചും ആകസ്മികമായിട്ടായിരുന്നു. ചിദംബരയാത്ര എന്നു പറയുന്നെങ്കിലും ഷെഡ്യൂളിൽ ശ്രീരംഗം, തഞ്ചാവൂർ, കുംഭകോണം എന്നിവയും ഉൾപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട് എന്നറിഞ്ഞത് സന്തോഷത്തിനു വക നൽകി.തിരക്കു നിറഞ്ഞ ഒരു പ്രവൃത്തിദിവസം അവസാനിപ്പിച്ച് റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിൽ ഞാനോടിയെത്തുമ്പോൾ എല്ലായാത്രകളിലും എന്നപോലെ സഹയാത്രികർ അക്ഷമയോടെ എനിക്ക് വേണ്ടി കാത്തു നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു. അങ്ങനെ ഞങ്ങളേയും വഹിച്ചു കൊണ്ട് എറണാകുളം സൌത്തിൽ നിന്ന് 10.05 PM നു എറണാകുളം നാഗൂർ എക്സ്പ്രസ് യാത്രതിരിച്ചു. അൽപ്പസമയം കവിതകളും കേട്ട് കിടന്നതോർമ്മയുണ്ട്, പിന്നെ എഴുന്നേറ്റപ്പോൾ ട്രെയിൻ ഞങ്ങൾക്കിറങ്ങാനുള്ള ട്രിച്ചി (തൃശ്ശിനാപ്പിള്ളി) സ്റ്റേഷനിൽ എത്തിച്ചേർന്നിരുന്നു.

ഞാൻ കണ്ടിട്ടുള്ളതിൽ വച്ച് ഏറ്റവും വൃത്തിയായി സൂക്ഷിച്ചിട്ടുള്ള ഒരു റെയിൽവേസ്റ്റേഷൻ. (സ്റ്റേഷന്റെ പുറത്ത് ഒരു പഴയ ലോക്കോ എഞ്ചിൻ പ്രദർശിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്) അവിടെത്തന്നെയുള്ള റെസ്റ്റിങ്ങ് റൂമിൽ കയറി കുളിച്ച്, പ്രഭാതഭക്ഷണവും കഴിച്ച് നേരെ ശ്രീരംഗനാഥനെ ദർശിക്കുവാനുള്ള യാത്ര ആരംഭിച്ചു, (ശ്രീരംഗത്തെക്കുറിച്ച് മറ്റൊരു പോസ്റ്റിൽ വിശദമാക്കാം). ഞങ്ങളുടെ എല്ലാ പദ്ധതികളുടേയും താളം തെറ്റിച്ചുകൊണ്ട് അവിടെ 5 മണിക്കൂറിലധികം നീണ്ട ക്യൂ ഞങ്ങളെ കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ശ്രീരംഗദർശനം നടത്തി നേരെ തൃശ്ശിനാപ്പിള്ളി ബസ്സ്റ്റാന്റിലെത്തി. അവിടെ നിന്ന് തഞ്ചാവൂർക്കുള്ള ബസിൽ കയറി. ട്രിച്ചിയിൽ നിന്ന് ഏകദേശം 48 കിലോമീറ്റർ ദൂരമുണ്ട് തഞ്ചാവൂരിലോട്ട് (ബസ് ഫെയർ 18 രൂപ).

ബസ് യാത്രയിൽ മനസ്സ് അൽപ്പം എക്സൈറ്റഡ് ആയിരുന്നു എന്നതാണു സത്യം.. വായിച്ചും കേട്ടും മാത്രം അറിഞ്ഞ ഒരു ദേശത്തെ കണ്ടും അനുഭവിച്ചും അറിയാൻ പോവുന്നു എന്ന യാഥാർത്ഥ്യം മനസ്സിനെ വല്ലാതെ ഇളക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പുകൾപെറ്റ ചോളരാജവംശത്തിന്റെ (846 AD – 1279 AD) അടയാളങ്ങൾ അവശേഷിക്കുന്ന മണ്ണ്, കലയേയും സാഹിത്യത്തിനേയും മറ്റെന്തിനേക്കാളേറെ ബഹുമാനിച്ചിരുന്ന നാട്, ത്യാഗരാജസ്വാമികളും മുത്തുസ്വാമിദീക്ഷിതരും, ശ്യാമശാസ്ത്രികളും ജീവിച്ച, പാടിയനുഗ്രഹിച്ച ദേശം..സംഗീതോപകരണമായ വീണയുടെ ജന്മസ്ഥലം..തഞ്ചാവൂരിനു അപദാനങ്ങളനവദിയുണ്ട്..ബസ് തഞ്ചാവൂരെത്തിയപ്പോൾ സമയം അഞ്ച് മണികഴിഞ്ഞിരുന്നു.

ശ്രീരംഗത്തെ മണിക്കൂറുകൾ നീണ്ട ക്യൂവും ബസ് യാത്രയും ഞങ്ങളിൽ ഒരു ചെറിയ മടുപ്പ് ഉളവാക്കിയിരുന്നു. ബസ് ഇറങ്ങിയപ്പോൾ തന്നെ തലയുയർത്തി നിൽക്കുന്ന ബൃഹദീശ്വരം ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കരിങ്കൽ ഗോപുരങ്ങളുടെ ഗാംഭീര്യം ദൃശ്യമായിരുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിനോട് ചേർന്ന് കണ്ട ഒരു ചെറിയ പാർക്കിൽ കയറി ഞങ്ങൾ മുഖവും കാലും കഴുകി ഒന്നു ഫ്രഷായി. ആ പാർക്കിൽ കയറി ചെല്ലുമ്പോൾ തന്നെ ചോള രാജവംശോത്തമൻ ശ്രീരാജരാജചോഴന്റെ (985 AD-1014 AD) മനോഹരമായ ഒരു പ്രതിമ നമ്മളെ സ്വാഗതം ചെയ്യും. ആ വീരയോദ്ധാവിന്റെ, ശിൽപ്പകലയിൽ, ചിത്രകലയിൽ,സംഗീതത്തിൽ, അങ്ങനെ ഒരു പാട് മേഖലയിൽ തഞ്ചാവൂരിനെ വളർത്തിയെടുത്ത ശ്രീരാജരാജചോളനു മുന്നിൽ ഒന്നു മനസാ നമിച്ച് കൊണ്ട് ഞങ്ങൾ ക്ഷേത്രാങ്കണത്തിലേക്ക് കയറി.

റോഡിൽ നിന്ന് കയറിത്തുടങ്ങിയപ്പോഴേ, കണ്ണും മനസ്സും നിറച്ച് കൊണ്ട് അംബരചുംബികളായ ചന്ദനനിറത്തിലുള്ള ഗോപുരങ്ങൾ ഞങ്ങളെ വരവേൽക്കുന്നത് കാണാമായിരുന്നു. ആദ്യത്തെ കവാടത്തിനരുകിൽനിറയെ നിരവധി സാധനങ്ങളും കയ്യിലേന്തി കച്ചവടക്കാരായ കുട്ടികൾ നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു. പോലീസ് പരിശോധന പേരിനു മാത്രം നടക്കുന്നുണ്ട്. കവാടം കയറി വലതു വശത്ത് ചെരിപ്പുകളും ലഗേജും സൂക്ഷിക്കാനേൽപ്പിച്ച് വന്നപ്പോഴേക്കും നല്ല തണുത്ത കാറ്റ് വീശിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു. അവിടെ തന്നെ ഒരു കുട്ടിയാനയെ നിർത്തിയിട്ടുണ്ട്. അതിന്റെ പുറത്ത് കയറാനും കൂടെ നിന്ന് ചിത്രമെടുക്കാനും വിദേശീയർ ഉൾപ്പെടെയുള്ളവരുടെ തിരക്ക് കാണാമായിരുന്നു. പറായാതിരിക്കാൻ വയ്യ, ഇതുപോലെ അതിമനോഹരമായ രീതിയിൽ, അത്യന്തം വൃത്തിയും വെടിപ്പുമോടെ സംരക്ഷിച്ചിട്ടുള്ള മറ്റൊരു ചരിത്രസ്മാരകം ഇതുവരെ ഞാൻ കണ്ടട്ടില്ല. വിശാലമായ പുൽത്തകിടിയിലോ, കരിങ്കൽപാളികൾ വിരിച്ച സാഗരോപമായ തിരുമുറ്റത്തിലോ ഒരു കടലാസ്സുകഷണമോ വേസ്റ്റോ കാണാൻസാധിച്ചില്ല. പലരും ആ മുറ്റത്ത് ഇരിക്കുകയും കിടക്കുകയും ഒക്കെ ചെയ്യുന്നുണ്ട്. പുറത്ത് നിന്ന് ഞങ്ങളും ചില ചിത്രങ്ങളൊക്കെ എടുത്തു.

ചോളരാജവംശത്തിലെ പ്രമുഖനായ ശ്രീരാജരാജചോളൻ (സുന്ദരചോളന്റെ മകൻ) നിർമ്മിച്ചതാണു (എ.ഡി 985 –എ.ഡി 1013)ഈ ക്ഷേത്രം. എന്നാൽ ഇന്ന് നമ്മൾ കാണുന്ന പല മോഡിഫിക്കേഷനുകളും നടത്തിയത് പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിൽ നായ്ക്കന്മാരുടെ ഭരണകാലത്താണ്.

മൊത്തം അമ്പലത്തിന്റെ വിസ്തീർണ്ണം : 800‘ x 400‘
ഉള്ളിലെ മുറ്റത്തിന്റെ വിസ്തീർണ്ണം: 500‘ x 250‘

ഈ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ പ്രധാനരൂപകൽപ്പന നിർവഹിച്ചത് കുഞ്ചരമല്ലൻ പെരുന്തച്ചൻ, നിത്തവിനോത പെരുന്തച്ചൻ, ഗന്ധരാതിതപെരുന്തച്ചൻ എന്നിവരാണു .പുറത്തെ മതിലായ തിരുച്ചുറുമാളികയുടെ നിർമ്മാണനേതൃത്വം രാജരാജചോഴന്റെ സൈന്യാധിപനായ കൃഷ്ണരാമന്റെ നേതൃത്വത്തിലും ഭരണം അദിതൻ സൂര്യൻ എന്ന പ്രധാന ഉദ്യോഗസ്ഥന്റെ കീഴിലുമായിരുന്നു.

(യുനസ്കൊ ലോക പൈതൃകസ്ഥാനമായി തഞ്ചാവൂർ രാജരാജേശ്വരം ക്ഷേത്രത്തെ പ്രഖ്യാപിച്ചിട്ടുണ്ട്)

രാജരാജേശ്വര ക്ഷേത്രത്തിനു പ്രധാനമായും രണ്ട് ഗോപുരങ്ങളാണു കവാടങ്ങളായുള്ളത് (ഗോപുരങ്ങളില്ലാത്ത നാലു ചെറിയ കവാടങ്ങൾ വേറെയുണ്ട്). ആദ്യം കാണുന്ന കവാടത്തിന്റെ പേരു “കേരളാന്തകൻ തിരുവയിൽ“ എന്നാണു. കേരളനാട്ടുരാജാവായ ശ്രീ ഭാസ്കരരവിവർമ്മനെ പരാജയപ്പെടുത്തിയതിനു ശേഷം രാജരാജൻ ഒന്നാമനു ലഭിച്ച പേരാണത്രെ കേരളാന്തകൻ. അതിന്റെ ഓർമ്മക്കായാണു ഈ അഞ്ചു നിലകളുള്ള ഗോപുരത്തിനു കേരളാന്തകൻ തിരുവയിൽ എന്ന് നാമകരണം ചെയ്തിരിക്കുന്നത്. ഗോപുരത്തിന്റെ ബേസ് അളവ് 90‘ x 55‘ (അതിന്റെ പ്രവേശനകവാടത്തിന്റെ വീതി 15 അടി) ആണു. നിരവധി മനോഹരമായ ശിൽപ്പങ്ങൾ ഗോപുരത്തിന്റെ മനോഹാരിതക്ക് ആക്കം കൂട്ടുന്നുണ്ട്. മാത്രമല്ല ഈ ഗോപുരത്തിൽ തന്നെ ദക്ഷിണാമൂർത്തിയുടേയും (തെക്ക്) ,ബ്രഹ്മാവിന്റേയും (വടക്ക്) പ്രതിഷ്ഠകളുണ്ട്.

ഒന്നാമത്തെ ഗോപുരത്തിന്റെ കാഴ്ചയിൽ മതിമയങ്ങി കുറച്ച് നേരം നിന്ന ഞങ്ങൾ പയ്യെ മുന്നോട്ട് നടന്നു രണ്ടാമത്തെ കവാടത്തിലേക്ക് കയറി. ഇതിന്റെ പേരു രാജരാജൻ തിരുവയിൽ. നിറയെ പുരാണകഥാസന്ദർഭങ്ങൾ ആലേഖനം ചെയ്തിരിക്കുന്ന ഈ ഗോപുരം വിജ്ഞാനകുതുകികൾക്ക് ഒട്ടേറേ പഠനവിഷയങ്ങൾ നൽകുന്നതാണു. ശിവ-മാർക്കണ്ഡേയപുരാണങ്ങൾ മാത്രമല്ല, അർജ്ജുനകിരാതസന്ദർഭവും ഇതിൽ അടയാളപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.ഇതിനു മൂന്നുനിലകളാണുള്ളത്. ഇതിലെ ഒരു പ്രധാന ശിൽപ്പമായി പറയുന്നത്, ഒരു പാമ്പ് ആനയെ വിഴുങ്ങുന്ന ശിൽപ്പമാണു. ഒട്ടനവധി പഠനങ്ങൾക്ക് വിധേയമായിട്ടുണ്ടത്രെ ഇത്. ഈ ഗോപുരത്തിലെ ചില ശിൽപ്പങ്ങളൊക്കെ മറാത്താ ഭരണകാലത്തിന്റെ ശേഷിപ്പുകളാണ്. നാഗരാജാവിന്റേയും ഇന്ദിരാദേവിയുടേയും പ്രതിഷ്ഠകൾ ഈ ഗോപുരത്തിലുണ്ട്. ഈ അമൂല്യമായ ചിത്ര-ശിൽപ്പ ശേഖരത്തെ സംരക്ഷിക്കുന്നതിൽ ആർക്കിയോളജി വകുപ്പ് കാണിക്കുന്ന മികവിനെ അഭിനന്ദിക്കാതെ തരമില്ല.

കലയെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നതിൽ വളരെ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്ന ഒരു രാജാവാണത്രെ ശ്രീരാജരാജചോഴൻ. തഞ്ചാവൂർ കർണാടകസംഗീതത്തിന്റെ തിരുമുറ്റമായി മാറിയതും നിരവധി നൃത്ത,ശിൽപ്പ, ചിത്രകലകളിലെ പ്രശസ്തർ വളർന്ന് വന്നതും ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭരണകാലത്താണു. തഞ്ചാവൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ കീർത്തനാലാപനത്തിനു വേണ്ടിമാത്രം 50 ഗായകരെ ഏർപ്പാടാക്കിയിരുന്നു. അവിടത്തെ നൃത്തമണ്ഡപങ്ങളിൽ നൃത്തമാടുന്നതിനായി 400 നർത്തകികളും വാദ്യോപകരണങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുവാനായിമാത്രം 100 വാദ്യകലാകാരന്മാരും ഉണ്ടായിരുന്നു.

രാജരാജൻ തിരുവയിൽ കടന്ന് ഞങ്ങൾ ചെന്നത് വിശാലമായ തിരുമുറ്റത്തിലേക്കാണു. ചന്ദനനിറത്തിൽ തലയുയർത്തിനിൽക്കുന്ന ശ്രീകോവിലും അതിന്റെ അറ്റത്തുള്ള വലിയ താഴികക്കുടവും അസ്തമയത്തോടടുത്ത ആകാശത്തിന്റെ അരുണിമയും കൂടി ഒരു മനോഹരമായ എണ്ണച്ഛായചിത്രത്തിന്റെ പ്രതീതി സമ്മാനിച്ചു. മുഖ്യ അമ്പലത്തിനു നേരെ (കിഴക്ക്) ഒരു വലിയ നന്ദിയുടെ പ്രതിഷ്ഠയുണ്ട്. ഇതിരിക്കുന്ന മണ്ഡപത്തിനു 3.66 മീറ്റർ ഉയരവും 5.94 മീറ്റർ നീളവും 2.59 മീറ്റർ വീതിയുമുണ്ട്. 16 –ആം നൂറ്റാണ്ടിലോ അതിനുശേഷമോ ഇവിടം ഭരിച്ചിരുന്ന നായ്ക്കർ രാജവംശത്തിന്റെ സംഭാവനയായി ഇതിനെ കരുതുന്നു. ഇവിടെ നിന്ന് ചില ഫോട്ടോകൾ എടുക്കുന്നതിനു സന്ദർശകരുടെ തിരക്കുണ്ടായിരുന്നു. എസ്.എൽ.ആർ ക്യാമറയുടെ അഹങ്കാരത്തിൽ പലരും ഇവിടെ കിടന്നും ഇരുന്നുമൊക്കെ ഫോട്ടോ സെഷൻസ് നടത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

അധികം സമയം വൈകാതെ തന്നെ ഞങ്ങൾ പ്രധാന അമ്പലത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. ദർശനത്തിനു ചെറിയ ഒരു ക്യൂ ഉണ്ടായിരുന്നു സാധാരണ ഉള്ള അമ്പലത്തിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി വളരെ ദൂരത്ത് നിന്നു തന്നെ വ്യക്തമായി കാണാവുന്ന ഒരു പ്രതിഷ്ഠയാണു ഇവിടെ ഉള്ളത്. വളഞ്ഞും പുളഞ്ഞുമുള്ള ക്യൂ അല്ല. നേരെ തന്നെ പോയി ദർശനം നടത്താം. യാതൊരു ബഹളവുമില്ലാതെ, ശാന്തമായി നമശിവായ ജപിച്ചുകൊണ്ട് ക്യൂവിൽ നിൽക്കുന്ന ഭക്തജനങ്ങളും സഞ്ചാരികളും. വളരെ സന്തോഷപ്രദമായ ഒരു കാര്യം എന്താണെന്ന് വച്ചാൽ, തമിഴ്നാട്ടിലെ മറ്റ് അമ്പലങ്ങളെപ്പോലെ പണത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ വിഭജിക്കപ്പെട്ട ഒരു ക്യൂ സിസ്റ്റം ഇവിടെ ഇല്ല. മാത്രമല്ല, പുരോഹിത തട്ടിപ്പ് മാർക്കറ്റിങ്ങുകളുടെ ശല്യവുമില്ല.

ശ്രീകോവിലും (ശ്രീവിമാന) മുഖമണ്ഡപവുമടങ്ങിയതാണു പ്രധാന അമ്പലം. 116അടി ഉയരമുണ്ട് പ്രധാന അമ്പലഗോപുരത്തിനു. അതിനു മുകളിലായി ഒറ്റക്കല്ലിൽ തീർത്ത ശിഖരമുണ്ട് (താഴികക്കുടം). ഈ താഴികക്കുടത്തിന്റെ നിഴൽ ഭൂമിയിൽ പതിക്കാത്ത രീതിയാലാണത്രെ ഇതിന്റെ നിർമ്മിതി. അതിനു 80 ടൺ ഭാരമുണ്ട്. അതിനും മുകളിലായി താമരമൊട്ടിന്റെ ആകൃതിയിൽ സ്വർണ്ണത്താൽ പൊതിഞ്ഞ ‘സ്തൂപി’ ഉണ്ട്. അതിൽ മറാട്ടാ രാജാക്കന്മാരുടെ ചില ലിഖിതങ്ങൾ അടയാളപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഒറ്റക്കല്ലിൽ തീർത്ത ഈ താഴികക്കുടം മുകളിലെത്തിക്കാൻ ഏകദേശം നാലുകിലോമീറ്ററോളം നീളം വരുന്ന ഒരു ചരിവുതലം നിർമ്മിക്കുകയും അതിലൂടെ അനേകായിരങ്ങളുടെ പരിശ്രമം കൊണ്ട് നിരക്കി ഇത്രയുമുയരത്തിലെത്തിച്ച് സ്ഥാപിക്കുകയുമാണുണ്ടായതത്രെ.!!

(ഉപപിത (Ground Level), അധിഷ്ഠാന(Base) , ഭിത്തി(Wall), പ്രസ്ത്ര(Roof Cornice), ഹാര(Garland Miniature Shrines), താല(Storeys), ഗ്രിവ(Neck), ശിഖര(Crown),സ്തൂപി(finial) എന്നിവയടങ്ങിയതാണു ശ്രീവിമാന)

വളരെ സാവധാനമാണെങ്കിലും ദർശനത്തിനു വേണ്ടിയുള്ള ക്യൂ മുന്നോട്ട് നീങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അടുക്കുന്തോറും അന്തരീക്ഷം ഭക്തിസാന്ദ്രമായിത്തുടങ്ങി. 13 അടിയോളം ഉയരമുള്ള ശിവലിംഗപ്രതിഷ്ഠയാണു ഇവിടെ ഉള്ളത്. ഞങ്ങളെല്ലാവരും തൊഴുത് കഴിഞ്ഞ് പുറത്തേക്ക് കടക്കുമ്പോൾ സൂര്യൻ വിടപറഞ്ഞ് തുടങ്ങിയിരുന്നു. കുറെ നേരം അവിടെ ഇരുന്നു. ഇടക്ക് രാജീവും സുമേഷ്ജിയും ചിലർക്കുവേണ്ടി ഫോട്ടോഗ്രാഫറുടെ റോൾ ചെയ്യാനുള്ള ശ്രമം നടത്തി. അനീഷിനു ഭക്ഷണത്തോടുള്ള അതേ അറ്റാച്ച്മെന്റും പാഷനുമാണു, സുമേഷ്ജിക്ക് ക്യാമറയോടും ഉള്ളത്. :)

മഹാമണ്ഡപം അതിന്റെ യഥാർത്ഥരൂപത്തിൽ ഇന്നില്ല എന്നത് വിഷമിപ്പിക്കുന്ന ഒരു സംഗതിയാണു.ഇന്നു കാണുന്ന പലഭാഗങ്ങളും 16-ആം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യഭാഗത്ത് നിർമ്മിച്ചതാണു.മഹാമണ്ഡപത്തിന്റെ വടക്കായി ശിവഭൂതഗണങ്ങളിലൊന്നായ ചണ്ഡികേശ്വരന്റെ അമ്പലം കാണാം.അതുപോലെ ഉപദേവതകക്ഷേത്രങ്ങളായി “അമ്മൻ (പെരിയനായകി) കോവിൽ”, “സുബ്രമണ്യൻകോവിൽ”, “ഗണപതി കോവിൽ” തുടങ്ങിയ ചെറുക്ഷേത്രങ്ങളും കാണാം.

അതിശയിപ്പിക്കുന്ന കാഴ്ച്ചയായി നിലകൊള്ളുന്ന ഒന്നാണു ഈക്ഷേത്ര സമുച്ചയത്തെ ചുറ്റി നിലനിൽക്കുന്ന തിരുച്ചുറു മാളിക എന്ന മതിൽ. നിരവധി പ്രതിഷ്ഠകളും ചെറുക്ഷേത്രങ്ങളും എണ്ണിയാലൊടുങ്ങാത്ത ശിവലിംഗപ്രതിഷ്ഠകളും പേരറിയാൻ കഴിയാഞ്ഞ ഒട്ടനേകം ദേവഗണങ്ങളും അടങ്ങിയ ഒരു മഹാസംഭവം തന്നെയാണു ഈ മതിൽ. 28 അടി ഉയരത്തിൽ 500‘ x 250‘ വിസ്തീർണ്ണത്തിൽ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ഈ മതിലൊന്ന് നടന്നു കാണണമെങ്കിൽ തന്നെ ഒരുദിവസത്തിന്റെ പകുതി വേണ്ടി വരും. വിശാലമായ അമ്പലമുറ്റത്തുള്ള ഒരു മരത്തിന്റെ ചുവട്ടിൽ കുറച്ചു നേരം ഞങ്ങൾ വിശ്രമിച്ചു. പിന്നീടു വീണ്ടും ഫോട്ടോസെഷനുകൾ…

അപ്പോഴേക്കും അമ്പലത്തിലെ വൈദ്യുതദീപങ്ങൾ മിഴിതുറന്നു. തെളിഞ്ഞ ആകാശത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ, ദീപപ്രഭയാൽ കുളിച്ച് നിൽക്കുന്ന ബൃഹദീശ്വരക്ഷേത്രത്തിന്റെ നയനാന്ദകരമായ ദർശനം, അതിനെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരണം എന്റെ തുച്ഛമായ പദസമ്പത്ത്കൊണ്ട് വിവരിക്കാൻ സാധിക്കുന്നതിലും എത്രയോ മടങ്ങ് അധികമാണു എന്ന് തിരിച്ചറിയുന്നു. പിന്നീടുള്ള നാളുകളിൽ കണ്ണടക്കുന്ന നേരത്ത് ഒരു തിരശ്ശീലയിലെന്ന പോലെ ആ ചിത്രം തെളിഞ്ഞ് വരാറുണ്ടായിരുന്നു..അവിടെ നിൽക്കുന്ന ഓരോ നിമിഷവും ഞങ്ങൾ ഇനിയുമിവിടെ എത്രയും പെട്ടെന്ന് ഒന്നുകൂടെ വരണം എന്ന തീരുമാനത്തിലേക്ക് കൂടുതൽ കൂടുതൽ അടുക്കുകയായിരുന്നു. പിന്നെ മനസ്സില്ലാ മനസ്സോടെ ബൃഹദീശ്വരനോട് യാത്ര പറഞ്ഞ്, ക്ഷേത്രനഗരിയായ കുംഭകോണത്തിലേക്ക് യാത്രതിരിച്ചു.

മലയാറ്റൂർ യാത്ര – ഒരു കുറിപ്പ്

2011-04-18T21:12:00.000-07:00

ഒരു പഴയ പോസ്റ്റ് .. എല്ലാവർക്കും മുൻ‌കൂർ‌ ഈസ്റ്റർ ആശംസകൾ‌

(ഇതിനെ ഒരു യാത്രാവിവരണം എന്നൊന്നും വിളിക്കാൻ പറ്റില്ല. അന്നേ ദിവസം ഡയറിയിൽ എഴുതിവച്ച കാര്യങ്ങൾ ഒന്ന് വിശദീകരിക്കുന്നു..അത്രമാത്രം)

ഇവിടെ കൊച്ചിയിൽ വന്ന കാലം മുതൽ ഞാൻ പുറപ്പെട്ടുതുടങ്ങിയതാണ് മലയാറ്റൂർക്ക് ..ഇന്നേ വരെ അവിടെ എത്താൻ സാധിച്ചിട്ടില്ല.. എല്ലാം ഓരോരോ കാരണങ്ങൾകൊണ്ട് മുടങ്ങിപ്പോവും . അങ്ങിനെയിരിക്കെയാണു ഒരു വെള്ളിയാഴ്ച വീട്ടിലേക്കു പോകാനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പുകളിൽ മുഴുകി ഇരിക്കുന്ന എന്നോട് പിറ്റെദിവസം മലയാറ്റൂർ സന്ദർശിക്കാനുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ തീരുമാനം ഭായ് (ബ്ലോഗർ ഭായ് അല്ല) പറയുന്നതു .. അദ്ദേഹത്തിനൊരു നേർച്ച ഉണ്ട്..അപ്പൊ തന്നെ അനുവാദം ചോദിച്ച എന്നോട് കൂടെ പോന്നോളാൻ പറയുകയും ചെയ്തു. (മലയാറ്റൂർ പോവുമ്പോൾ ഒരു കുരിശു ചുമന്നു പോവുന്നതു നല്ലതാണെന്നു അദ്ദേഹത്തിനോടൊരുത്തൻ പറഞ്ഞത് ഞാൻ കേട്ടില്ലെന്നു നടിച്ചു.).. ശബരിമലവ്രതം തുടങ്ങി ആദ്യയാത്ര അങ്ങോട്ടാണ്.

അങ്ങിനെ വീട്ടിലേക്കുള്ള പോക്കു മാറ്റി വച്ച് രാവിലെ തന്നെ എണീറ്റ് കുളിച്ചു കുട്ടപ്പനായി ഞാൻ ഭായിയോടൊപ്പം അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാറിൽ യാത്ര പുറപ്പെട്ടു. ഒരുമണിക്കൂറിലെ യാത്രക്കുള്ളിൽ ഞങ്ങൾ മലയാറ്റൂരെത്തി. താഴ്വാരം തന്നെ എത്ര വശ്യമാണ്!!! ചെറിയ മൂടൽമഞ്ഞ് പുതച്ചു നിൽക്കുന്ന ആ തടാകം (അല്ലേ?) വല്ലാതെ വശീകരിക്കുന്ന ഒരു കാഴ്ച തന്നെയാണ്. വൃശ്ചികത്തിലെ വീശിയടിക്കുന്ന കാറ്റും കൂടി ആയപ്പോൾ മൊത്തത്തിൽ ഒരു ഉന്മേഷം തോന്നി. കാർ പാർക്കു ചെയ്യാൻ പോകുന്ന വഴിക്കു തന്നെ മെഴുകുതിരി വിൽ‌പ്പനക്കു നിൽക്കുന്ന ധാരാളം സ്ത്രീകളെ കണ്ടു. പാർക്കു ചെയ്തു കയറാൻ തുടങ്ങുന്ന അവിടെ ഇരിക്കുന്ന ഒരു അമ്മൂമ്മയുടെ അടുത്തു നിന്നു രണ്ട് പാക്കറ്റ് മെഴുകുതിരി വാങ്ങി. ഒരു സമാധാനം ചെരിപ്പിട്ടുകൊണ്ട് മലകയറാം എന്നുള്ളതാണു.

ഓഫ് സീസൺ ആയതുകൊണ്ട് ഞങ്ങളല്ലാതെ വേറെ ആരും ഇല്ല. മുകളിലോട്ടു നോക്കിയപ്പോൾ രണ്ട് വശങ്ങളിലും മരങ്ങൾ വരിവരിയായി നിൽക്കുന്ന, പാറകൾ നിറഞ്ഞ ഒരു കാനനപാത കാണാൻ കഴിഞ്ഞു. ആവേശം കാണിച്ചു തിരക്കുപിടിച്ചു കേറിപ്പോവരുതു എന്ന ഭായിയുടെ മുന്നറിയിപ്പു ഉണ്ടായിരുന്നതു കൊണ്ട് ഞാൻ സംയമനം പാലിച്ചു മലകയറാൻ തുടങ്ങി (സ്വാമിയേ ശരണമയ്യപ്പാ..അതൊരു പതിവാ..)..ആദ്യത്തെ കയറ്റങ്ങൾ കുറച്ചു പ്രയാസമുളവാക്കുന്നതു തന്നെയായിരുന്നു. പക്ഷികളുടെ ശബ്ദങ്ങളും കാനനഭംഗിയും ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട് മലകയറിത്തുടങ്ങി. ഓരോ കുരിശിനു മുന്നിലും മെഴുകുതിരി കത്തിച്ചു അടുത്ത കുരിശടി ലക്ഷ്യമാക്കി മുന്നോട്ടു പോയി. എന്തോ എനിക്കു വലിയ ക്ഷീണം തോന്നിയില്ല. കിതച്ചുകൊണ്ട് വിശ്രമിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന ഭായുടെ മുന്നിൽ നിന്നു മുകളിൽ ചാടിക്കയറുക, വീണ്ടും ഇറങ്ങി വരിക തുടങ്ങിയ കലാപരിപാടികൾ കാണിക്കുന്നതിൽ എനിക്കൊരു മടിയും ഉണ്ടായില്ല. (അതിനു ഞാൻ ശബരിമല കയറിയപ്പോൾ അനുഭവിച്ചു.. അപ്പാച്ചിമേട് കയറുവാൻ എന്റെ കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്ന കുട്ടികളുടെ സഹായം വേണ്ടിവന്നു.. കിതച്ചു കിതച്ചു ഒരു പരുവമായി.. മലയാറ്റൂർ കൊടുത്തതു ശബരിമലയിൽ കിട്ടി ). പിന്നെ മെഴുകുതിരി കത്തിക്കുക എന്ന ദൌത്യം ഞാനേറ്റെടുത്തു. പണ്ടേ അതെന്റെ ഒരു വീക്ക്നെസ് ആണ് ;)

ഒരോ കുരിശടിയും പിന്നിട്ട് പകുതിയോളം എത്തിയപ്പോൾ തമിഴ് നാട്ടിൽ നിന്ന് കുറെ കുട്ടികളും കന്യാസ്ത്രീകളും അടങ്ങുന്ന ഒരു സംഘം മലകയറി വരുന്നു. അവർ റോക്കറ്റ് പോലെ ഓടിച്ചാടി കയറിപ്പോയി. കുറച്ചു നേരത്തേക്കു അവരുടെ കലപില ശബ്ദം അവിടെയാകെ മുഴങ്ങി. ദൈവത്തിനേറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട അവരുടെ ഉത്സാഹം കണ്ടു നിൽക്കുന്നതു തന്നെ നല്ല രസമാണു. കുറെ കുരിശടികൾ വളരെ അടുത്തടുത്താണ്. ആ, സീസൺ അല്ലാത്തതുകൊണ്ടാവണം പൈപ്പുകളിൽ മിക്കതിലും കുടിവെള്ളം ലഭ്യമല്ല. അതൊരു ബുദ്ധിമുട്ടായി തോന്നി. (അത്യാവശ്യം ഒരു കുപ്പി കുടിവെള്ളം കരുതേണ്ട സാമാന്യബുദ്ധി ഞങ്ങൾ കാണിക്കണമായിരുന്നു.) അങ്ങിനെ പതിനാലാമത്തെ കുരിശു കണ്ടു. അതിനിടക്കു കയ്യിലുള്ള ബ്ലാക്ക് ബറി ഉപയോഗിച്ചു ഭായ് എന്റെ ചില ചിത്രങ്ങൾ പകർത്തി…എന്റെ തല, എന്റെ ശരീരം……

അങ്ങിനെ മുകളിലെത്തി.. എത്ര മനോഹരമായ ദൃശ്യമാണു അതെന്നു പറയാതെ വയ്യ.. അഥർവ്വവേദത്തിലൊരു സൂക്തമുണ്ട്..”മാതേ മർമ്മ വിമൃഗ്വരീ മാതേ ഹൃദയമർപ്പിതം” (അമ്മയുടെ മർമ്മങ്ങളിൽ-പ്രകൃതിയിൽ-ഞങ്ങൾ മുറിവേൽ‌പ്പിക്കാതിരിക്കട്ടെ. അമ്മയുടെ ഹൃദയം വേദനിപ്പിക്കാതിരിക്കട്ടെ). പ്രകൃതിയെ ഈശ്വരനായി കണ്ട പൂർവ്വികർക്ക് പ്രണാമം… മനസ്സിനെ അവാച്യമായ അനുഭൂതിയിലേക്കു അതിന്റെ സ്വാഭാവികമായ രീതിയിൽ നയിക്കുവാൻ ഒരു അദ്ധ്യാത്മിക പ്രഭാഷണത്തിന്റേയും സഹായം ആവശ്യമില്ല എന്നു തോന്നും… അത്രയും ശാന്തത..കുറെ നേരം അവിടെ ഒരു സ്ഥലത്തിരുന്നു. അവിടെ വിശ്വാസികൾക്കു പവിത്രമായ ഒരു കിണറുണ്ട്. അതിലെ വെള്ളം രോഗനിവാരിണിയാണെന്നു വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. അതുപോലെ സെന്റ്:തോമസിന്റെ കാൽ‌പ്പാട്, ആനകുത്തിയ പള്ളി, വളരെ ചെറുതും അത്യന്തം മനോഹരവുമായ ഒരു പള്ളി തുടങ്ങിയവ മുകളിൽ ഉണ്ട്. പ്രാർത്ഥനക്കായി പള്ളിയിൽ കയറിയ ഭായിയുടെ കൂടെ ഞാനും കയറി. കുറെ കാലത്തിനു ശേഷം ഒന്നു മെഡിറ്റേറ്റ് ചെയ്തു.

പിന്നെ പുറത്തിറങ്ങി മറുഭാഗത്തുള്ള പാറക്കെട്ടിൽ ചെന്നിരുന്നു.. താഴോട്ടു നോക്കിയാൽ വളരെ നല്ല ഒരു ദൃശ്യവിരുന്നാണു. കാടും മലകളും ഒക്കെ നിറഞ്ഞ ഭൂപ്രദേശം. രണ്ട് മലകളുടെ ഇടുക്കിലൂടെ ഒഴുകിയെത്തുന്ന മേഘപാളികൾ..നനുനനുത്ത മഞ്ഞു തുള്ളികൾ ഏന്തി നിൽക്കുന്ന കാട്ടു പുല്ലുകൾ.. ഏകദേശം അരമണിക്കൂറോളം അവിടെ ചിലവഴിച്ചു. മലയിടുക്കുകളിൽ കൂടി സഞ്ചരിച്ചെത്തുന്ന മഞ്ഞു മേഘങ്ങൾ താഴെ മഞ്ഞായി പെയ്തിറങ്ങുന്നതു ഭായ് ആണു ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചു തന്നതു (നല്ല ഒന്നാന്തരം മഴ ആയിരുന്നു അതു എന്നു മല ഇറങ്ങിത്തുടങ്ങിയപ്പോൾ മനസ്സിലായി.). ഒരുമണിക്കൂറോളം അവിടെ ഇരുന്നു..പിന്നെ ഇറങ്ങിത്തുടങ്ങി..

ഇറങ്ങിത്തുടങ്ങിയപ്പോഴേക്കും മഴ ചാറിത്തുടങ്ങി..മഴച്ചാറൽ കൊണ്ടപ്പോഴാ‍ണോ എന്തോ പെട്ടെന്നു ഞങ്ങൾക്കു പരിസ്ഥിതി സംരക്ഷണത്തിനെക്കുറിച്ചു വെളിപാടുണ്ടായി.രണ്ടുപേരും അവിടവിടെയായി ചിതറിക്കിടക്കുന്ന പ്ലാസ്റ്റിക് കുപ്പികൽ പെറുക്കിയെടുത്തു ചവറ്റുകൊട്ടകളിൽ നിക്ഷേപിക്കുവാൻ തുടങ്ങി. മുകളിലോട്ട് കയറിവരുന്ന ഒരു സംഘം കോളേജ് വിദ്യാർത്ഥിനികൾ (ഊഹം) വാശിയോറ്റെ ഉത്സാഹിച്ചു കുപ്പികൾ ശേഖരിക്കുന്ന ഞങ്ങളെ നോക്കി ആശ്ചര്യത്തോടെ ചിരിച്ചു. (“ദേ, നോക്ക്യേടീ, കുപ്പീപാട്ടക്കാരൊക്കെ ഇത്രേം പുരോഗമിച്ചോ..കലികാലം..” അതും ഊഹം).. ഇറങ്ങുംതോറും മഴയുടെ ശക്തികൂടിത്തുടങ്ങി.. ശക്തമായ മഴയിലുള്ള മലയിറക്കം ഒരു അനുഭവം തന്നെയായിരുന്നു.. (ആ അനുഭവത്തിന്റെ അനന്തരഫലം എന്റെ ഒരാഴ്ച്ചത്തെ ജലദോഷമായിരുന്നു.). താഴെ തിരിച്ചുള്ള വഴിയിൽ ഒരു മെറ്റൽ ക്രഷറിങ്ങ് ഫാക്റ്ററി കണ്ടു. റിസർവ് ഫോറസ്റ്റ് ആണെന്നു എഴുതി വച്ചിരിക്കുന്ന സ്ഥലത്തു ഇത്തരത്തിലുള്ള ഒരു സംരംഭം?? മലയാറ്റൂരിന്റെ മനോഹാരിതയെ കാർന്നു തിന്നുന്ന വിഷമായി അതു മാറാതിരിക്കട്ടെ എന്നു പ്രാർത്ഥിക്കാം.

അങ്ങിനെ ആദ്യത്തെ മലയാറ്റൂർ യാത്രയുടെ ഹൃദ്യമായ ഓർമ്മകളുടെ ചുമടും പേറി നഗരത്തിലേക്കുള്ള തിരികെയാത്ര ആരംഭിച്ചു

(ചിത്രങ്ങളെല്ലാം എന്റെ മൊബൈലും ഭായുടെ ബ്ലാക്ബെറിയും ഉപയോഗിച്ചെടുത്തതാണു. ക്ലാരിറ്റി കുറവാണു..ക്ഷമിക്കുക)

വാഹ് അലൈക്കും ലാൽ‌സലാം‌ :)

2011-02-13T21:11:00.000-08:00

സാമ്രാജ്യത്വത്തിന്റെതന്ത്രപരമായ താല്‍പ്പര്യങ്ങള്‍ സംരക്ഷിക്കുന്നതിനു പുറമെ ഇസ്രയേലിന് കുറഞ്ഞവിലയില്‍ പ്രകൃതിവാതകം നല്‍കുന്ന രാജ്യവുമാണ് ഈജിപ്ത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഈജിപ്തില്‍ ദേശാഭിമാനബോധമുള്ള സര്‍ക്കാര്‍ നിലവില്‍വരുന്നത് ഇസ്രയേലും അമേരിക്കയും സഹിക്കില്ല. വരുംനാളുകളില്‍ ഒട്ടേറെ അട്ടിമറിനീക്കങ്ങള്‍ ഈജിപ്ത്ജനത പ്രതീക്ഷിക്കണം.

(വർക്കേഴ്സ് ഫോറം‌ ലിങ്ക് : http://workersforum.blogspot.com/2011/02/blog-post_7535.html )

ഹല്ല സഹാവേ, ദേശാഭിമാനബോധം ഇന്ത്യക്കാർക്കായാലേ നിങ്ങക്ക് കലിപ്പുള്ളൂലേ??

സവര്‍ണ്ണത എന്നത് പേരിന്റെ വാലുമായി നേറനുപാതത്തില്‍ കൂട്ടിവായിക്കാവുന്ന പദമാണെന്നും, സംഘപരിവാറിന്റെ നീക്കിയിരുപ്പാണെന്നും പ്രചരിപ്പിക്കുന്ന പിണറായിപ്പിള്ളകളുടെ പ്രിയമന്ത്രി ശു.സുധാകരന്‍ സാറ് (ശു for ശുംഭന്‍ ) ഇന്ന് മൊഴിഞ്ഞത് " മുഖ്യമന്ത്രി വി.എസ്. അച്യുതാനന്ദനും തോമസ് ഐസക്കും ഞാനുമൊക്കെ അധികാരമേറ്റപ്പോൾ നാടു നന്നായത് ജനസേവനത്തിന്റെ പാരമ്പര്യമുള്ളതു കൊണ്ടാണൂ.പുല്ലുപറിച്ച് നടക്കുന്നവര്‍ക്ക് ഇങ്ങനെ തിളങ്ങാന്‍ കഴിയില്ലെന്നും മന്ത്രി പറഞ്ഞു. "

പുല്ലു പറിച്ചു നടന്നവനും, കള്ളുചെത്ത്കാരനും, തോട്ടിപ്പണിക്കാരനുമൊക്കെ ചോര കൊടുത്തു വളര്‍ത്തിയ പാര്‍ട്ടിയുടെ മന്ത്രിയാണെന്ന് താനെന്ന് ഈ upcoming സവര്‍ണ്ണ മൂരാച്ചി മറന്നോ.

(പുല്ലുപറിയെന്ന വാമൊഴിവഴക്കം, തന്നെ തന്നെ :) )

സ്ത്രീധനം

2011-02-06T07:21:00.000-08:00

സ്ത്രീയാണു ധനം. അത് മാത്രം മതി.

കലാലയത്തിലെ നരച്ച ചുവരുകൾക്കിടയിൽ നിന്ന് അവന്റെ ശബ്ദം മുഴങ്ങി, പിന്നാലെ കുപ്പിവളകളുടെ ശബ്ദം കലർന്ന കയ്യടികളും.

സഹോദരിയെ വിവാഹ മാർക്കറ്റിൽ വിറ്റ് ബാലൻസ്ഷീറ്റിലെ നഷ്ടക്കണക്കുകളിൽ നെടുവീർപ്പിട്ടിരിക്കുന്നതവനൊരു ശീലമായി. ബാങ്കിൽ നിന്നും റിക്കവറി നോട്ടീസുകൾ വന്ന് തുടങ്ങിയ സമയത്താണു അവനൊരു കല്ല്യാണാലോചനയുമായി വിവാഹബ്രോക്കർ വന്നത്. അവന്റെ മനസ്സിൽ പഴയ വാചകം മുഴങ്ങി.അതിനൊരു ചെറിയ ഭേദഗതിവരുത്തി, അവൻ വിവാഹദല്ലാളിനോട് പറഞ്ഞു

സ്ത്രീധനം. അതുമാത്രം മതി

(നിയമപ്രകാരമുള്ള മുന്നറിയിപ്പ് : സ്ത്രീധനം വാങ്ങുന്നതും കൊടുക്കുന്നതും ശിക്ഷാർഹമാണ് :) :) )

ട്രാഫിക് അഥവാ ഹിന്ദുവിരുദ്ധ-ന്യൂനപക്ഷസുവിശേഷം

2011-02-01T06:37:00.000-08:00

(ആവർത്തന വിരസത തന്നെയാണു. പക്ഷെ നിവൃത്തിയില്ല, ഇതിനോടൊക്കെ ഇങ്ങനെ പ്രതികരിക്കാനേ അറിയൂ. ക്ഷമിക്കുക. ഈ പോസ്റ്റ് വായിക്കുന്നതിനു മുന്നെ ദയവു ചെയ്തു മലയാളം എന്ന വെബ്പോർട്ടലിൽ വന്ന ഈ റിവ്യൂ വായിക്കുമല്ലോ)

ലേബലുകൾ: കലിപ്പ്, പണ്ടാറമടങ്ങൽ, മുടിഞ്ഞ സർകാസം

സിനിമ എന്ന മാധ്യമത്തെ ഉപയോഗിച്ച് ന്യൂനപക്ഷമതമൌലികവാദികൾ ഹിന്ദുസംസ്കൃതിക്ക് നേരെ നടത്തുന്ന ആക്രമണങ്ങൾക്ക് പുതുമ അവകാശപ്പെടാനില്ലെങ്കിലും, ഒരു സിനിമ മൊത്തമായും ആ ഒരുദ്ദേശത്തിൽ എടുത്തിരിക്കുന്നു എന്നതുകൊണ്ട് മാത്രം ‘ട്രാഫിക്’ ശ്രദ്ധേയമാവുന്നു. വിലക്കെടുക്കപ്പെട്ട പേനയുന്തികളുടെ സാംസ്കാരികവ്യഭിചാരം മാത്രമായി ട്രാഫിക്കിനെ തള്ളിക്കളയുന്നത്, ഭൂരിപക്ഷസമുദായത്തിന്റെ മനസ്സാക്ഷിയോട് ചെയ്യുന്ന കൊടും വഞ്ചനയായിരിക്കും. ലൌജിഹാദ്, ന്യൂനപക്ഷസമുദായങ്ങളുടെ കോളനികേന്ദ്രീകൃതമായ പ്രവർത്തനങ്ങൾ എന്നിവയുടെ “ഇവാഞ്ചലൈസേഷൻ പ്രൊമൊ’ ആയി ഒറ്റവാക്കിൽ ട്രാഫിക്കിനെ വിലയിരുത്താം.

മഹത്തായ പാരമ്പര്യത്തേയും ഹൈന്ദവസാംസ്കാരികമൂല്യങ്ങളേയും പാടെ അവഗണിക്കുകയും നിഷേധിക്കുകയും ചെയ്ത് കൊണ്ടാണു തിരക്കഥാകൃത്തുകൾ കഥയെ രൂപ്പപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്. അപകടത്തിൽ മരിക്കുന്ന യുവാവിന്റെ ഹൃദയം അത്യാസന്ന നിലയിലുള്ള ഒരു പെൺകുട്ടിക്ക് ഒരു ശസ്ത്രക്രിയയിലൂടെ മാറ്റിവക്കേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകതയും, അതിനു വേണ്ടയുള്ള യാത്രയുമാണു സിനിമയുടെ കഥാതന്തു. ആയുർവേദമെന്ന ഉപവേദത്തിന്റെ വർദ്ധിച്ചു വരുന്ന സ്വീകാര്യതക്ക് മങ്ങലേൽപ്പിക്കാനുള്ള ആസൂത്രിതമായ ശ്രമത്തിന്റെ ഭാഗമാണു ഈ ഓപ്പറേഷൻ നാടകമെന്ന് സാമാന്യബുദ്ധിയുള്ള പ്രേക്ഷകനു മനസ്സിലാവും. കൊട്ടൻചുക്കാദിയും ബലാരിഷ്ടവും കൊണ്ട് മാറ്റാവുന്ന അപകടമേ കഥാനായകനുള്ളൂ എന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ പ്രേക്ഷകനു മെഡിക്കൽ ബിരുദത്തിന്റെ ആവശ്യമില്ലെന്ന് വിനയപുരസ്സരം ഓർമ്മിച്ചുകൊള്ളട്ടേ.

ലൌജിഹാദെന്ന പഴയവീഞ്ഞിനെ പുതിയകുപ്പിയിലടച്ച് കൊണ്ട് വരാനുള്ള നീക്കം അത്യന്തം അപലനീയമാണന്ന് പറയാതെ വയ്യ. ന്യൂനപക്ഷസമുദായത്തിൽ പെട്ട, പറയത്തക്ക സൌന്ദര്യമില്ലാത്ത, നായകൻ വിചാരിച്ചാൽപോലും ലൌജിഹാദെന്ന ആശയം നടപ്പിലാക്കാൻ സാധിക്കും എന്ന അപകടം പിടിച്ച സന്ദേശം നൽകുവാനാണൂ തിരക്കഥാകൃത്തുക്കൾ ഇവിടെ ശ്രമിച്ചിരിക്കുന്നത്. നായകന്റെ മരണശേഷം അദിതി എന്ന ഹിന്ദു യുവതിയെ നായകന്റെ വീട്ടിലോട്ട് മാതാപിതാക്കൾ ക്ഷണിക്കുന്ന രംഗം ഒരാവശ്യവുമില്ലാതെ കൂട്ടിച്ചേർക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത് മതപരിവർത്തനത്തെ മാത്രം ലക്ഷ്യം വച്ചാണു എന്ന യാഥാർത്ഥ്യം ഞെട്ടിപ്പിക്കുന്നതാണു.

ഭൂരിപക്ഷ സമുദായത്തെ മൊത്തമായി പൊതുസമൂഹത്തിനു മുന്നിൽ കോമാളി വേഷം കെട്ടിക്കുക എന്നതിന്റെ പ്രത്യക്ഷ ഉദാഹരണമായി സുദേവൻ എന്ന പോലീസുകാരന്റെ പാത്രസൃഷ്ടിമാറിയിരിക്കുന്നു. കൈക്കൂലിക്കാരനായ കോൺസ്റ്റബിളിനെ ചിത്രീകരിക്കുന്നതിലൂടെ, സേതുരാമയ്യർ, ഭരത് ചന്ദ്രൻ തുടങ്ങിയ ധീരരായ പോലീസുകാരെ സംഭാവന ചെയ്ത ഒരു സമൂഹത്തിനെ അടച്ചാക്ഷേപിക്കുവാൻ ഇതിലും നല്ല കുറുക്കുവഴി കണ്ടെത്താൻ സിനിമയുടെ അണിയറപ്രവർത്തകർക്ക് കഴിഞ്ഞട്ടുണ്ടാവില്ല. അതുമാത്രമല്ല, നേട്ടത്തിനു വേണ്ടി ഏതൊരുകാര്യവും ചെയ്യാൻ മടിയില്ലാത്തവനാണു ഹിന്ദുവെന്ന വളരെ നികൃഷ്ടമായ ആശയം കൂടി ഇടയിൽ സുദേവനിലുടെ ശ്രമിക്കുന്നുമുണ്ട്.

(ദി കിംഗ് എന്ന സിനിമയിൽ ന്യൂനപക്ഷകളക്റ്റർ ഹിന്ദുവായ മുരളിയുടെ കഥാപാത്രത്തിനെ നടുറോഡിൽ വച്ച് ചീത്തവിളിക്കുന്ന രംഗം വായനകാർക്ക് ഓർമ്മകാണുമല്ലോ.. എത്ര വലിയ അധികാരസ്ഥാനത്തിനിരിക്കുന്നവനായാലും ന്യൂനപക്ഷത്തിനു മുന്നിൽ തെറിവിളികളും ഏറ്റുവാങ്ങാനുള്ള യോഗ്യതയേ ഭൂരിപക്ഷത്തിനുള്ളൂ എന്ന വ്യക്തമായ സന്ദേശം നൽകുന്ന ഒരു രംഗം)

കേരളത്തിലെ പ്രമുഖ സാംസ്കാരികസംഘടനയായ ‘ഫാൻസ് അസോസിയേഷന്റെ’ തലപ്പത്ത് ഇരിക്കുവാൻ യോഗ്യത ന്യൂനപക്ഷക്കാരനേ ഉള്ളു എന്ന വ്യംഗ്യമായ സൂചനകൾ ട്രാഫിക് നൽകുന്നുണ്ട്. മാത്രമല്ല, ഫാൻസ് അസോസിയേഷന്റെ ഭാരവാഹിയായ മുസ്ലീം കഥാപാത്രത്തിന്റെ ശരീരഘടനയും സുദേവനെന്ന ഹിന്ദു കഥാപാത്രത്തിന്റെ ശരീരഘടനയും പ്രേക്ഷകനിൽ സൃഷ്ടിക്കുന്ന അന്തരം പാർശ്വവൽക്കരിക്കപ്പെടുന്ന ഭൂരിപക്ഷവികാരങ്ങളുടെ പ്രതീകമാണു. വാഹനവുമായി ഒരു മനുഷ്യജീവനുവേണ്ടി പാഞ്ഞു നായകസംഘം പാഞ്ഞു പോകുമ്പോൾ വഴിയരികിൽ അക്ഷമരായി കാത്തു നിൽക്കുന്ന വഴിയാത്രക്കാരിൽ പലരും അക്ഷമരാകുന്ന രംഗം വളരെ ബോധപൂർവ്വം ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. വ്യക്തമായ ന്യൂനപക്ഷ മതചിഹ്നങ്ങൾ ധരിച്ച വഴിയാത്രക്കാർ പരിപൂർണ്ണമായി ഈ ദൌത്യത്തോടു സഹകരിക്കുകയും, ഭൂരിപക്ഷസമുദായമെന്ന് ഒറ്റനോട്ടത്തിൽ മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയുന്ന തരത്തിൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ള കഥാപാത്രങ്ങൾ അക്ഷമരായി രൂക്ഷമായരീതിയിൽ പ്രതികരിക്കുന്ന ഒരൊറ്റ രംഗം മാത്രം മതി ഈ സിനിമയുടെ ഗൂഡോദ്ദേശം പുറത്ത് കൊണ്ട് വരാൻ.

പുതുപുത്തൻ സാങ്കേതികവിദ്യകളുടെ, മാധ്യമങ്ങളുടെ സഹായത്തോട് കൂടി, വ്യക്തമായ ധാരണയോടും പദ്ധതികളോടും കൂടെ ന്യൂനപക്ഷമതമൌലികവാദം വിഷംവമിപ്പിക്കുമ്പോൾ, ആടറിയാത്ത അങ്ങാടിവാണിഭം പോലെ ഇവരാൽ നയിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു നപുംസകസമൂഹമാറി, ഇത്തരം സിനിമകളുടെ മുഖ്യ ഉപഭോക്താക്കളായിമാറാൻ വിധിക്കപ്പെട്ട ഈ സമൂഹത്തിനോട് എനിക്ക് സഹതാപമേയുള്ളൂ.. ഒന്നു മാത്രം, ചരിത്രത്തിൽ നിന്ന് പാഠം ഉൾക്കൊള്ളുക, അല്ലെങ്കിൽ നശിക്കാൻ തയ്യാറാവുക.
************* ********************* ******************* *************

വാൽക്കഷണം : “ട്രാഫിക് ഒരു നല്ല കമേഴ്സ്യൽ സിനിമയാണ്, തിയ്യറ്ററില്ത്ത്ന്നെ കാണാൻ ശ്രമിക്കുക. മലയാളസിനിമയിലെ നവ പരീക്ഷണങ്ങളെ പിന്തുണക്കുക“

ഡെര്‍ട്ടി ഫെല്ലോ

2010-12-13T20:38:00.000-08:00

(ഒരു ബ്ലോഗര്‍ എന്നതില്‍ ഉപരി ഞാനൊരു ബോറനാണ്..മാത്രമല്ല അപരിഷ്കൃതനും ..അപ്പോള്‍ എന്റെ കാഴ്ചകള്‍ക്കും ചിന്തകള്‍ക്കും തീർ‌ച്ചയായും നിങ്ങളുടെ അത്ര നിലവാരം പുലര്‍ത്താന്‍ സാധിക്കുകയുമില്ല..ക്ഷമിക്കുക)

ഇന്നലെ ഓഫീസ് കഴിഞ്ഞു സഹമുറിയനായ ശിവദാസിനെയും കൊണ്ടു തൃകാക്കര സഹകരണ ആശുപത്രിയില്‍ പോവേണ്ടി വന്നു. ലവന്‍ ഒരു ദിവസം മുമ്പ് ബൈക്കില്‍ നിന്നൊന്നു വീണു..വരാപ്പുഴ ഭാഗത്തെ റോഡിലെ കുഴിയില്‍ വീണതാണ്..കയ്യും കാലും ഒക്കെ പൊട്ടി..ഡ്രസ്സ്‌ ചെയ്യാന്‍ പോയതാണ്.. മഴക്കാലം തുടങ്ങിയതോടെ നമ്മുടെ ആശുപത്രികളില്‍ ഒക്കെ നല്ല തിരക്കാണല്ലോ...കുറെ നേരം പുറത്തു കാത്തു നില്‍ക്കേണ്ടി വന്നു.. മഴ ആയതു കൊണ്ടു അടുത്തുള്ള ബില്‍ടിങ്ങില്‍ കയറി നിന്നു..ആശുപത്രിയില്‍ സൌകര്യം കുറവാണ് .. കുറച്ചു സ്ഥലത്തു ഒരുപാടു പേര്‍ ഉണ്ട്..

എന്റെ അടുത്ത് തന്നെ രണ്ടു ചേച്ചിമാര്‍ (അമ്മായി ?) നില്‍പ്പുണ്ട്‌..നല്ല ടൈറ്റ് ജീന്‍സ്‌ , കറുത്ത ടീഷര്‍ട്ട്, കയ്യില്‍ കൂടിയ തരം മൊബൈല്... മുഖത്തെ ചുളിവുകളും കുഴികളും ഒക്കെ എന്തൊക്കെയോ തേച്ചു മൂടിയിട്ടുണ്ട്‌.. നമ്മുടെ നാട്ടിലെ ഒരു പ്രമുഖ സോഫ്റ്റ്‌വെയര്‍ കമ്പനിയുടെ ടാഗ് കഴുത്തില്‍ തൂക്കിയിട്ടുണ്ട്.. വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടി മലയാളത്തില്‍ ഉറക്കെ (തെറ്റിദ്ധരിക്കണ്ട..മലയാളി അമ്മച്ചിമാര്‍ തന്നെ ) സംസാരിക്കണുണ്ട്..ഒരു പാവം മലയാളി എന്ന നിലയില്‍ മറ്റുള്ളവരുടെ സംസാരം ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടത് എന്റെ മൌലികാവകാശം ആയതുകൊണ്ടും കടമകള്‍ മറന്നാലും അവകാശം ചത്താലും കൈവിടില്ലാത്തത് കൊണ്ടും ഞാന്‍ അത് ശ്രദ്ധിച്ചു..അതവര്‍ക്കും മനസ്സിലായി..

പാവങ്ങള്‍..കിട്ടുന്ന പതിനായിരങ്ങള്‍ കൊണ്ടു കഷ്ടി ഒരുമാസം തള്ളി നീക്കാന്‍ പെടുന്ന 'പാടിനെക്കുറിച്ചും' ഒബെറോണ്‍ മാളിലെ പുതിയ ഐറ്റംസിനെക്കുറിച്ചും കുറിച്ചും ഒക്കെ ആണ് സംസാരം..
പെട്ടെന്ന് ഒരു വയസ്സായ ഒരു ആളെ കാഷ്വാലിറ്റിയില്‍ നിന്നു പുറത്തേക്ക് കൊണ്ടു വന്നു..ഷര്‍ട്ട്‌ ഇട്ടട്ടില്ല..നെഞ്ചിലും കയ്യിലും ഓകെ പ്ലസ്റെര്‍ ആണ്..രക്തം പുരണ്ട ഒരു ഷര്‍ട്ട്‌ ചുരുക്കി വലത്തേ കക്ഷത്ത്‌ പിടിച്ചിട്ടുണ്ട്..( തെങ്ങില്‍ നിന്നും സ്ലിപ്‌ ആയതാണ് എന്നറിഞ്ഞു ) അറ്റെണ്ടറും പിടിച്ചു ഓട്ടോറിക്ഷയില്‍ കേറ്റാനാണ് ശ്രമം ..അങ്ങിനെ കൊണ്ടു വരുന്നതിനിടയില്‍ അറ്റണ്ടര്‍ക്ക് ബാലന്‍സ് കിട്ടുന്നില്ല. പരിക്ക് പറ്റിയ ചേട്ടന്‍ അത്യാവശ്യം തടിച്ചിട്ടാണ് .. പെട്ടെന്ന് അദ്ദേഹം ഒന്നു വീഴാന്‍ പോയി..നമ്മുടെ ചേച്ചിമാര്‍ ഒരു ചാട്ടം ചാടി പിന്നോട്ടോടി..ഓടുമ്പോള്‍ ഒരു ഗംഭീര ആംഗല പദവും .." Dirty fellow!!"

ഞാനും ഓട്ടോറിക്ഷക്കാരനും കൂടി അദ്ദേഹത്തെ ഓട്ടോയില്‍ കയറ്റുമ്പോള്‍ സാമാന്യം നല്ലൊരു ചവിട്ടു എന്റെ കാലിന്മേല്‍ കിട്ടി ..പക്ഷെ അതിന്റെ വേദനയെക്കാള്‍ വിഷമിപ്പിച്ചത് "ഡെര്‍ട്ടി ഫെല്ലോ " ആയിരുന്നു.. അസ്വസ്ഥതകള്‍ നിറഞ്ഞ ഒരു രാത്രി കൂടി കടന്നു പോയി..അത്ര മാത്രം

ചുറ്റും ഒരുപാടു കാഴ്ചകളുണ്ട്‌ ...വേദനിക്കുന്ന മനസ്സുകളുണ്ട്‌..തലോടല്‍ ഏറ്റു വാങ്ങാന്‍ വെമ്പുന്ന കുരുന്നുകളുണ്ട്..നമുക്കെവിടാ അതിനൊക്കെ സമയം? നമുക്കു മറ്റുള്ളവന്റെ അമ്മക്ക് വിളിക്കണം..ജാതിക്കോമരങ്ങളുടെ വേഷങ്ങള്‍ കെട്ടിയാടണം..പരസ്പരം തെറി വിളിക്കണം..ഒരുമിക്കാന്‍ എന്തെങ്കിലും സാധ്യതകള്‍ ഉണ്ടെങ്കില്‍ അതിനെ ഇല്ലാതാക്കാന്‍ അഹോരാത്രം ശ്രമിക്കണം..ഈ വെയിലത്തും മഴയത്തും കിടന്നു സാമൂഹ്യ സേവനം കളിക്കുന്നതിലും എത്രയോ എളുപ്പമാണ് 'ജാതിയും മതവും പരസ്പര വിദ്വേഷവും ദേവതകളുടെ മുലകളുടെ കണക്കെടുപ്പും എല്ലാം '..നമ്മുടെ വേവലാതികള്‍ ഈയിടെയായി സഹജീവികളെ ഓര്‍ത്തല്ല...മറിച്ചു ജാതിയും മതവും വംശവും വര്‍ണ്ണവും തിരിച്ചുള്ള സ്ഥിതി വിവരപ്പട്ടികകളെ ഓര്‍ത്താണല്ലൊ..ജയിക്കാനുള്ള വ്യഗ്രതയില്‍, ബന്ധങ്ങള്‍ വെട്ടി നുറുക്കി മുന്നോട്ടുള്ള യാത്രയില്‍ നമുക്ക് പരസ്പരം വെട്ടി മരിക്കാം..

മന്ദബുദ്ധികൾ‌ക്ക് മതമില്ല : ഭാഗം‌ മൂന്ന്

2010-11-23T06:05:00.000-08:00

“ഒരു വ്യക്തിക്ക് മനോവിഭ്രാന്തിയുണ്ടാവുമ്പോൾ‌ അതിനെ ഭ്രാന്ത് എന്നു വിളിക്കുന്നു. ഒരു സമൂഹത്തിനു മുഴുവൻ‌ മനോവിഭ്രാന്തിയുണ്ടാവുമ്പോൾ‌ അതിനെ മതവിശ്വാസം‌ എന്നു വിളിക്കാം‌.“- റോബർട്ട് പിർസിഗ്

മതേതരത്വം‌ എന്നൊക്കെ വച്ചാ ഇതാണണ്ണാ!!!!

‘മന്ദബുദ്ധികൾക്ക് മതമില്ല’ സീരീസിന്റെ ആദ്യ രണ്ട് ഭാഗങ്ങൾ ഇവയാണു

ഭാഗം ഒന്ന്: കൊടുങ്ങല്ലൂർ ഭഗവതി വക

ഭാഗം രണ്ട്: വേളാങ്കണ്ണി മാതാവു വക

മൂന്നാംഭാഗത്തിനു കടപ്പാട് : രാമചന്ദ്രൻ വെട്ടിക്കാട്

തോമസ്മാഷ്ക്കൊരു പ്രണയലേഖനം‌

2010-11-08T20:19:00.001-08:00

പ്രിയപ്പെട്ട എന്റെ തോമസ് മാഷേ,

ഇന്ന് നമ്മുടെ പ്രണവല്ലരിയിലൊരു പുഷ്പം കൂടി പൂവണിഞ്ഞത് എന്റെ പ്രാണേശ്വരൻ അറിഞ്ഞിരിക്കുമല്ലോ? ഒരൽപ്പം വൈകിയാണെങ്കിലും(ക്ഷമിക്കുക, അതെന്റെ തെറ്റല്ല, ഞാൻ ശ്രമിച്ചിരുന്നു) പള്ളത്തടുക്കയിലെ കവിതയും നമ്മുടെ പ്രണയഹാരത്തിലെ വാടാമലരായി മാറി.

ഇവിടെ എന്നെ എതിർക്കുന്നവരുടെ പോരാട്ടവീര്യത്തിനുമുന്നിലെനിക്ക് മുട്ടുമടക്കി മരണത്തെ വരിക്കേണ്ടി വന്നേക്കാം.ഞാൻ മരിച്ചാലും അങ്ങെനിക്ക് വാഗ്ദാനം ചെയ്തപോലെ, നമ്മുടെ പ്രണയത്തിനൊരു സ്മാരകം തീർക്കണം. കാസർഗോട് എരിഞ്ഞ് തീർന്നവരുടെ അസ്ഥിയിൽ തീർത്ത അതിന്റെ അടിത്തറ, നമ്മുടെ പ്രണയത്തിന്റെ ശക്തി വിളിച്ചോതുന്നതായിരിക്കും എന്നെനിക്കുറപ്പുണ്ട്. നാലുപാടുമുള്ള ഗോപുരങ്ങൾ, ജീവിതം വിടരും മുന്നേ കൊഴിഞ്ഞു വീണ കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ വലിയ തലയോട്ടികൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കണം. മുന്നിലെ വലിയ തടാകത്തിൽ നിറക്കാൻ, കാസർകോട്ടെ അമ്മമാരുടെ വിലയില്ലാത്ത കണ്ണീർ തന്നെ ധാരാളം. സന്ദർശർക്ക് കണ്ണിനു കുളിരേകാൻ വേണമെങ്കിൽ ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന ശവശരീരങ്ങളിൽ ചിലതിനെ കൂട്ടിലടച്ച് പ്രദർശിപ്പിക്കാം
അങ്ങനെ പ്രണയത്തിന്റെ ഉദാത്തമായ മാതൃകയായി ആ സ്മാരകം കാലാകാലം നിലനിൽക്കട്ടെ..

വരും തലമുറ അങ്ങയെ ചതിയനെന്നും കൊലപാതകിയെന്നും വിളിച്ചേക്കാം. പക്ഷെ നമ്മളൊരുമിച്ച നല്ല നാളുകൾ അങ്ങേക്കാ പ്രതിഷേധങ്ങളെ കാറ്റിൽപ്പറത്തി ഒരുപാട് കാസർഗോടുകളെ സൃഷ്ടിക്കാനുള്ള ശക്തി നൽകട്ടെ എന്ന് മാത്രം പ്രാർത്ഥിച്ചുകൊണ്ട്.

അങ്ങയുടെ പ്രാണേശ്വരി,
എൻഡോസൾഫാൻ

ഡോക്ടർ‌ ഏലിയാസ് ബ്ലോഗർ‌

2010-10-26T10:44:00.000-07:00

നമസ്കാരം വട്ടപ്പറമ്പാ,

നമസ്കാരം ഡോക്ടർ, എന്തുണ്ട് വിശേഷംസ്?
ഞാനിപ്പോ തൃപ്പൂണിത്തറ ഗവ:ആയുർവേദിക് കോളേജിൽ ചാർജ്ജെടുത്തു.
ആണോ, ആദരാജ്ഞലികൾ..
എന്ത്??
അയ്യോ ഡോക്ടറെ ഉദ്ദേശിച്ചല്ല, കോളേജിനെ ഉദ്ദേശിച്ചാ..
ഹും, ഈ ശനിയാഴ്ച്ച ഒന്നു കാണാം..
ശരി, എന്റെ ഫ്ലാറ്റിൽ കൂടാം. മനുവിനേം നന്ദേട്ടനേം യൂസഫിക്കായേം കിട്ടുമോ എന്നു നോക്കാം.

കടയിൽ ഈച്ചയാട്ടിയിരിക്കുകയാണെങ്കിലും ഇക്കക്ക് 8 മണികഴിയാതെ വരാൻ പറ്റില്ലത്രെ. നന്ദേട്ടൻ ആസ് യൂഷ്വൽ സിനിമാ തീയേറ്ററിൽ. മനുവിനേം കൂട്ടി റൂമിലെത്തി ഒരു പത്ത് മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും ജയൻ ഡോക്ടറെത്തി.വാതിൽ തുറന്ന് അകത്തേക്ക് വന്നതും ജനാലയിൽ “ഇതു ഈ ഫ്ലാറ്റിന്റെ ഐശ്വര്യം“ എന്ന് വിളിച്ച് പറയുന്ന പോലെ നിരത്തിയിട്ടിരിക്കുന്ന ജട്ടികളിൽ ഡോക്ടറുടെ കണ്ണുകളുടക്കി.

എന്താദ് പ്രവീണേ?
ങ്ങേ?? ഞാനൊന്നു ഞെട്ടി. ഇതറിയാത്ത ആളോ? ഒരു പക്ഷെ ആയുർവേദ ഡോക്ടർമാർക്ക് ഇതൊന്നും ഉപയോഗിക്കാൻ പാടില്ലായിരിക്കും.

അതു ഡോക്ടറേ, ഇത് ജട്ടീന്ന് പറയും..പാന്റിനടിയിലൊക്കെ ഇടുന്ന..
പോടെ, ഇതൊക്കെ നിരത്തി ഇടാൻ വേറെ സ്ഥലമൊന്നുമില്ലേ…ങ്ങാ, ഇത് ഞാനെടുക്കുന്നു.ആവശ്യം കഴിഞ്ഞ് തിരിച്ചു തരാം

ങ്ങ്ഹേ!!! ഇങ്ങോർക്ക് ഇതു വാങ്ങിക്കാനുള്ള ശമ്പളമൊന്നു ഗവൺമെന്റ് കൊടുക്കണില്ലേ ദൈവേ…

അത് മാഷേ, വേറൊന്നും വിചാരിക്കല്ലേ..
(ജനാലക്കിലിരിക്കുന്ന പുസ്തകത്തിനു നേരെ വിരൽ ചൂണ്ടിക്കൊണ്ട്)പ്രവീൺ മറുത്തൊന്നും പറയരുത്, ഈ പുസ്തകം ഞാനിത് വരെ വായിച്ചട്ടില്ല. വായിച്ചിട്ടു തരാം..
അങ്ങനെ!!! ശരി..:)

പെട്ടെന്നാണു മേശപ്പുറത്ത് നിറച്ച് വച്ചിരുന്ന ഗ്ലാസ് ഡോക്ടർ കണ്ടത്. മുഖത്ത് നിന്നു രണ്ട് കണ്ണുകൾ ഗ്ലാസിനു ചുറ്റു ആഹ്ലാദ നൃത്തം ചവിട്ടി തിരിച്ചകത്തേക്ക് കയറിയതും ഗ്ലാസ് ചാടിയെടുത്തതും മോന്തിയതും നിമിഷനേരം കൊണ്ടായിരുന്നു. എന്നിട്ട് ഞങ്ങളെ ഒന്നു നോക്കി, ചെറുതായൊന്നു ആടി, മുന്നിൽ വച്ച് മിക്സ്ചർ എടുത്ത് വായിലിട്ട് ചോദിച്ചു,

സ്വയമ്പൻ സാധനമാണല്ലോടേ, വാറ്റാണോ? ഉള്ളൊക്കെ കത്തുന്നു.

ഹെന്ത്!!! ഞാൻ കുടിക്കാനുണ്ടാക്കിയ കട്ടൻ ചായയാ ഡോക്ടറേ അതു!!! (ഇങ്ങോർ ഈ കണക്കിനു രോഗികൾക്ക് ദശമൂലാരിഷ്ടത്തിനു പകരം കൊക്കോക്കോള എഴുതിക്കൊടുക്കുമല്ലോ ഈശ്വരാ…)

ഡോക്ടർ വേഗമൊരു നോട്ട്ബുക്കും പേനയുമെടുത്തൊരു ഗ്രാഫ് വരച്ചു. എന്നിട്ട് ഗൌരവത്തിൽ ഞങ്ങളെ ഒന്നു നോക്കി.

നിങ്ങൾക്ക് ഇതാ ഒരു സുവർണാവസരം..

ഞാനും മനുവും ആകാംക്ഷയോടെ ഡോക്ടറുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.
നമ്മളെപ്പോലുള്ള ചെറുപ്പക്കാർ (ചെറുപ്പമേ!!! റിട്ടയറാവാറായി ) കുറച്ചുകൂടി ക്രിയാത്മകമായി കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യണം. നിങ്ങൾ ചെയ്യേണ്ടതു ഇത്രമാത്രം. കൂട്ടം എന്ന വെബ്സൈറ്റിലേക്ക് 10 മെമ്പർമാരെ ചേർക്കുക. കമന്റുകൾ നിങ്ങൾക്ക് ജീവിതകാലം മുഴുവൻ വന്നുകൊണ്ടേയിരിക്കും. വിശദമാക്കാം. നിങ്ങളാദ്യം ചേർത്ത ആളെ ‘എ‘ എന്നു വിളിക്കാം. രണ്ടാമത്തെ ആളെ ‘ബി’ എന്നും. ഇതിൽ ‘എ’ അഞ്ചുപേരെക്കൂടി ചേർക്കുന്നു. ‘ബി’യും അഞ്ചു പേരെ ചേർക്കുന്നു. അവർ നിങ്ങളൂടെ പോസ്റ്റിൽ ഓരോ കമന്റ് ഇടുന്നു. പിന്നീട് നിങ്ങൾ പോസ്റ്റിട്ടില്ലെങ്കിൽ കൂടി നിങ്ങൾക്ക് ആയുഷ്കാലം കമന്റ് ലഭിക്കും
ആവേശത്തോടെ പറഞ്ഞു നിർത്തി മുഖമുയർത്തിയ ഡോക്ടർ കണ്ടത് കസേരയിൽ തലചായ്ച്ചുറങ്ങുന്ന മനോരാജിനെയായിരുന്നു.

സമയംകൊല്ലികളായ ഗൂഗിൾ ബസിന്റേയും റ്റ്വിറ്ററിന്റേയും കുത്തൊഴുക്കിൽപെട്ട് സർഗവാസനകളെ മാറ്റിവക്കുന്ന ഇന്നത്തെ ട്രെൻഡിനെക്കുറിച്ച് ബൂലോകത്തിന്റെ സ്വന്തം വൈദ്യന്റെ പ്രതികരണമിവിടെ വായിക്കാം, വായിക്കണം.

കൊച്ചി മാരത്തോണും‌ ഞാനും

2010-09-27T20:44:00.000-07:00

ജെ-ക്വറിയേയും പ്രാകിയിരിക്കുന്ന നേരത്താണു ഫയർഫോക്സിലെ ട്വിറ്റർ ആഡോൺ ആയ ‘എക്കോഫോണിൽ’ ഒരു ട്വീറ്റ് കണ്ടത്. ലോക ഹൃദയദിനത്തിൽ കൊച്ചിയിൽ മാരത്തോൺ ഓട്ടം സംഘടിപ്പിക്കുന്നു. ശ്ശൂർ പൂരോം റൌണ്ടും സ്വന്തായി ഉള്ളോണ്ട് ഞങ്ങൾ ശ്ശൂർക്കാർക്കാരെ വെല്ലാനൊരു ശവ്യോളും ജനിച്ചിട്ടില്ല എന്ന തൃശ്ശൂർക്കാരന്റെ അഹങ്കാരം സടകുടഞ്ഞെണീറ്റു.. ഓടിക്കളയാം.. ബട്ട് ഒറ്റക്കോടാനൊരു മടി..രാത്രി ഓരോരുത്തരെയായി വിളി തുടങ്ങി.

യൂസഫ്പാ യെ ഒന്നു വിളിച്ചേക്കാം..പുള്ളി ഉണ്ടാവാൻ ചാൻസ് ഉണ്ട്

ബെല്ലടിക്കുന്നുണ്ട്…

ങ്ങാ പ്രവീ..എന്തൊക്കെയുണ്ട് വിശേഷംസ്..
അതെ ഇക്കാ, മാരത്തോൺ ഓട്ടത്തെ പറ്റി ഇക്കക്കെന്താ അഭിപ്രായം?
നല്ല അഭിപ്രായം. പ്രവിക്കറിയോ.. ഞാൻ ഗുരുവായൂരും ചാവക്കാടും നടന്നിരുന്ന മാരത്തോണുകളിലെ സ്ഥിരം വിന്നറായിരുന്നു.
(അപ്പൊ ആളായി..ജയ് യൂസഫിക്ക) അപ്പോ ഇക്കാ, ഞാൻ പറയാൻ വന്നതു..
പ്രവി ആരോടും പറയരുത്, ഉസൈൻ ബോൾട്ട് എന്ന് കേട്ടട്ടുണ്ടാ,,
(എന്നോട്, ഉസൈൻ ബോൾട്ട്..!!!) അതിക്കാ, കോമഡി സിനിമേലൊക്കെ ഉള്ള?
ന്റെ പ്രവ്യേ!!! ബല്യ ഓട്ടക്കാരനാ, നമ്മട പയ്യനാർന്നു..അവനെന്റെ കൂടെ ഓടി തോറ്റ്..തോറ്റ്.. ഒന്നും പറയണ്ട,,, പാവം..
ഇക്കാ, ഈ വരണ ഞായറാഴ്ച്ച കൊച്ചിൻ മാരത്തോൺ ഉണ്ട്.. ജസ്റ്റ് 21 കിമീ മാത്രം. ഇക്കയുടെ കഴിവു ഉസൈൻ ബോൾട്ട് മാത്രം അറിഞ്ഞാൽ പോരാ.. നമുക്ക് പേരു രജിസ്റ്റർ ചെയ്യാം?
ഹലോ….പ്രവീ…അവിടെ ഉണ്ടോ? ഹലോ.. ഹലോ..
ഇക്കാ, കേൾക്കുന്നില്ലേ…മാരത്തോൺ..ഓട്ടം..കൊച്ചി…21 കി.മി…ഇക്കാ..
ഹലോ..ഹലോ..ഈ ചെക്കന്റെ ഒരുകാര്യം..മുഴുവൻ പറയുമ്പോഴേക്കും ഫോൺ വച്ചുകളയും.

സുന്ദരനായ കഥാകൃത്തിന്റെ മോന്തയാണു പിന്നെ മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞത്. അവനുണ്ടാവും…

ഹലോ..മനോരാജേ, പ്രവീണാ…
ഞാൻ നിന്റെ വിളി പ്രതീക്ഷിച്ചിരിക്കായിരുന്നു.. പ്രവീണയുടെ ശബ്ദമെന്താ മാറിയിരിക്കുന്നെ? ജലദോഷം പിടിച്ചോ? അതോ എന്റെ കഥകൾ വായിച്ചു കരഞ്ഞു കരഞ്ഞു ശബ്ദം പോയതാണോ? ഗള്ളി..ഒരു പിച്ചു വച്ചു തരും ഞാൻ..
ഡാ കോപ്പേ, ഞാനാ അന്തിക്കാട്ടുകാരൻ പ്രവീൺ..
അയ്യേ, നീയോ?
മനോ, കൊച്ചി മാരത്തോണിൽ നമുക്ക് ഓട്യാലോ…
വക്കടാ ഫോൺ.

.ക്ടിങ്ങ്..പി..പീ..പീ…

നിരാശനായിരിക്കുമ്പോൾ ജിമെയിലിൽ സജിച്ചേട്ടൻ (നിസ്സഹായൻ) .. പുള്ളിയെ മുട്ടാം…
ചേട്ടോ…
എന്താ പ്രവീണേ…
നമുക്ക് ഓട്യാലോ…
ജീവിതം തന്നെ ഒരു ഓട്ടമല്ലേ.. പ്രവീണേ.. പ്രാരാബ്ദങ്ങളൂടെ തീക്ഷ്ണമായ കരാളഹസ്തങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ കൊഴിഞ്ഞു വീഴുന്ന നിമിഷങ്ങളെ വാരിപ്പിടിച്ചു നമ്മളുടെ ഈ ജീവിതയാത്രയുടെ തിരശ്ശീല വീഴുന്ന നാൾ നമ്മളേ തെക്കോട്ടെടുക്കില്ലേ പ്രവീണേ
ചേട്ടാ..അതു…ഞാൻ…
എന്താ പ്രവീൺ പറയാൻ വന്നതു??
അതു ചേട്ടാ..അതായതു…പറ്റിച്ചേ..എനിക്ക് പറയാൻ ഒന്നുമില്ല്യാർന്നു… പറ്റിച്ചേ..

അവസാന പ്രതീക്ഷയായി ബ്ലോഗ് അക്കാദമി പ്രവർത്തകൻ സിജീഷിനെ വിളിച്ചേക്കാം..

ഹലോ..സിജീഷേ..
ന്താണ്ട്രാ? ഞാനങ്ങട് വിളിക്കാൻ നിക്കാർന്നു..മ്മക്കങ്ങട് ഓട്യാലാ?
ങ്ങേ!!!!
ഹാ, കൊച്ചിൻ മാരത്തോണിലേ..ഒരു ചാമ്പങ്ങട് ചാമ്പാടാ..
അപ്പോ ഓടാലേ?..
ദെന്തൂട്ടണ്ടണ്ടാത്ര ആലോചിക്കാൻ.. രാവിലെങ്ങട് പോരേ..

രാവിലെ അഞ്ചിനു അലാറം വച്ചെണീറ്റു, പാവങ്ങൾ മുണ്ടിനടിയിലിടുന്നതും ബൂർഷകൾ മുണ്ടുടുക്കാതെയിടുന്നതുമായ ഐറ്റംസ് ധരിച്ച് ബൈക്കിൽ സിജീഷിനേം പൊക്കി ഡർബാർ ഹാളിലോട്ട്..

ഓസിനു കിട്ടുന്ന ടീ-ഷർട്ട് വാങ്ങാനവിടെ ഒടുക്കത്തെ ഇടി..ക്യൂ…ഒരു വിധത്തിൽ അതു വാങ്ങി ഇട്ടു വന്നപ്പോഴേക്കും സുരേഷ് ഗോപി കൊടി വീശി ..

നഗരത്തിലെ സകലമാന കൊച്ചമ്മമ്മാരും കൊച്ചമ്മിണികളും ഓടിത്തുടങ്ങി..പിന്നാലെ ഞങ്ങളും.. ആദ്യം ഓടി എത്താൻ അവർക്ക് തിരക്കില്ലാത്തതുകൊണ്ട് ഞങ്ങളും (സിജീഷ് ആളു ഡീസന്റായോണ്ട് ദൈവം എനിക്കൊരുത്തനെ കൂട്ടിനു അവിടേക്ക് പറഞ്ഞയച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു..) സാവധാനത്തിലായിരുന്നു. (തെറ്റിദ്ധരിക്കരുതേ, ലേഡീസ് ഫസ്റ്റ് എന്നാണല്ലോ.)

.ഓരോ കിലോമീറ്ററിലും വെള്ളം പാക്കറ്റിലാക്കി സിംഹങ്ങൾ നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു. അവരവിടെ കിടന്നു ‘അപ് അപ്’ എന്ന് കാറിവിളിക്കുന്നതു കേട്ടപ്പോൾ എനിക്കെന്തോ ചരിത്രപ്രസിദ്ധമായ കൊടുങ്ങല്ലൂർ ഭരണിയാണു ഓർമ്മ വന്നത്. അപ്പുപ്പന്മാർക്ക് ഓടുന്നവന്റെ മാനദണ്ഡമറിയില്ലല്ലോ (മാനദണ്ഡം = മനസ്സിന്റെ ദണ്ഡം . ക.ട് : മഹി എന്ന മായാവി).

പിന്നാലെ ഉണ്ടായിരുന്ന ആംബുലൻസ് ഡ്രൈവറും അതിലെ അസിസ്റ്റന്റും ഓടിക്കൊണ്ടിരുന്ന എന്നെ ഒരുപാട് പ്രതീക്ഷയോടെ നോക്കി അടക്കം പറഞ്ഞു.. “ഇവനീ ആംബുലൻസിലേക്കൊരു വാഗ്ദാനമാണു മോനെ.. ഏതു ? “

കാറ്റ് അനുകൂലമായതു കൊണ്ടാണോ മുന്നിലെ ച്യാച്ചിമാർ ഓട്ടം നിർത്താതതുകൊണ്ടാണോ എന്നറിയില്ല., രണ്ടു കിലോമീറ്ററോളം വലിയ പ്രശ്നമില്ലാതെ ഓടി.. സിജീഷ് മാത്രം ഓട്ടം തുടർന്നു (ഞങ്ങളൂടെ ടീമിൽ).. ഒരു വിധത്തിൽ ഏന്തി വലിഞ്ഞു ഫിനിഷിങ്ങ് പോയന്റിൽ ചെന്നു തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ പിന്നിൽ വിജനമായ പാതമാത്രം. മുന്നിൽ ലയൺസിന്റെ വളണ്ടിയേഴ്സ് അവിടത്തെ പന്തലൊക്കെ അഴിക്കുന്നു.. അവന്മാരൊരു ആശ്ചര്യം നിറഞ്ഞ നോട്ടം..ആരാ?

അതു ഞാൻ വെറുതെ.. ഈ വഴി… ചുമ്മാ ..നല്ല ചീര വിത്ത് കിട്ടുമെന്നു കേട്ടു....!!

ഞാനും സുഹൃത്തുക്കളും

സിജീഷ്

ലോക ഹൃദയദിന തിരിച്ചറിവ് : ആയ സമയത്ത് രാവിലെ എണീറ്റോട്യാൽ‌, വയസ്സാം‌ കാലത്ത് നിക്കറിട്ടോടണ്ട.

ബോം സബാഡോ , നിനക്കായ്

2010-09-25T06:49:00.000-07:00

(ഒരു മയത്തിലൊക്കെ ചീത്തവിളിച്ചോളൂ... പതിവുപോലെ, ദീ പോസ്റ്റും‌ ആരേം‌ ഉദ്ദേശിച്ചട്ടില്ലാ...)

പ്രിയ ബോം സബാഡോ,
എനിക്കറിയാം ഇതു കേൾക്കാൻ നീയുണ്ടാവില്ല..
അവർ നിന്നെ കൊന്നുകഴിഞ്ഞിരിക്കും..
അല്ലെങ്കിലും അവർ, സവർണതയുടെ മൊത്തക്കച്ചവടക്കാർ എന്നും അങ്ങനെയാണല്ലോ..

നിനക്കറിയാമോ …ലോകം നിന്നെ വെറുക്കുമ്പോഴും ,
ശപിക്കപ്പെട്ടവളെന്നും, വിരൂപയെന്നും വിളിച്ചാക്ഷേപിക്കുമ്പോഴും..
എന്റെ ഹൃത്തിലെ ഓരോ സ്പന്ദനവും നിനക്കുവേണ്ടിയായിരുന്നു..

നിന്നിലേക്കലിയുന്ന നിമിഷങ്ങൾ എന്റെ സ്വപ്നങ്ങളിൽ ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ടവയായിരുന്നു..
പക്ഷെ, പ്രിയ ബോം..ഞാൻ വൈകിപ്പോയിരുന്നല്ലേ?

നിന്റെ കൊലപാതകികളോട് നമുക്ക് പൊറുക്കാം..
കാരണം അവരാരും "കർക്കറയെ കൊന്നതാരു" എന്ന പുസ്തകം വായിച്ചട്ടില്ലല്ലോ..

ഇനി ഉയർത്തെഴുന്നേൽപ്പ്.. എനിക്ക് വേണ്ടി..
അവരുടെ വംശപരമ്പരകൾക്ക് നേരെ നമുക്കൊരുമിച്ചു തുണിപൊക്കേണ്ടതുണ്ട്..
നാണിക്കരുത്, കാരണം, ഇതൊരു സാമൂഹ്യ ദൌത്യമാണു.
അവരുടെ അച്ഛനമ്മമാരെ നമുക്ക് തെറിവിളിച്ചു കളിക്കാം…അവർ ചമ്മിപ്പോവട്ടെ..

പ്രിയ സബാഡോ..നിനക്കു മരണമില്ല..
കോടതി വിധി കാതോർത്തിരിക്കുന്നവരുടെ, അടഞ്ഞ കണ്ണുകൾക്കിടയിലൂടെ
ഒട്ടിയ വയറുകൾ തളർന്നുറങ്ങുന്ന തെരുവോരങ്ങളിലേക്ക് നമ്മുക്കാഴ്ന്നിറങ്ങാം…

ബിരിയാണിയുടെ പ്രത്യയശാസ്ത്ര രുചിയിൽ നമുക്ക് യുക്തിവാദിയായി പാറിപ്പറക്കാം‌
പ്രിയ(Dear) സബാഡോ, നീ (You) എന്റേതാണു , എന്റെ മാത്രം(only)….

(ക്ഷമിക്കൂ ബോം, ഇടക്ക് ബ്രാക്കറ്റിൽ ഇംഗ്ലീഷിൽ എഴുതണമത്രെ..കാപാലികർ)

മന്ദബുദ്ധികൾ‌ക്ക് മതമില്ല : ഭാഗം‌ രണ്ട്

2010-09-20T10:43:00.000-07:00

ലഭിച്ചത് : യൂണിയൻ‌ ബാങ്ക്, പനമ്പിള്ളിനഗർ‌ ബ്രാഞ്ച് (കാഷ് ഡിപോസിറ്റ് സ്ലിപ്പ് വച്ചിരിക്കുന്നതിനോടൊപ്പം ഒരു ബണ്ടിൽ ആയി വച്ചിരിക്കുന്നു)

മന്ദബുദ്ധികൾ‌ക്ക് മതമില്ല ഭാഗം‌ ഒന്ന് ഇവിടെ കാണാം .

എന്തരു കൂടുതൽ‌ പറയാൻ‌ !!!

യുവർ ചോയ്സ്

2010-09-13T11:48:00.000-07:00

അവനെ കൊല്ലണം

മൂന്നുപേർക്കും അതിൽ‌ മാത്രം തർ‌ക്കമുണ്ടായിരുന്നില്ല.

ആർ‌ക്കാണു കൊല്ലാൻ‌ അവകാശം‌?

ഇവനെന്റെ ദൈവത്തിനെ‌ കളിയാക്കി..അതുകൊണ്ട് കൊല്ലേണ്ടതെന്റെ കടമ..ഒന്നാമൻ‌

ഇവനെന്റെ പാർ‌ട്ടിയുടെ ശത്രു.. ഇവന്റെ രക്തം‌ എനിക്ക് ..രണ്ടാമൻ‌

ഇവനെന്റെ‌ അമ്മയുടെ വയറ്റിൽ‌ പിറന്നവൻ‌..എന്റെ സ്വത്തിന്റെ ഞാനിഷ്ടപ്പെടാത്ത അവകാശി ..മൂന്നാമൻ‌

അവസരം‌ ആർ‌ക്ക് എന്നതിനെ ചൊല്ലി തർ‌ക്കമായി.. തീരുമാനമാവാതെ അവർ‌ വിഷമിക്കുമ്പോൾ‌ അവൻ പറഞ്ഞു..

പക്ഷെ എനിക്ക് വീട്ടിലേക്കൊന്നു എനിക്ക് വിളിച്ച് യാത്ര പറയണം..

സമ്മതിച്ചു...

പക്ഷേ റിയാലിറ്റി ഷോക്ക് എസ്.എം‌.എസ് അയക്കുന്ന തിരക്കിലായതുകൊണ്ട് അമ്മയും ഭാര്യയും‌ ഫോണെടുത്തില്ല..

അവർ മൂന്നുപേർ‌ക്കും നിരാശപ്പെടേണ്ടി വന്നു.. ഹൃദയം‌ പൊട്ടി അവൻ‌ മരിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു..

വാത്സല്യം

2010-09-07T09:56:00.000-07:00

(വെറുതെ..വാത്സല്യത്തിന്റെ ചില കാണാപ്പുറങ്ങൾ ഒരുപാട് അസ്വസ്ഥമാക്കിയിട്ടുണ്ട്….അത്തരത്തിലൊന്നു…)

“എങ്ങനെയുണ്ട്?“ ചുവരിൽ പുതുതായി ഒട്ടിച്ച വാൾപേപ്പറിൽ നോക്കി വലിയ ഒരു കാര്യം ചെയ്തു തീർത്ത സംതൃപ്തിയോടെ അവൾ ചോദിച്ചു. കമഴ്ന്നു കിടന്നു, പാൽപുഞ്ചിരി തുകുന്ന ഉണ്ടക്കവിളുകളോടു കൂടിയ ഒരു കുഞ്ഞിന്റെ ചിത്രം. ഇതടക്കം ബെഡ്റൂമിലെ അഞ്ചാമത്തെ ചിത്രം. എല്ലാം കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ വ്യത്യസ്ത ചിത്രങ്ങൾ.

“ഇനി ഇറങ്ങാം?“ അവളുടെ ചോദ്യമാണു അവനെ ചിന്തകളിൽ നിന്നുണർത്തിയത്. പുറത്തേക്കിറങ്ങുമ്പോൾ മരുമകളുടെ കുഞ്ഞുങ്ങളോടുള്ള വാത്സല്യത്തെക്കുറിച്ച് അമ്മയും അച്ഛനും പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

“അമ്മാ..എന്തെങ്കിലും തരണേ….“

കാറിലോട്ട് കയറാൻ തുടങ്ങുമ്പോഴാണു ഒക്കത്തൊരു കുഞ്ഞുമായി ഒരു ഭിക്ഷക്കാരി കയറി വന്നത്.

“അമ്മേ, ഞങ്ങളിറങ്ങാ.. ടി.വിയുടെ മുകളിൽ ഒരു ചെപ്പിൽ ചില്ലറ ഉണ്ട്. അതെടുത്തിവർക്ക് കൊടുത്തേക്കൂ.” അവൾ ഉറക്കെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞുകൊണ്ട് കാറിന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. അവൾ സാരി നേരെയാക്കാൻ എടുക്കുന്ന സമയത്താണു അവൻ ആ ഭിക്ഷക്കാരിയുടെ കുഞ്ഞിനെ ശ്രദ്ധിച്ചത്. എണ്ണമയമില്ലാത്ത ജഡപിടിച്ച തലമുടി, അഴുക്ക് പുരണ്ട മുഖം, അവിടവിടെ മുറിഞ്ഞ പാടുകൾ. കയ്യിലുള്ള ഒരു ഉജാലക്കുപ്പി കൊണ്ട് അതെന്തൊക്കെയോ കളിക്കുന്നുണ്ട്.

ഡോർ തുറന്നു കാറിലോട്ട് കയറാൻ തുടങ്ങിയപ്പോഴാണു ആ കുഞ്ഞു ഭിക്ഷക്കാരിയുടെ ഒക്കത്തിരുന്നു, കയ്യിലെ ഉജാലക്കുപ്പി ദൂരെക്കളഞ്ഞ് അവളുടെ തലമുടിയിൽ കയറിപ്പിടിച്ചതു. ‘ച്ചീ..’ അറപ്പാണോ വെറുപ്പാണോ അവളുടെ മുഖത്തെ ഭാവം എന്ന് മനസ്സിലാക്കാനാവാതെ വണ്ടി മുന്നോട്ടെടുക്കുമ്പോളവന്റെ മനസ്സിൽ ആ വാൾപേപ്പറിലെ വെളുത്ത് തുടുത്ത കുഞ്ഞിന്റെ പുഞ്ചിരിക്കുന്ന മുഖമായിരുന്നു.

ടോം ആന്റ് ജെറി : ഹിന്ദുത്വ-സയണിസ്റ്റ് ഭീകരതയുടെ അന്തർ‌ക്കാഴ്ചകൾ‌

2010-08-29T19:12:00.000-07:00

ഡിസ്ക്ലൈമർ : കൊമേഴ്സ്യൽ സിനിമകളിലെ വില്ലൻമാരുടെ മതവും ജാതിയും തിരിച്ച് കണക്കെടുത്ത് വിഷം വമിപ്പിക്കാനുള്ള ആഗോള ടെൻഡറെടുത്തിരിക്കുന്ന ബു.ജികളുമായോ, ദാ ഈ പോസ്റ്റുമായോ ഈ ലേഖനത്തിനു യാതൊരു വിധത്തിലുമുള്ള ബന്ധം ഇല്ല.

ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ സമഗ്രമായ പുരോഗതിയെ ഹൈജാക്ക് ചെയ്യുക എന്നത് സവർണ വർഗീയത എക്കാലവും ഇവിടെ നടപ്പിലാക്കിയ, നടപ്പിലാക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന തന്ത്രമാണു. അതിന്റെ ഭാഗമായി മുഖ്യധാരാ മാധ്യമങ്ങളിൽ മാത്രമല്ല, വിനോദമെന്ന പേരിൽ, നിർദ്ദോഷമെന്നു പൊതുസമൂഹത്തെ തെറ്റിദ്ധരിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, പുതു തലമുറയിലേക്ക് ന്യൂനപക്ഷ വിദ്വേഷം പകർത്തിക്കൊടുക്കുക എന്ന ഉദ്ദേശത്തോടെ ഇവിടെ പ്രചരിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ‘ടോം ഏന്റ് ജെറി’ പോലും സംഘപരിവാര-സയണിസ്റ്റ് ലോബിയുടെ തന്ത്രമാണു എന്നു തിരിച്ചറിയുമ്പോൾ, നാം എത്തി നിൽക്കുന്ന സമൂഹത്തിൽ ന്യൂനപക്ഷസമുദായങ്ങളുടെ അവസ്ഥയെക്കുറിച്ച് ആശങ്കപ്പെടുകയാണു.

ടോം ആന്റ് ജെറിയുടെ ഹിഡൻ അജണ്ടയെക്കുറിച്ച് പറയുന്നതിനു മുന്നെ, അതിനു പിന്നിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന ‘അന്തർധാര’ എത്രമാത്രം സജീവമാണു എന്നു വിലയിരുത്തേണ്ടി വരും. ടോം ആന്റ് ജെറിയുടെ ആദ്യകാല എഡിറ്റർമാരിലൊരാളുടെ വകയിലെ അമ്മായിയുടെ പറ്റു ബുക്കിൽ ഒരു ഇസ്രായേലി പട്ടാള ഉദ്യോഗസ്ഥന്റെ പേർ കണ്ടെത്തി എന്നു കേരളത്തിലെ ഏക മാനവികപക്ഷപത്രമായ ‘ഓജസ്’ വെളിപ്പെടുത്തുമ്പോൾ നമ്മുടെ കുരുന്നുകളെ ഇന്നു നിയന്ത്രിക്കുന്നതാരു എന്ന അത്യന്തം ഭീതിദായകമായ സന്ദേഹം സമൂഹമനസ്സാക്ഷിക്കു മുന്നിലെനിക്ക് അവതരിപ്പിക്കാതെ വയ്യ. സാങ്കേതികമായി പറഞ്ഞാൽ പ്രതിക്രിയാവാദികളും വർഗീയഫാസിസ്റ്റുകളും തമ്മിലുള്ള അന്തർധാരയേക്കാൾ, ടോം ആന്റ് ജെറിയെ വ്യത്യസ്ഥമാക്കുന്നതു അതിന്റെ ഇസ്രയേൽ-നാഗ്പൂർ കണക്ഷനെ അതിമനോഹരമായി മറക്കുന്നതിൽ അവർ വിജയിച്ചു എന്നതാണു.

ടോം ഏന്റ് ജെറിയിലൂടെ സമൂഹത്തിലേക്ക് കുത്തിവെക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന (മൃദു)ഹൈന്ദവ വർഗീയതയുടെ വിഷവിത്തുക്കൾ, ഏതൊക്കെ സങ്കേതങ്ങളാണു ഉപയോഗിക്കുന്നതു എന്നതിനെ നമുക്കു താത്വികമായി ഒന്നു വിശകലനം ചെയ്തു നോക്കാം. അതിനാദ്യം വേണ്ടതു തികച്ചും പുരോഗമനാത്മകവും മതനിരപേക്ഷവുമായ (സവർണവൽക്കരിക്കപ്പെടാത്ത) ഒരു മനസ്സാണു. ‘ടോം’ എന്ന പേരും സവർണ ബ്രാഹ്മണിക ചിഹ്നമായ ‘ഓം’ തമ്മിലുള്ള സാദൃശ്യം കേവലം യാദൃശ്ചികമല്ല എന്നു മനസ്സിലാക്കുകയാണ് മാനവിക പക്ഷത്ത് നിൽക്കുന്ന ബുദ്ധിജീവികളായ നമ്മൾ ആദ്യം തിരിച്ചറിയേണ്ട വസ്തുത. ടോം ആന്റ് ജെറിയിലെ പല സീക്വൻസുകളിലും തന്ത്രപൂർവ്വം ഫലവർഗങ്ങൾ നിറച്ച ഡൈനിങ്ങ് ടേബിൾ ഒരാവശ്യവുമില്ലാതെ കാണിക്കുന്നുണ്ട്. അവിടെയാകട്ടെ, ഓറഞ്ച് (ഓറഞ്ചിൽ നിന്നും കാവിയിലേക്കുള്ള ദൂരം വളരെ കുറവാണു എന്നുമാന്യ വായനക്കാർക്ക് അറിയാമല്ലോ) , മുന്തിരി, ആപ്പിൾ തുടങ്ങിയ മൃദുഹൈന്ദവ ഫലങ്ങൾ നിറച്ചു വച്ചിരിക്കുന്നു. എന്തുകൊണ്ട് അവിടെ കാരക്ക, അത്തിപ്പഴം, ഞാവൽപ്പഴം,ഞൊട്ടിക്കായ തുടങ്ങിയ കീഴാള-ന്യൂനപക്ഷ പഴങ്ങൾ വക്കുന്നില്ല?? തിരക്കഥാകൃത്തിന്റെ ഹൈന്ദവവൽക്കരിക്കപ്പെട്ട മസ്തിഷ്കം നടത്തുന്ന ഗൂഡാലോചനയുടെ ഫലമാണു ഇത്തരം പേക്കൂത്തുകൾ എന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ നാം ബുദ്ധിജീവികളെങ്കിലും ഇനിയും തയ്യാറാവണം.

സവർണതയുടെ പ്രതീകമായ ടോമിന്റെ ഭക്ഷണം അനർഹമായി തട്ടിയെടുക്കാൻ വരുന്ന ജെറിയെ ചിത്രീകരിച്ചുകൊണ്ട് അവഹേളിക്കപ്പെടുന്നതു ഇവിടത്തെ അടിച്ചമർത്തപ്പെട്ട ജനവിഭാഗമാണു എന്നു നിസ്സംശയം പറയാം. അധസ്ഥിത സമൂഹം എന്നും വരേണ്യവർഗത്തിന്റെ ഔദാര്യത്തിൽ കഴിഞ്ഞുകൊള്ളണം എന്ന ഫാസിസ്റ്റ് പൊതുബോധത്തിന്റെ സൃഷ്ടിയായിട്ടേ ഇതിനെ കാണാൻ സാധിക്കൂ

എന്തിനേറെ പറയുന്നു, പാത്രസൃഷ്ടി പോലും വൈദിക വിഷമായ ‘asa ‘Tom’a sathgamaya എന്നതിൽ നിന്നാവുന്നത് അതിന്നു പിന്നിൽ പതുങ്ങിയിരിക്കുന്ന ദുർഗ്രാഹ്യമായ ആസൂത്രണത്തെ അനാവരണം ചെയ്യുന്നു. റ്റു ഹരിഹർ നഗറിൽ ന്യൂനപക്ഷ സമുദായക്കാരനായ തോമസ്കുട്ടിയെ ക്രുരനാക്കി അവതരിപ്പിച്ച മലയാളത്തിലെ സവർണ വർഗീയ ലോബിയുടെ ഇടപെടലുകളുമായി ഇതിനുള്ള സാദൃശ്യം അങ്ങനെ അവഗണിക്കാവുന്നതാണോ?

(പഴശ്ശിരാജയേയും എടച്ചേനകുങ്കനേയും ചെറുപ്പമായി അവതരിപ്പിച്ച എം.ടി ക്യാപ്റ്റൻ രാജു അവതരിപ്പിച്ച ന്യൂനപക്ഷകഥാപാത്രത്തിന്റെ മുടി നരച്ചതായാണു ചിത്രീകരിക്കുന്നതു എന്നതും ഓർക്കുക)

കേരളത്തിന്റെ പൊതുബോധം സവർണമാണെന്നിരിക്കെ, അന്താരാഷ്ട്രതലത്തിൽ കൂടി ഈ ബോധത്തെ പ്രതിഷ്ഠിക്കാനുള്ള രഞ്ജിത്, ഷാജികൈലാസ്, എം.ടി ലോബിയുടെ ഇത്തരം ശ്രമങ്ങളെ നഖശിഖാന്തം എതിർക്കേണ്ടതു ഒരു മതനിരപേക്ഷ സമൂഹം സൃഷ്ടിക്കാൻ പ്രയത്നിക്കുന്ന നമ്മളുടെ കടമയാണു

കുടജാദ്രിയിൽ - സൌപർണികാമൃതവീചികൾ തേടി…

2010-07-29T12:19:00.000-07:00

( ഇതൊരു യാത്രയുടെ കഥയാണു. എഴുതി ഫലിപ്പിക്കാൻ എന്നെക്കൊണ്ടാവില്ല എന്ന സത്യം ഉൾക്കൊണ്ടത് കൊണ്ട് എഴുതാൻ മടിച്ചു. പക്ഷെ എഴുതാതെ വയ്യ..ഒന്നും തിരുത്തലുകൾക്കോ വെട്ടിച്ചുരുക്കലുകൾക്കോ വിധേയമാക്കുന്നില്ല. ഇതു വരെ കേൾക്കാത്ത ഒരു പാട് ശബ്ദങ്ങൾ.. മുന്നോട്ടുള്ള കാഴ്ച്ചയെ മറച്ച് കൊണ്ട് നമ്മെ പൊതിഞ്ഞ കോടമഞ്ഞ്.. തുള്ളിക്കൊരുകുടം എന്ന പോലെ പെയ്തിരുന്ന പേമാരി.. പാദങ്ങൾക്ക് ഊർജ്ജം പകർന്നുകൊണ്ട് തഴുകിയൊഴുകിയിരുന്ന കുഞ്ഞരുവികൾ.. നയനമനോഹരമായ പുൽമേടുകൾ...മലഞ്ചെരിവുകൾ...ഒറ്റയടിപ്പാതകൾ... ഒരു കൈ താങ്ങ് വേണ്ടി വന്ന, പരസ്പരസ്നേഹത്തിന്റെ നിമിഷങ്ങൾ...കോടമഞ്ഞിൽ കുളിച്ചു നിന്ന് താഴ്വരകൾ..മൃഗങ്ങളുടെ ശബ്ദങ്ങൾ..കുത്തനെയുള്ള കയറ്റങ്ങൾ..വഴികളിൽ പതുങ്ങിയിരുന്ന അപകടങ്ങൾ, മണ്ണിടിച്ചിൽ, ജീവൻ വച്ച് പന്താടിയ നിമിഷങ്ങൾ.. ആകസ്മികതകളുടെ കുത്തൊഴുക്കുകൾ..ഭക്തിനിർഭരമായ ദർശനം... മനസ്സുപോലെ കുത്തിയൊഴുകുന്ന സൌപർണ്ണിക... ചിന്തകളുടെ കിരണമായി സൂര്യാജി, ഗായകരായ നിമിഷങ്ങൾ... മണ്ടത്തരങ്ങൾ....തമാശകൾ..)

കുടജാദ്രി യാത്ര നിശ്ചയിച്ചതു മുതൽ വല്ലാതെ എക്സൈറ്റഡ് ആയിരുന്നു ഞാൻ. ട്രയിൻ ടിക്കറ്റ് ബുക്ക് ചെയ്ത് യാത്ര ഉറപ്പായതോടെ അതു അതിന്റെ മൂർദ്ധന്യത്തിലെത്തി. അവസാനനിമിഷം മൂകാംബികയിൽ നിന്നു കേട്ട വാർത്തകൾ അത്ര സുഖകരമായിരുന്നില്ല. കനത്ത മഴ മൂലം കുടജാദ്രിയിലേക്കുള്ള പ്രവേശനം വിലക്കിയിരിക്കുകയാണു എന്നാണ് കേൾക്കാൻ കഴിഞ്ഞത്. എന്റെ അമിതമായ ‘ആവേശം’ അറിയാമായിരുന്നതു കൊണ്ടായിരിക്കാം സിജീഷ് ഒരു മുൻകരുതലെന്നവണ്ണം ഒരു മെയിൽ അയച്ചു.

മൂകാമ്പികയിലേക്ക്.. (ശിവദാസ്)

അങ്ങനെ 23നു വൈകീട്ട് ഉള്ള ഓക്ക എക്സ്പ്രസ് ട്രെയിനിൽ ഞങ്ങൾ (സിജീഷ്, ഞാൻ, രാജീവ്, ശിവദാസ്, സൂരജ്) യാത്രയായി. പുലർച്ചെ എണീറ്റപ്പോൾ തീവണ്ടി എവിടെയോ പിടിച്ചിട്ടേക്കുകയാണു. കുന്ദാപുരത്തേക്കാണു ഞങ്ങൾ ടിക്കറ്റ് ബുക്ക് ചെയ്തിരുന്നതു. എന്നാൽ ബിണ്ടൂർ മൂകാംബിക റോഡ് സ്റ്റേഷനിൽ ഇറങ്ങുകയാണെങ്കിൽ അമ്പലത്തിലേക്ക് പോകാൻ ദൂരം വളരെ കുറവാണു എന്നറിഞ്ഞത്. ടി.ടി.ആറിന്റെ കയ്യിൽ ഒരു നൂറു രൂപ പിടിപ്പിച്ച് രാജീവ് കാര്യം സാധിച്ചു.പക്ഷെ, ഉഡുപ്പിയിൽ വീണ്ടും വണ്ടി 45 മിനിറ്റ് പിടിച്ചിട്ടു. ടി.ടിആർ ഞങ്ങളെ വേറൊരു പാസഞ്ചർ തീവണ്ടിയിൽ കയറ്റി വിട്ടു (100 രൂപയുടെ ഉപകാരസ്മരണ).

ബൈണ്ടുർ‌ സ്റ്റേഷനിൽ‌ നിന്ന് കാൽനടയായി

ഉഡുപ്പിയിൽ നിന്നും ബൈണ്ടൂർ വരെ യാത്ര ചെയ്തത് ഒരു തുക്കടാച്ചി ട്രെയിനിലായിരുന്നു.ഞങ്ങളഞ്ചുപേരും രണ്ടു ഡോറുകളിലായി സ്ഥാനം ഉറപ്പിച്ചു. കുന്ദാപുരം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ രണ്ടു ഹിജഡകൾ കൈകൊട്ടിക്കളിയുടെ നാനോ വേർഷനുമായി പിരിവിനു വന്നു. പത്തു രൂപകൊടുത്ത് ഞങ്ങൾ തടിയൂരിയത് പുറത്തേക്ക് നോക്കി കാഴ്ചകളും കണ്ട് നിന്നിരുന്ന രാജീവ് അറിഞ്ഞില്ല. ഇവർ രാജീവിന്റെ വയറിനു നോക്ക് കൈ വച്ചൊരു കുത്ത്. വിശന്നാലും വേദനിച്ചാലും രാജീവിന്റെ കണ്ട്രോൾ പോവും. അടി വീഴാനുള്ള സമയം രാജീവിനു കൊടുക്കാതെ ഏതോ ഭാഷയിൽ തെറി വിളിച്ച് അവർ അടുത്ത കമ്പാർട്ട്മെന്റിലേക്ക് പോയി (അല്ലേലും പ്രണയത്തിനും പച്ചത്തെറിക്കും ഭാഷ ഒരു പ്രശ്നമല്ലല്ലോ).കുന്ദാപുരത്തു നിന്നു ഏകദേശം അമ്പത് കിലോമീറ്റർ ദൂരമുണ്ട് ബൈണ്ടൂർ-മൂകാംബിക റോഡ് സ്റ്റേഷനിലോട്ട്. വളരെ ചെറിയ ഒരു സ്റ്റേഷൻ. ചെന്നിറങ്ങിയപ്പോൾ തന്നെ ഓട്ടോറിക്ഷ-ടാക്സിക്കാർ യാത്രക്കാരെ കാത്ത് നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു. അവിടെ നിന്നു ഒന്നര കിലോമീറ്റർ ചെന്നാൽ മൂകാംബികയിലോട്ട് ബസ് ലഭിക്കും. മുപ്പത് രൂപയാണു സാധാരണ ചാർജ്ജ്. ഞങ്ങളെ കണ്ടപ്പോൾ ഓട്ടോക്കാരൻ അമ്പത് രൂപ വേണം എന്നു പറഞ്ഞു. അമ്പത് രൂപകൊടുത്ത് ഒന്നരകിലോമീറ്റർ പോകേണ്ട എന്ന തീരുമാനത്തിന്റെ ഫലമായി ഞങ്ങൾ ബസ്സ്റ്റോപ്പിലോട്ടുള്ള വഴി ചോദിച്ചു മനസ്സിലാക്കി, നടത്തം ആരംഭിച്ചു.

അങ്ങനെ ബൈണ്ടൂരിൽ നിന്നു സോപ്പ് പെട്ടി പോലൊരു കുഞ്ഞു ബസിൽ കയറി. സീറ്റൊന്നും കിട്ടിയില്ല. അവിടെ നിന്നു 40 കിലോമീറ്റർ ദൂരമുണ്ട് മൂകാംബികയിലേക്ക്. അവിടെ വരെ നിൽക്കേണ്ടി വന്നു. മൂകാംബിക ദേവീ സന്നിധിയിൽ കാലുകുത്തിയപ്പോൾ സമയം 11. കാരേക്കട്ട് വഴിയുള്ള ബസ് (ഷിമോഗയിലേക്ക്) 12 മണിക്ക് പുറപ്പെടും എന്ന് അന്വേഷിച്ചപ്പോൾ അറിഞ്ഞു. അപ്പോഴേക്കും ശക്തമായ മഴ ആരംഭിച്ചു. വേഗം ചെന്ന് എല്ലാവരും കുളിച്ച്,ഭക്ഷണം കഴിച്ച് റൂം വെക്കേറ്റ് ചെയ്ത് തിരിച്ചെത്തിയപ്പോൾ സമയം 12.15. ഞങ്ങളെ കൊണ്ട്പോവാതെ ബസ് പോയിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

അങ്ങനെ കോരിച്ചൊരിയുന്ന മഴയത്ത് ഇതികർത്തവ്യമൂഡരായി ഇനിയെന്തു ചെയ്യും എന്നതിനെക്കുറിച്ച് ആലോചനതുടങ്ങി. രണ്ട് മണിക്കാണു അടുത്ത ബസ്. എന്നാൽ അമ്പലത്തിൽ പോയി തൊഴുതുവരാം എന്ന് ശിവദാസ്, ജീപ്പ് വിളിച്ച് കാരേക്കട്ട്/നാഗോഡ് വരെ പോവാം എന്നു സിജീഷ്.. വല്ലാത്ത നിരാശയോടെ ഞാൻ.. എന്തായാലും ഭക്ഷണം പാഴ്സൽ വാങ്ങണം എന്ന് തീരുമാനിച്ച് നിൽക്കുമ്പോൾ ഒരു ബസ് അടുത്തു വന്ന് ചവിട്ടി നിർത്തി. കുടജാദ്രിയിലേക്കാണു എന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ കയറിക്കോളാൻപറഞ്ഞു. തിരുപ്പതിയിലോട്ടുള്ള ബസ് ആണു. ട്രിപ്പിന്റെ ഭാഗമായിട്ട് വന്നതല്ല. ഞങ്ങളല്ലാതെ വേറെ യാത്രക്കാർ ഇല്ല. പോകുന്ന വഴി ബസ് രണ്ടു തവണ മറ്റു വാഹനങ്ങളുമായി കൂട്ടി മുട്ടേണ്ടതായിരുന്നു. അമ്മാതിരി വളവും തിരിവുമാണു. നല്ല കാടാണു ചുറ്റും. ഒരു മനുഷ്യ ജീവിയില്ല. അരമണിക്കൂറത്തെ യാത്ര കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ബസ് നിർത്തി, കണ്ടക്ടർ ഞങ്ങളോട് ഇറങ്ങിക്കോളാൻ പറഞ്ഞു.

യാത്ര തുടങ്ങുന്നു.. ദാ ഇതാണു ഞങ്ങളുടെ വഴികാട്ടി

ആവേശത്തോടെ ഇറങ്ങിയ ഞങ്ങളെ വരവേറ്റത് ‘കുടജാദ്രി -10കിലോമീറ്റർ’ എന്നെഴുതി, വച്ച ഒരു പഴയ ബോർഡ് മാത്രമായിരുന്നു. അവിടെ ഞങ്ങളല്ലാതെ വേറാരുമില്ല. നിബിഡവനത്തിനുള്ളിലേക്ക് ചൂണ്ടിയിരിക്കുന്ന ബോർഡ്… കാട്ടിനുള്ളിലേക്ക് അൽപ്പം നിരപ്പാക്കിയ (നിരപ്പൊക്കെ ആദ്യത്തെ അര കിലോമീറ്ററേ ഉള്ളൂ) വഴി.. ഞങ്ങളഞ്ചുപേർക്കും വഴി അറിയില്ല എന്നൊരു ഭാഗ്യം കൂടി ഉണ്ട്. ആ വഴിയിലേക്ക് കയറി നിന്നപ്പോൾ ഒരു നായ ഞങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് ഓടി വന്നു. എനിക്കാണേൾ ഈ ഐറ്റത്തിനെ തീരെ ഇഷ്ടമല്ല (പേടിയാണു എന്ന് പറഞ്ഞാൽ മോശമല്ലേ).ഞങ്ങൾ അതിനെ ആട്ടിയകറ്റാൻ ശ്രമിച്ചു. നടന്നില്ല എന്നു മാത്രമല്ല, ഞങ്ങളുടെ കൂടെ, മിക്കപ്പോഴും മുന്നിട്ട്, അവൻ നടന്നു തുടങ്ങി. നിബിഡ വനത്തിന്റെ സൌന്ദര്യം ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട് നടന്നു തുടങ്ങി.. അവിടെ നിന്നു തുടങ്ങിയ കനത്ത മഴ തിരിച്ച് റൂമിൽ എത്തുന്നതു വരെ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഒരൽപ്പം നടന്നു തുടങ്ങിയപ്പോൾ തന്നെ അട്ടകൾ ആക്രമണം തുടങ്ങി. ഒന്നിനു പുറകേ ഒന്നായി എല്ലാവരുടെ കാലുകളും അട്ടകൾ വന്നു പൊതിഞ്ഞു. കൂട്ടത്തിൽ മിസ്റ്റർ.പ്ലാനർ രാജീവ് വീട്ടിൽ നിന്നു പുകയില കൊണ്ടു വന്നിരുന്നു. അതു നനച്ച് അട്ടകളെ തുടച്ച് കളഞ്ഞു. കൃത്യമായ ഇടവേളകളിൽ ഇതാവർത്തിക്കേണ്ടി വന്നു. സീസൺ അല്ലാത്തതിനാൽ ഞങ്ങളല്ലാതെ വേറാരും ഇല്ല.

മഞ്ഞു വിരിച്ച പുൽമേടുകൾ

കുടജാദ്രി വനാന്തരങ്ങളുടെ ഒരു പ്രത്യേകതയായി തോന്നിയതു വനത്തിന്റെ ഇടയിൽ ഉണ്ടാവുന്ന മനോഹയ പുൽമേടുകളാണു. നടന്ന് അൽപ്പം കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും കോടമഞ്ഞ് ഇറങ്ങിത്തുടങ്ങി. ആദ്യമൊക്കെ നേർത്ത മഞ്ഞായിരുന്നു എങ്കിൽ പിന്നീടങ്ങോട്ട് തൊട്ടുമുന്നെ നടക്കുന്ന കൂട്ടുകാരനെപ്പോലും കാണാനാവത്ത വിധം മഞ്ഞ് ശക്തമായിത്തുടങ്ങി. അപ്പോഴേക്കും കൂടെ നടന്നു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന നായയുമായി ഞങ്ങൾ ഇണങ്ങിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ഞങ്ങൾ റസ്റ്റ് എടുക്കുമ്പോൾ അവൻ ഒരൽപ്പം ദൂരെ മാറി ഞങ്ങളെ കാത്തിരിക്കും. ഇടക്കൊക്കെ കാട്ടിലേക്കൊക്കെ പോയി തിരിച്ചു വരും. നല്ല പച്ചപ്പുല്ലു നിറഞ്ഞ പുൽമേടുകൾ മഞ്ഞുമൂടി നിൽക്കുന്ന കാഴ്ച്ച കാണേണ്ടതു തന്നെയാണു. നല്ല വിശപ്പ് തോന്നിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു, കയ്യിലാണേൽ രണ്ടു കുപ്പി മിനറൽ വാട്ടറുണ്ട്. അങ്ങനെ അഞ്ചു കിലോമീറ്ററോളം യാത്ര ചെയ്തപ്പോൾ, ഞങ്ങൾ കേട്ടറിഞ്ഞ, വനത്തിലെ ‘മലയാളി ചായക്കട ‘ കണ്ടു.

കോതമംഗലംകാരനായ തങ്കപ്പൻ ചേട്ടന്റെയാണു ആ ചായക്കട. അവിടെ നിന്നു ഇഡ്ഡലിയും ചായയും കഴിച്ച് അൽപ്പനേരം വിശ്രമിച്ച് യാത്ര തുടർന്നു. അതിനിടെ ഞങ്ങളുടെ കൂടെ ചായക്കടയിലേക്ക് വന്ന നായയെ തങ്കപ്പൻ ചേട്ടൻ ആട്ടിയോടിച്ചു. അഭിമാനം വ്രണപ്പെട്ടതുകൊണ്ടോ എന്തോ അവനെങ്ങോട്ടോ ഓടിമറഞ്ഞു. എന്തായാലും അവനു വാങ്ങിക്കൊടുക്കാൻ നിശ്ചയിച്ച ഭക്ഷണം ഞങ്ങൾ പാഴ്സലായി വാങ്ങി കയ്യിൽ പിടിച്ചു.
അവിടന്നങ്ങോട്ട് യാത്ര ദുർഘടമായിത്തുടങ്ങുകയായിരുന്നു. വഴി മുന്നോട്ട് പോവുന്തോറും ചുരുങ്ങി ചുരുങ്ങി ഒരാൾക്ക് കഷ്ടി നടക്കാം എന്ന നിലയിലേക്ക് മാറുകയായിരുന്നു. പിന്നെ പിന്നെ വഴി തന്നെ ഇല്ലാതായി..കനത്ത മഴ മൂലം വഴി ഏതാണ്ട് നശിച്ച നിലയിലാണു. പലപ്പോഴും വെള്ളം കുത്തിയൊലിച്ച ചാലുകളായിരുന്നു വഴി. മരങ്ങളും മറ്റും വീണു വഴിയിലാകെ പ്രതിബന്ധങ്ങളൂം. കൂടാതെ വലിയകുഴികളും നീർച്ചാലുകളും. പലകയറ്റങ്ങളും കയറാൻ കാലുകൾക്ക് പുറമേ കൈകളും ഉപയോഗിക്കേണ്ടി വന്നു. ചെറിയ നീർച്ചോലകൾ ഇടക്കിടക്കുണ്ടായിരുന്നു. കനത്ത മഴയെ നിഷ്പ്രഭമാക്കിയ അതിന്റെ തണുപ്പ് ഇപ്പോഴും കാലിൽ അനുഭവിച്ചറിയാം. പിന്നെയും മനോഹരമായ പുൽമേടുകൾ.. അവിടെ നിന്നങ്ങോട്ട് ചെങ്കുത്തായ കയറ്റം ആരംഭിച്ചു. കയറുവാനുള്ള ഒറ്റയടിപ്പാത പലയിടത്തും നശിച്ചു പോയിട്ടുണ്ട്. അതിശക്തമായ കോടമഞ്ഞു. വീശിയടിച്ച കാറ്റ്..പലപ്പോഴും എന്റെ ബാലൻസ് പോവുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു വശത്ത് താഴ്വാരം കാണാൻ സാധിക്കാത്തത്ര വലിയ കൊക്കയാണു. പാതയുടെ വശങ്ങൾ പലയിടത്തും ഇടിഞ്ഞു പോയിട്ടുണ്ട്.

സൂരജ്

കയറിയെത്തുമോ എന്ന് സംശയിച്ച നിമിഷങ്ങൾ.. സിജീഷും സൂരജും മുന്നേ പോയിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ കനത്ത മൂടൽ മഞ്ഞ് മൂലം അവരെ കാണാൻ സാധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. രാജീവ് പലപ്പോഴും കിതച്ചു കൊണ്ട് വിശ്രമിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പുൽമേടുകൾ നിറഞ്ഞ, വളരെ ചെങ്കുത്തായ, ആകാശവും ഭൂമിയും ഒന്നിച്ചപോലെ അനുഭവപ്പെട്ട ഒരു മലയിൽ വച്ച് ശിവദാസിന്റെ കാലിൽ പേശിവലിവ് അനുഭവപ്പെട്ടു, അതിശക്തമായ വേദനയാൽ പുളഞ്ഞ അവന്റെ കാലിൽ കോളേജ് ദിനങ്ങളിലെ എൻ.എസ്.എസ് ട്രക്കിങ്ങ് ദിനങ്ങളിലെ പരിചയം ഉപയോഗിച്ചു. അവന്റെ ഭാഗ്യത്തിനു പെട്ടെന്നു തന്നെ ശരിയായി. വീണ്ടും മലകയറ്റം. മലയിറങ്ങി ഒരു കൊക്കയുടെ അരികിലൂടെ വീണ്ടും കാടിനുള്ളിലേക്ക്. പല കയറ്റങ്ങളും കയറാൻ കാട്ടുവള്ളികളുടേയും വേരുകളുടേയും സഹായം ശരിക്കും പ്രയോജനപ്പെട്ടു. പരസ്പരം കൈ കൊടുത്തും, താങ്ങ് നൽകിയും ഞങ്ങൾ മുന്നോട്ട് പോവുകയായിരുന്നു. പെട്ടെന്നായിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ വഴികാട്ടിയായിരുന്ന നായ വീണ്ടും വന്നതു..വേഗം അവനായി കരുതിയ ഭക്ഷണപ്പൊതി അവനു കൊടുത്തു.

മഞ്ഞു പുതച്ച പാതകൾ..ഒരു വശത്ത് കൊക്കയാണു

പിന്നേയും കുറെ കയറ്റങ്ങൾ.. കാട്ടുപാതകൾ, ഇടിഞ്ഞ് വീണ വഴികൾ..പെട്ടെന്നാണു മുന്നെ നടന്നിരുന്ന സിജീഷും സൂരജും എത്തി എന്നു വിളിച്ചു പറഞ്ഞത്. അങ്ങനെ നാഗതീർത്ഥം എത്തി. അവിടെ രണ്ട് ക്ഷേത്രങ്ങളുണ്ട്. കൂടാതെ വർഷത്തിൽ 365 ദിവസവും ഭക്ഷണവും താമസവുമൊരുക്കി ഭട്ടിന്റെ ഭവനവും. ഞങ്ങളെ സ്വീകരിക്കാനായി ഭട്ട് അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു. അവിടെയുള്ള അമ്പലത്തിൽ തൊഴുത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്ഥലത്തോട്ടു പോയി. ഒരു ചെറിയ റൂമുകളോട് കൂടിയ ഒരു ഭവനം. ഒരു കുഞ്ഞുറൂം ഞങ്ങൾക്കായി അനുവദിച്ചു. ഡ്രസ് ഒക്കെ പിഴിഞ്ഞു ഷർട്ട് ഒക്കെ ഊരിയിട്ട് വന്ന ഞങ്ങൾക്കായി ഒരു നല്ല ഊണു ഭട്ട് ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. കുത്തരിയുടെ ചോറൂം ഇഞ്ചിക്കറിയും തക്കാളിക്കറിയും തോരനുമൊക്കെയായി ഒരു സ്വാദിഷ്ഠമായ ഉച്ചയൂണു.

ശിവദാസ്..

മഞ്ഞ് കൂടുതൽ കനക്കുകയായിരുന്നു. ഞങ്ങൾ നേരെ ശങ്കരാചാര്യരുടെ സർവ്വജ്ഞപീഠത്തെ ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു. നല്ല ഭംഗിയുള്ള പ്രദേശം. അങ്ങനെ കളിച്ചും ചിരിച്ചും മുന്നോട്ട് പോയ്ക്കൊണ്ടിരുന്ന ഞങ്ങൾ ശിവദാസന്റെ ഉറക്കെയുള്ള ശബ്ദം കേട്ട് നിന്നു.. ഒരൽപ്പം ദൂരെയായി (ഒരു ഇരുപത് മീറ്റർ അകലം കഷ്ടി) ഒരു വലിയ കാട്ടുപോത്ത്. മഞ്ഞ് കാറ്റിൽ നേർത്തു പോയതോടെ ചിത്രം വ്യക്തമായി. ഒരു പടുകൂറ്റൻ കാട്ടുപോത്ത് ഞങ്ങളെ നോക്കിക്കൊണ്ട്..എല്ലാവരും നിശ്ചലരായി നിന്നുപോയി.. അതു ഞങ്ങളുടെ നേരെ നോക്കി മുക്രയിട്ട്, കാലുകൊണ്ട് നിലത്ത് ഒന്നു കുത്തി, കുതിക്കാൻ തയ്യാറെടുക്കുന്നു. ശരീരത്തിനൊക്കെ ഭാരമില്ലാതായ പോലെ തോന്നി. സിജീഷ് പഴ്ശിരാജാ സിനിമയിൽ മമ്മൂട്ടി ശരത്കുമാറുമായി ആയുധപരിശീലനം നടത്തുമ്പോൾ എടുത്ത സ്റ്റെപ്പിൽ കാട്ടുപോത്തിന്റെ കണ്ണുകളിൽ നോക്കി സ്റ്റെപ് എടുത്ത് നിൽക്കുന്നു. ശിവദാസ് താഴെയുള്ള ഒരു പാറക്കഷണം എടുത്തു നിൽക്കുന്നു. രാജീവിന്റെ മുഖം വിളറിയിരിക്കുന്നു. സൂരജിനു വലിയ ഭാവവ്യത്യാസമില്ല. മരണത്തെ മുന്നിൽകണ്ട നിമിഷങ്ങൾ.. അതൊന്നു മുന്നോട്ട് കുതിച്ച്, പെട്ടെന്ന് വെട്ടിത്തിരിഞ്ഞു പുറകോട്ട് കുതിച്ചു പോയി. ഞങ്ങൾ പെട്ടെന്നു തന്നെ തോഴോട്ടിറങ്ങി. വാർത്തയറിഞ്ഞപ്പോൾ അങ്ങോട്ട് ഇനി പോവണ്ട എന്നാണു ഭട്ട് പറഞ്ഞത്. ഒറ്റക്കുള്ള കാട്ടുപോത്തിന്റെ മുന്നിൽ ചെന്ന് പെട്ട് രക്ഷപ്പെട്ടത് തന്നെ ഭാഗ്യമാണത്രെ. ഒറ്റക്കാവുമ്പോൾ അത് വളരെ ആക്രമണകാരിയാവുമത്രെ. മഴക്കാലമാവുമ്പോൾ പുൽമേട്ടിൽ കൂട്ടമായി അവ പുല്ല് തിന്നാനെത്തുമെന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.

രാത്രി അവിടെ താമസിക്കാനുള്ള പ്ലാൻ മാറ്റി വൈകീട്ട് തന്നെ ഞങ്ങൾ തിരിച്ചിറങ്ങാൻ തീരുമാനിച്ചു. പെട്ടെന്നു തന്നെ ഇറങ്ങിത്തുടങ്ങി. ഞങ്ങളുടെ കൂടെ ഇറങ്ങാൻ മറ്റൊരു സംഘം കൂടി ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇറങ്ങുമ്പോൾ കൃത്യമായ ഇടവേളകളിൽ രാജീവും ശിവദാസും വീണുകൊണ്ടേയിരുന്നു. ചെരിപ്പ് ശരിയല്ലാത്തതിനാൽ ശിവദാസിനു ചെരിപ്പിടാതെ മലയിറങ്ങേണ്ടി വന്നു. ഓരോ ഇറക്കമിറങ്ങി പുറകിലോട്ട് നോക്കുമ്പോൾ ഒന്നും കാണാൻ സാധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഇരുട്ടും മഞ്ഞും വന്നു ഞങ്ങളുടെ കാഴ്ചകളെ മറച്ചുകളഞ്ഞു. കൂടണയുന്ന പക്ഷി മൃഗാദികളുടെ ശബ്ദം കൊണ്ട് അന്തരീക്ഷം മുഖരിതമായിരുന്നു. ഇരുട്ടിയാൽ പുലിയിറങ്ങും എന്ന തങ്കപ്പേട്ടന്റെ മുന്നറിയിപ്പ് ഉണ്ടായിരുന്നതു കൊണ്ട് ഇറക്കം മാക്സിമം സ്പീഡിലായിരുന്നു.

തങ്കപ്പേട്ടന്റെ ചായക്കട എത്തിയപ്പോഴേക്കും ശരിക്കും ഇരുട്ടി. മുന്നോട്ട് പോവുന്നത് വളരെ റിസ്കാണു എന്ന് മനസ്സിലായപ്പോൾ തങ്കപ്പേട്ടന്റെ സഹായത്തോടെ ഒരു ജീപ്പ് മൂകാമ്പികയിൽ നിന്നും വിളിച്ചു. അവിടെ ഇരുന്നു ചായകുടിച്ചു ഒന്നു വിശ്രമിച്ചപ്പോഴേക്കും ജീപ്പ് എത്തി. ജീപ്പ് ഡ്രൈവർ വരുന്ന വഴി പുലി കുറുകെ പോയി എന്നൊക്കെ തങ്കപ്പേട്ടനോട് പറയുന്നത് കേട്ടു.ശക്തമായ മൂടൽമഞ്ഞിൽ ജീപ്പിന്റെ ഹെഡ്ലൈറ്റ് പ്രയോജനരഹിതമായിരുന്നു. അദ്ദേഹം തലപുറത്തേക്കിട്ട് വളരെ സാഹസികമായാണു ജീപ്പ് ഓടിച്ചതു. അങ്ങനെ ഒരു 9 മണിയോടെ ഞങ്ങൾ മൂകാമ്പികയിലെത്തി. (ജീപ്പിനു 600 രൂപയായി) ഡ്രൈവറുടെ സഹായത്തോടെ രണ്ട് ഡബ്ബിൾ റൂം എടുത്തു. അധികം സംസാരിക്കാനൊന്നും നിൽക്കാതെ എല്ലാവരും ഉറക്കമായി.

സൂര്യാജി

പിറ്റേന്ന് പുലർച്ചെ സൌപർണികയിൽ കുളികഴിഞ്ഞ് മൂകാംബികാദേവീദർശനത്തിനു പുറപ്പെട്ടു. സൌപർണികക്ക് ഞാൻ മുന്നെ കണ്ട രൂപമായിരുന്നില്ല.. അലതല്ലി,കലങ്ങിയൊഴുകി, ഒരു വല്ലാത്ത ഭാവം..ദേവീ ദർശനത്തിനായി ഒരു മണിക്കൂറോളം നീണ്ട ക്യൂ ഉണ്ടായിരുന്നു.

അതു കഴിഞ്ഞു ഭക്ഷണം കഴിച്ച് റൂംവെക്കേറ്റ് ചെയ്ത് ഞങ്ങൾ കുന്ദാപുരം സ്റ്റേഷനിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു. ബസിൽ വച്ച് ആകസ്മികമായി സൂര്യയോഗ് ആശ്രമത്തിലെ സൂര്യാജിയെ കണ്ടു. ചെറിയ ചർച്ചകൾ.. വാഗ്വാദങ്ങൾ..കുന്ദാപുരത്തിറങ്ങി ഓട്ടോറിക്ഷയിൽ സ്റ്റേഷനിലെത്തിയപ്പോഴാണു ട്രെയിൻ കൊങ്കൺ പാളത്തിൽ മണ്ണിടിച്ചിൽ മൂലം ഒരു ദിവസം ലേറ്റ് ആണെന്ന് അറിയാൻ സാധിച്ചത്. ലേറ്റായി വന്ന മറ്റൊരു ട്രെയിനിൽ ടിക്കറ്റെടുത്തു. അവിടെ അതിനു വേണ്ടിയുള്ള കാത്തിരിപ്പിൽ സൂര്യാജിയുടെ ഒരു പ്രസന്റേഷൻ കണ്ടു. പിന്നെയും ചില തർക്കങ്ങൾ..അങ്ങനെ ട്രെയിനിൽ (ജനറൽ ടിക്കറ്റെടുത്ത് സ്ലീപ്പറിൽ ഒരു യാത്ര) പാട്ടും ബഹളവുമായി തിരിച്ച് കൊച്ചിയിലോട്ട്…….

ഒരു പഴയ യാത്രാ വിവരണം : മലയാറ്റൂർ യാത്ര - ഒരു കുറിപ്പ്

സിജീഷിന്റെ കുടജാദ്രി പോസ്റ്റ് ഇവിടെ വായിക്കാം

എക്സ്ചേഞ്ച് ഓഫർ* ( * കണ്ടീഷൻസ് അപ്ലൈ)

2010-06-29T10:56:00.000-07:00

അധികാരത്തിന്റെ ദണ്ഡ് പുറകിലൊളിപ്പിച്ച് അവർ, ഈശ്വരന്റെ പ്രതിനിധികൾ, ഓഫറുകൾ നിരത്തി..

“സ്വർഗവും മോക്ഷവും ശാന്തിയും തരാം. മാറ്റിയെടുക്കാനെന്തുണ്ട്?“

ഉയർത്താനറിയാത്ത തല കുനിച്ചു തന്നെ മറുപടി പറഞ്ഞു: വിശപ്പ്, അടിമത്തം, രക്തം, അസമത്വം, അവഗണന....

ഓഫർ സ്വീകരിച്ച് നടന്നകലുമ്പോൾ, പിന്നിൽ തന്റെ കൂരക്കുമീതെ, തന്റേതെന്ന് വിശ്വസിച്ചിരുന്ന ഭൂമിക്ക്മീതെ, ഇഴയുന്ന സർവ്വേ ചങ്ങലകളുടെ ശബ്ദം മുഴങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

(സിജീഷിന്റെ ‘ജപ്തി’ എന്ന മനോഹരമായ കവിത വായിച്ചപ്പോൾ‌ മനസ്സിൽ കുറെ കാലങ്ങളായി കൊണ്ടു നടന്നിരുന്ന ചിന്തകൾക്ക് ഒരു രൂപം കൈവന്നപോലെ തോന്നി.. കവി എന്നോട് ക്ഷമിക്കട്ടെ..)

പ്രായോജകര്‍

2010-06-03T11:17:00.000-07:00

അങ്ങനെ ആ ദിവസമെത്തി ..എന്റെ പ്രണയം അവളോട്‌ വെളിപ്പെടുത്താന്‍ തിരഞ്ഞെടുത്ത ദിവസം . അവള്‍ക്കുള്ള പ്രണയ സമ്മാനങ്ങള്‍ നിറച്ച ഭാണ്ഠത്തിന്റെ കെട്ടഴിച്ച് അവള്‍ക്കു മുന്നില്‍ വച്ചു. ആകാശം കാണാതെ അവള്‍ക്കു വേണ്ടി കരുതി വച്ച മയിപ്പീലി, നെയ്തു കൂട്ടിയ സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ , ഉടഞ്ഞ വളപ്പൊട്ടുകള്‍ , എന്റെ വെള്ള മന്ദാരത്തിന്റെ പൂക്കള്‍ , കണ്ണീരിന്റെ ഉപ്പുരസമുള്ള ഒരു പിടി യാമങ്ങളുടെ ഓര്‍മ്മകള്‍ ..

അവളുടെ കണ്ണുകളിലെ ജിജ്ഞാസ നിരാശക്കും പിന്നെ അത് ദേഷ്യത്തിനും പുച്ഛത്തിനും വഴി മാറി. അവള്‍ എന്നോട് ചോദിച്ചു .

"ഇതില്‍ ആർച്ചീസിന്റെ വാലന്റൈൻ കാർഡെവിടെ?"

മതമേതായാലും ..

2010-05-22T01:46:00.000-07:00

അഞ്ചു വർഷത്തോളം നാഷണൽ സർവ്വീസ് സ്കീമിന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ സജീവമായി ഉണ്ടായിരുന്നതുകൊണ്ട് എണ്ണമറ്റ സൌഹൃദങ്ങൾ വിരിച്ച ഒരു പൂക്കാലം മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നുണ്ട്. യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിലെ മറ്റു കോളേജുകളിലായി പരന്നു കിടക്കുന്ന ഒരു വലിയ സൌഹൃദവൃന്ദം എനിക്കു സമ്മാനിച്ചത് എൻ.എസ്.എസ് ക്യാമ്പുകളായിരുന്നു. ക്യാമ്പുകളോടുള്ള ഈ ആക്രാന്തം കാരണം ക്യാമ്പ് തൊഴിലാളികള്‍ എന്നാണു വിളിച്ചിരുന്നത്.

ഇന്റര്‍ യൂണിവേഴ്സിറ്റി ക്യാമ്പുകളിലെ സ്ഥിരം സാന്നിധ്യമാവാന്‍ ഞങ്ങളെ പ്രേരിപ്പിച്ചതിലെ പ്രധാനഘടകം എൻ.എസ്.എസിലെ സ്ത്രീശക്തി തന്നെയായിരുന്നു. നാടൻപാട്ടുകളും കവിതകളും മറ്റുമായി പഞ്ചാരയുടെ വിവിധതലങ്ങളിലേക്കുള്ള ഗവേഷണം വ്യാപിപ്പിക്കുന്നത്തില്‍ ഞങ്ങൾ കൊടുത്തിരുന്ന ശ്രദ്ധ പഠനത്തില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കില്‍ റാങ്ക് എപ്പൊ കിട്ടിയേനെ എന്നു ചോദിച്ചാല്‍ മതി ..

ക്യാമ്പുകളില്‍ നിന്നു ലഭിക്കുന്ന സൌഹൃദത്തെ നിലനിർത്തിക്കൊണ്ടു പോവുക എന്നതു ശ്രമകരമായ ജോലിയാണു. കാരണം മൊബൈൽ ഫോൺ ആണെങ്കിൽ പ്രചാരത്തിലായിട്ടില്ല. എന്റെ വീട്ടിലാണേൽ ലാന്റ് ഫോണും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അതിനു കണ്ടുപിടിച്ച ഒരു പോംവഴിയായിരുന്നു പരസ്പരം കത്തുകൾ അയക്കൽ. എനിക്കു വരുന്ന കത്തുകൾ എല്ലാം അച്ഛന്റെ കയ്യിലാണു പോസ്റ്റ്മാന്‍ കൊടുക്കുക. പുള്ളി അതു എന്നെ ഏൽ‌പ്പിക്കും. കുറ്റം പറയരുതല്ലോ, അതാരുടെ ആണെന്നന്വേഷിക്കുകയോ, തുറന്നു നോക്കുകയോ പിതാജി ചെയ്തിരുന്നില്ല. അത്യാവശ്യം സ്വാതന്ത്ര്യമൊക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നു.

അച്ഛനും ഞാനും തമ്മിൽ സൌഹൃദത്തിന്റെ നൂല്പാലമൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല അന്നൊക്കെ. അത്യാവശ്യം സ്ട്രിക്റ്റ് ആയിരുന്നു. ആവശ്യത്തിലധികം ജാഡ കാണിച്ചേ പിതാജി എന്റടുത്ത് സംസാരിക്കാറുള്ളൂ (സംസാരം തന്നെ വളരെ കുറവായിരുന്നു) . അങ്ങനെ ഞങ്ങളുടെ അച്ഛനും മോനും ജാഡകൾ അതിന്റെ വഴിക്ക് പുരോഗമിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. ആയിടക്കാണു വടക്കാഞ്ചേരി വ്യാസ കോളേജ്, ഇരിങ്ങാലക്കുട ക്രൈസ്റ്റ് കോളേജ് തുടങ്ങിയ കോളേജുകളിൽ ക്യാമ്പുകൾ സംഘടിപ്പിക്കാനും ഞങ്ങൾ പഴയ ടീം ഒരുങ്ങിക്കെട്ടി പോകാനും തോന്നിയത്. അതിന്റെ പരിണതഫലമെന്നോണം അടുത്ത രണ്ടാഴ്ചകളിൽ പോസ്റ്റ്മാൻ സ്ഥിരം വീട്ടിൽ തന്നെയായിരുന്നു.

ഒരുദിവസം ഞാൻ കോളേജ് വിട്ടു വീട്ടിൽ ചെല്ലുമ്പോൾ അമ്മ മുഖം വീർപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. അനിയത്തിയുടെ മുഖത്താണേൽ ‘ഫയങ്കര’ സന്തോഷം (ചെല്ല്, ചെല്ല്ല് ഇപ്പൊ കിട്ടും എന്ന ഭാവം).

അമ്മ: അച്ഛൻ വിളിക്കുന്നു

ഞാന്‍ ടെൻഷൻ അടിച്ചു വടക്കേപ്പുറത്ത് ചെല്ലുമ്പോള്‍ അവിടെ പിതാജി ഇരിക്കുന്നുണ്ട്. കയ്യിൽ ഒരു കെട്ട് കത്തും ..ഈശ്വരാ..

വിനീത കുലീനനായി അടുത്തു ചെന്നു നിന്നു. ആരും ഒന്നും മിണ്ടുന്നില്ല. അനിയത്തിയുടെ കണ്ണുകളിൽ അക്ഷമ..

പിതാജി (ഗാംഭീര്യത്തിൽ): നിനക്ക് പതിനെട്ടു വയസ്സു കഴിഞ്ഞു ..

മോൻ-ജി (ആ‍ത്മഗതം) : അച്ഛാ , എനിക്കിപ്പോ കല്ല്യാണം വേണ്ട, ഒന്നു രണ്ടു മാസം കഴിഞ്ഞു നോക്ക്യാൽ മതി…(വിനയം കൊണ്ട് തലകുനിക്കുന്നു)

പിതാജി തുടരുന്നു: കാര്യങ്ങളെ തിരിച്ചറിയാനുള്ള ബോധമൊക്കെയായി.. നീ ആരെ ഇഷ്ടപ്പെടണം എന്നതൊക്കെ നിന്റെ കാര്യമാണു. അതിനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം നിനക്കുണ്ട്.

മോൻ-ജി (ആ‍ത്മഗതം) : മോനേ, മനസ്സിലൊരു ലഢു പൊട്ടി!!!

പിതാജി തുടരുന്നു: കുട്ടിയുടെ മതവും ജാതിയും സാമ്പത്തിക സ്ഥിതിയും ഒന്നും എനിക്കൊരു പ്രശ്നമല്ല

മോൻ-ജി (ആ‍ത്മഗതം): മോനേ മനസ്സിൽ രണ്ടാമതും ലഡ്ഡു പൊട്ടീ !! (കുനിഞ്ഞ തല പൊക്കുന്നു)

പിതാജി :പക്ഷെ എനിക്കൊരു കണ്ടീഷൻ ഉണ്ട്..

ടെൻഷൻ!! ടെൻഷൻ!! കുനിക്കണോ ഉയർത്തിപ്പിടിക്കണോ എന്നറിയാതെ തല വിയർക്കുന്നു.

പിതാജി തുടരുന്നു (ട്രെബിൾ കുറച്ചു ബാസ്കൂട്ടുന്നു) : കുട്ടിയുടെ മതവും ജാതിയും സാമ്പത്തിക സ്ഥിതിയും ഒന്നും എനിക്കൊരു പ്രശ്നമല്ല..പക്ഷെ പെൺകുട്ടി നായരായിരിക്കണം..

അതുകഴിഞ്ഞ് ഇത്രയും വർഷമായിട്ടും ആ സന്ദർഭത്തിൽ ഞാൻ ചിരിക്കണമായിരുന്നോ കരയണമായിരുന്നോ എന്ന് ഇതു വരെയും ഒരു തീരുമാനത്തിലെത്താൻ സാധിച്ചട്ടില്ല.

ചിത്രകാരനു സ്നേഹപൂർവ്വം

2010-05-16T09:14:00.001-07:00

തീക്ഷ്ണതയുള്ള അനുഭവങ്ങളുടെ തീച്ചൂളയിൽ വാർത്തെടുക്കുന്ന അഭിപ്രാ‍യങ്ങൾക്ക് രൂക്ഷതയേറും. പക്ഷെ സത്യസന്ധതയുടെ മാറ്റുണ്ടായിരിക്കുകയും ചെയ്യും. അത്തരമൊരു ഗണത്തിലാണു അങ്ങയുടെ അഭിപ്രായങ്ങളെ ഞാൻ വിലവക്കുന്നതു. ആശയസ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ അനുപമമായ നിലനിൽ‌പ്പിനുവേണ്ടി താങ്കൾ പലപ്പോഴും നടത്തുന്ന വാദപ്രതിവാദങ്ങളും, സംവാദങ്ങളും ശ്രദ്ധയോടെ വീക്ഷിക്കാറുണ്ട്. പക്ഷെ ഇവിടെ താങ്കൾ എന്നെ ഒരുപാട് നിരാശപ്പെടുത്തി…എന്നെ മാത്രമല്ല, ആദർശം ആമാശയപൂരണത്തിനുള്ള മാർഗമായി മാറ്റാനാഗ്രഹിക്കാത്ത മറ്റു പലരേയും…

ഇവിടെ അങ്ങ് “ഷൈനെ” മഹത്വവൽക്കരിക്കാനൊരു ശ്രമം നടത്തുമ്പോൾ മനസ്സിലുയരുന്ന ചോദ്യം വളരെ നിസ്സാരമാണു.. “ആവിഷ്കാരസ്വാതന്ത്ര്യം” എന്നതിനെ ഒരു വേശ്യയുടെ വിഴുപ്പാക്കി മാറ്റേണ്ടതുണ്ടായിരുന്നോ??

· ഷൈൻ ഉപയോഗിച്ചതു “ജോർജ്ജ് ജോസഫ്” എന്ന കള്ളപ്പേരാണു.

· ഒരു കൃസ്ത്യൻ നാമം ഉപയോഗിച്ച് ഇത്തരം നടപടികൾക്കദ്ദേഹം മുതിർന്നതു ചരിത്രത്തോടുള്ള ഒടുങ്ങാത്ത സ്നേഹം കൊണ്ടായിരിക്കും!!!

· മതങ്ങളെ തമ്മിൽ തല്ലിച്ചു ചോരക്കുടിക്കാനിറങ്ങിയ ഒരു “പെയ്ഡ്” കൂട്ടിക്കൊടുപ്പുകാരൻ എന്നതിലുപരിയായി ഇതിലെവിടാ ചിത്രകാരാ അ’ഫി’മാനിക്കത്തക്ക നേട്ടം

· തീർന്നില്ല, മറ്റൊരു വ്യക്തിയുടെ ചിത്രം തന്നെ ഉപയോഗിച്ചു ഈ കലാപരിപാടി തുടർന്നു. ഇവിടെയും അങ്ങേക്കൊരു തെറ്റും കാണാൻ സാധിക്കുന്നില്ല

· പിന്നീടദ്ദേഹം “ഹോളി ക്രോസ്” ഉപയോഗിച്ചു

· റിട്ടയേഡ് ടീച്ചർ എന്ന വ്യാജ ലേബലിൽ ആ പ്രൊഫഷനെ മനപ്പൂർവ്വം കരിവാരിത്തേച്ചു

· അതിലും ഭീകരമായതു, ഇദ്ദേഹം കൃസ്ത്യനാണെന്നു തെറ്റിദ്ധരിച്ചു പല ബ്ലോഗേഴ്സും ചെളിവാരിയെറിയുന്ന നിലയിലേക്കെത്തി. അക്കാലത്തെ ചിലബ്ലോഗ്ഗ് പോസ്റ്റുകളിൽ കണ്ട കമന്റുകൾ വേദനാജനകം തന്നെയായിരുന്നു. എന്തേ അങ്ങയുടെ അഭിമാനഭാജനം ഇവിടെ തെറ്റിദ്ധാരണ നീക്കിയില്ല?

ഇതിൽ നിന്നൊക്കെ എന്താണു മനസ്സിലാക്കേണ്ടതു? എൽ.എൽ.ബി ബിരുധധാരിയായ അദ്ദേഹം “ഹൈന്ദവസവർണഫാസിസത്തിന്റെ” ക്രൂരതകൾ പൊതുജനങ്ങൾക്ക് മനസ്സിലാവുന്നതിനു വേണ്ടി ചെയ്ത ഒരു ത്യാഗമായിരുന്നെന്നോ ഈ “കൃസ്ത്യൻ പ്രച്ഛന്നവേഷം”??

ചിത്രകാര, ഇദ്ദേഹം പറഞ്ഞതെല്ലാം അങ്ങ് അങ്ങയുടെ ബ്ലോഗിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുകയായിരുന്നെങ്കിൽ, അതിലെ ചരിത്രവസ്തുതകളെ (ഉണ്ടെങ്കിൽ) തെളിയിക്കാനുള്ള അങ്ങയുടെ ശ്രമത്തിൽ കൂടെ നിൽക്കാൻ ഞാനും ഉണ്ടാകുമായിരുന്നു..കാരണം വ്യക്തികൾക്ക് മാത്രമല്ല ആവിഷ്കാരത്തിനും തന്ത വേണം ചിത്രകാരാ..തന്തയെ അറിയാത്തതുകൊണ്ട് വേറൊരു യോഗ്യനെ ചൂണ്ടിക്കാട്ടി മേനി പറയുന്നതാവരുത് ആവിഷ്കാരത്തിന്റെ ഉത്തുംഗത.

ഇവിടെ ബ്ലോഗിലെ അഭിപ്രായസ്വാതന്ത്ര്യത്തിനു വേണ്ടിയുള്ള പോരാട്ടങ്ങളിലെ നായകസ്ഥാനത്തു നിന്നിരുന്ന താങ്കൾ അമിതാവേശത്താൽ മറ്റൊരു കാര്യം മനപ്പൂർവ്വമോ അല്ലാതെയോ മനോഹരമായി അവഗണിച്ചു. “റിട്ടയേഡ് ടീച്ചർ” ബ്ലോഗിലെ മിനിമം മാന്യതയയായ കമന്റ് ഇട്ടു പ്രതികരിക്കാനുള്ള ജനാധിപത്യപരമായ അവകാശം പോലും വായനക്കാർക്ക് നിഷേധിച്ചു. ഇവിടെയെന്തേ അങ്ങയുടെ രക്തം തിളച്ചില്ല?

സവർണത ശക്തമായി പ്രതിരോധിച്ചേ പറ്റൂ.അതൊരു മനസ്സാണു എന്ന തിരിച്ചറിവിൽ നിന്നുകൊണ്ടാവണം അതിനെതിരെയുള്ള പ്രതിപ്രവർത്തനങ്ങൾ ആരംഭിക്കേണ്ടതു. ഇന്നത്തെ ദളിത് രാഷ്ട്രീയം മതമൌലികവാദസംഘടനകളാൽ ഹൈജാക്ക് ചെയ്യപ്പെടുമ്പോൾ ആത്മാർത്ഥതയിൽ ചാലിച്ച ഒരു ശബ്ദമെങ്കിലും ഉണ്ടാകുന്നത് താങ്കളിൽ നിന്നാണു. മതതീവ്രവാദസംഘടനകളുടെ എച്ചിൽക്കഷണങ്ങൾക്കു വേണ്ടി വായും തുറന്നു ഓലിയിട്ട് യജമാനസ്നേഹം കാണിക്കുന്ന സത്വവ്യഭിചാരികൾക്കിടയിൽ താങ്കൾ വേറിട്ടു നിൽക്കുന്നു. ഒന്നുമാത്രം, സവർണത മാത്രമല്ല സാർ ആശയവ്യഭിചാരവും മാനസികരോഗം തന്നെയാണു.

സ്നേഹപൂർവ്വം, അതിലേറെ ബഹുമാനത്തോടെ,

അനുജൻ,

പ്രവീൺ വട്ടപ്പറമ്പത്ത്

====================

ചിത്രകാരന്റെ പോസ്റ്റ് : ബ്ലോഗർ ഷൈനു അഭിവാദ്യങ്ങൾ

ദൈവനിഷേധി !!!

2010-04-02T03:54:00.000-07:00

എനിക്ക് ഈയിടെയായി തീരെ ഭക്തി ഇല്ലത്രെ !!! ഭക്തി ഇല്ലാത്തതും പോരാ, ഞാൻ ഈശ്വരന്മാരെ നിന്ദിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത്രെ!!!

ഈ ‘ഫയങ്കര’ കണ്ടുപിടുത്തങ്ങൾ നടത്തിയത് എന്റെ അമ്മയാണു. കാരണം കേൾക്കണ്ടേ.. ഒരുദിവസം വീട്ടീലിരുന്ന് അമ്മ ടി.വി കണ്ടുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ ‘ഭക്തസീരിയൽ‘ സമയത്ത് ഞാൻ ചാനലൊന്നു മാറ്റി. അതിന്റെ പ്രതികരണങ്ങളാണു മുകളിൽ കൊടുത്തവ.

ഈശ്വരന്മാരെ വിഡ്ഡിപ്പെട്ടിക്കുള്ളിലേക്കു ആവാഹിച്ചു മൊത്തമായും ചില്ലറയായും വിൽക്കുന്ന ചാനൽ ചേട്ടന്മാർ പണിതരുന്നത് എന്നെ പോലെ ആഴ്ചയിലൊരിക്കൽ വീട്ടിലെത്തുന്ന ‘മൈക്രോ പ്രവാസികൾക്കാണ് ’. ഒറിജിനൽ പ്രവാസികളേ നിങ്ങളോടെനിക്കു അസൂയ തോന്നുന്നു, കാരണം നിങ്ങൾ രഞ്ജിനി,ശാലുമേനാദി (മൂ)‘തേവി’കളാൽ ‘നിഷേധിപ്പട്ടം’ വാങ്ങേണ്ടി വരുന്നില്ലല്ലോ.. (പോയി പോയി അമ്പലത്തിലെ വിഗ്രഹത്തിനു സീരിയൽദൈവങ്ങളുടെ അത്ര ഗ്ലാമറില്ല എന്നു പറയുമോ എന്തോ)

ഈ ഈശ്വരന്മാർ എനിക്കു ഉണ്ടാക്കുന്ന നഷ്ടമൊരുപാടാണു. മുറ്റത്ത് നിൽക്കുന്ന പാരിജാതത്തെ തഴുകിയെത്തുന്ന ഇളം കാറ്റിന്റെ സുഗന്ധവുമാസ്വദിച്ചു കിഴക്കെ ഇറയത്ത് അമ്മയുടെ മടിയിൽ തലവെച്ച് കിടന്നുള്ള പരദൂഷണ സദസ്സുകൾ..മഴക്കാലമാണെങ്കിൽ പറമ്പിലെ കുളത്തിലും അരികെയുള്ള പാടത്തിലുമായി പോക്രോം പോക്രോം ബഹളങ്ങളും ശ്രദ്ധിച്ചുള്ള ആ കിടപ്പിൽ നാട്ടിലെ ഒരാഴ്ച്ചത്തെ വിശേഷങ്ങൾ മുഴുവൻ അമ്മ പറയും.. തിരക്കുപിടിച്ച മറ്റുദിവസങ്ങളുടെ നീരാളിപ്പിടിയിൽ നിന്ന് ഈ സായഹ്നങ്ങൾ എനിക്ക് തന്നിരുന്ന ആശ്വാസം… അതൊക്കെ ഇന്നെനിക്ക് നഷ്ടമായി..എന്തായാലും പുസ്തകങ്ങളുടെ ലോകത്തേക്കൊരു മടക്കയാത്രയ്ക്ക് സീരിയലുകൾ വഴിയൊക്കി എന്നതാണൊരു മെച്ചം.

‘ഓ പെൺകുട്ടി സോഫീടത്ര പോരാ.‘ ഒരു കല്ല്യാണം കൂടി വന്ന അമ്മയുടെ ഒരു കമന്റാണു. ഈ ‘സോഫി’ ഒരു പ്രധാനസീരിയൽ കഥാപാത്രമാണു. പോയി പോയി ഇന്നു വീട്ടിൽ ഒരു ദിവസം കഴിച്ചു കൂട്ടണമെങ്കിൽ അത്യാവശ്യം ‘മാനസപുത്രിയിലേയും’ ‘പാരിജാതത്തിലേയും’ കഥാപാത്രങ്ങളെക്കുറിച്ച് അറിയണം എന്ന അവസ്ഥ. സോഫിയും (അതിന്റെ പേരറിഞ്ഞൂടാ) രഞ്ജിനിയും (അമ്മേ, ആ ഫോർവേർഡ് മെയിലെങ്ങനെ കാണിച്ചു തരും) ഒക്കെ ഒരു കുടുംബത്തിലെ വിഗ്രഹവൽക്കരിക്കപ്പെട്ട കഥാപാത്രങ്ങളാവുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, ധർമ്മസങ്കടത്തിലാവുന്നത് പാവം എന്നെപ്പോലുള്ളവരാണു.

എല്ലാവിധ സീരിയൽ ദൈവങ്ങളോടും ഉള്ള എന്റെ ശക്തമായ പ്രതിഷേധം കാരണം ഞാനൊരു പുസ്തകം വാങ്ങി..’നാസ്തികനായ ദൈവം’ (ശ്രീ സുശീൽകുമാർ ചേട്ടനാണു അതിനെ കുറിച്ചു പറഞ്ഞത്). ഇനി അതൊന്നു വായിക്കണം..അതിനു മുമ്പ് വായിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ‘വേദാന്തപരിഭാഷ’ മുഴുവനാക്കണം…എന്നിട്ടൊന്നു വീട്ടിനു മുന്നിൽ ചെന്നു നിന്നു നാലു മുദ്രാവാക്യം വിളിക്കണം..ഹല്ല പിന്നെ, എന്റടുത്താ കളി..

ആശുപത്രിക്കിടക്കയിൽ നിന്നൊരു പോസ്റ്റ്

2010-03-27T08:14:00.001-07:00

ആശുപത്രിക്കിടക്കയിൽ കിടന്നൊരു പോസ്റ്റ് എഴുതാനുള്ള ഒരു ‘ഭാഗ്യം’.. അതെന്തായാലും അപൂർവ്വമായിരിക്കും.. എന്റൊരുകാര്യം

ഇന്നു രാവിലെ തൃശ്ശൂർക്കു പോവേണ്ടി വന്നു. എന്റെ അനിയനു വേണ്ടി ഒരു ബൈക്ക് ബുക്കു ചെയ്യാൻ വേണ്ടി ഇറങ്ങിയതാ..അങ്ങനെ തിരിച്ചു വരുന്ന വഴി ഒളരിയിൽ വച്ച് ഒരു ബൈക്കുകാ‍രൻ വട്ടം ചാടി. തരക്കേടില്ലാത്ത രീതിയിൽ ഒരു ആക്സിഡന്റ്.. വണ്ടി ഓടിച്ചിരുന്നതു ഞാനായിരുന്നു..വന്നിടിച്ച ചേട്ടൻ ഇന്നു സൌദിയിലേക്കു തിരിച്ചു പോവേണ്ടവനാണു. എനിക്കു പിന്നെ ഓർമ്മ വരുമ്പോൾ ഞാൻ ഒളരി മദർ ഹോസ്പിറ്റലിന്റെ ഓപേറേഷൻ കാഷ്വാലിറ്റിയിലാണു. മുഖത്തുള്ള ഒരു ഏരിയ (ഇടത്തെ കണ്ണിനു താഴെ) റോഡിലെവിടെയോ പോയിട്ടുണ്ട്. വലതു കാലിൽ സൈലൻസർ തട്ടി പൊള്ളി, മുട്ട്, തുട തുടങ്ങിയ കുറച്ച് സ്ഥലങ്ങളിൽ തരക്കേടില്ലാതെ പെയിന്റ് പോയിട്ടുണ്ട്.. ആ പിന്നെ എന്റെ ബൈക്ക്, അതിനി മിക്കവാറും വാരിക്കൂട്ടി തൂക്കി വിൽക്കാം എന്നാണു അറിയാൻ കഴിഞ്ഞത്.

വന്ന അരമണിക്കൂറിനുള്ളിൽ ഒരു മുഖത്ത് ചെറിയ സർജ്ജറി നടത്തി. അനിയനു നെറ്റിയിൽ സ്റ്റിച്ച് ഇടേണ്ടി വന്നു.

കേസാക്കിയില്ല. കാരണം അദ്ദേഹത്തിനു പിന്നെ ഇന്നു തിരിച്ചു പോവാൻ പറ്റില്ല. നല്ലൊരു മനുഷ്യൻ.. കുടുംബത്തിന്റെ പ്രാരാബ്ദം കാരണം നാടുവിടാൻ ഒരുങ്ങുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാഗ്യത്തിനു ഒരു പോറൽ പോലും പറ്റിയിട്ടില്ല. യാത്രപോകേണ്ടതിന്റെ ടെൻഷൻ കാരണം മനസ്സ് ശരിയല്ലാതിരുന്നതു കൊണ്ട് സംഭവിച്ച അബദ്ധമായിരുന്നു എന്നാണു അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിശദീകരണം. ഇന്നു പത്തുമണിയുടെ ഫ്ലൈറ്റിൽ അദ്ദേഹം സൌദിയിലേക്കു പറക്കും..എന്റെ എല്ലാ ഭാവുകങ്ങളും പ്രാർത്ഥനകളും..അദ്ദേഹം അനിയനെ ഏർപ്പാടാക്കിയിട്ടുണ്ട് ഇവിടത്തെ കാര്യങ്ങൾ ശ്രദ്ധിക്കാൻ..

മുഖത്തു നീരുള്ളതു കൊണ്ട് സംസാരിക്കരുത് എന്ന ഡോക്ടറുടെ കർശന നിർദ്ദേശം നിലനിൽക്കുന്നത് കൊണ്ട് ആകെ ഒരു വീർപ്പുമുട്ടൽ..അമ്മ വന്നപ്പോൾ ലാപ് കൊണ്ട് വന്നു..എന്നാപിന്നെ ഒന്നു പോസ്റ്റിക്കളയാം

ഒരു മൂന്നു ദിവസം ചിലപ്പോൾ കിടക്കേണ്ടി വരും…ഭയങ്കരബോറാ..ഇടക്കിടക്ക് നഴ്സുമാർ വന്നെടുക്കുന്ന ഇഞ്ചക്ഷൻ അതിലും ബോറാ..അപ്പോൾ ഗുഡ്നൈറ്റ്

അഴുതക്കോടും സച്ചിന്റെ സെഞ്ച്വറിയും

2010-03-01T03:51:00.000-08:00

(ഒരു ഫോർവേഡ് എസ്.എം.എസ്..)

പ്രശസ്ത എഴുത്തുകാരനും ചിന്തകനും പ്രാസംഗികനുമായ കത്തനാർ അഴുതക്കോട് സച്ചിന്റെ ഡബിൾ സെഞ്ച്വറിയെക്കുറിച്ച് മാധ്യമങ്ങളോട് പ്രതികരിക്കുന്നു…

"ഇതൊന്നും വലിയകാര്യമല്ല.. ഇദ്ദേഹം അമ്പതോവർ ബാറ്റ് ചെയ്തിട്ടാണു 200 അടിച്ചതു..യുവരക്തങ്ങൾക്ക് കളിക്കാൻ അവസരം കിട്ടിയില്ല. 37 വയസ്സായി, എന്നിട്ടും ഹെൽമറ്റ് വച്ചിട്ടാണു കളിക്കുന്നതു. ഹെൽമറ്റ് വച്ചാൽ എനിക്കും കളിക്കാൻ പറ്റും.ബൂസ്റ്റിന്റെ പരസ്യത്തിൽ എന്നെയും വിളിച്ചതാ.. പക്ഷെ പോയില്ല. എന്തു തന്നെയായാലും സച്ചിൻ ഹോക്കിയിൽ നിന്നു വിരമിക്കേണ്ട കാലം അതിക്രമിച്ചിരിക്കുന്നു.”

(ഈ കഥാപാത്രത്തിനു ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരുമായോ ‘ശവം‘ പോലെ ജീവിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നവരുമായോ യാതൊരു ബന്ധവുമില്ല. അഥവാ എന്തെങ്കിലും സാദൃശ്യം തോന്നുന്നുണ്ടെങ്കിൽ അതു യാദൃശ്ചികം മാത്രം..അമ്മച്ചിയാണെ സത്യം..)

കീഴാള വർഗം എന്നൊന്നുണ്ടെങ്കിൽ ഞാൻ അതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു...

2010-02-07T06:20:00.001-08:00

വായനയുടെ ലോകത്ത് കൂടിയ്യുള്ള അലച്ചിലിൽ മനസ്സിനെ ഒരുപാട് പിടിച്ചു കുലുക്കിയ പുസ്തകങ്ങളുണ്ട്..ജീവിതത്തെ പാകപ്പെടുത്തിയെടുക്കാൻ എന്നെ സഹായിച്ച വ്യക്തിത്വങ്ങളുണ്ട്.. ഉറക്കമില്ലാത്ത രാത്രികൾ സമ്മാനിച്ച ചിന്താശകലങ്ങളുണ്ട്.. അത്തരത്തിൽ ഒരുപാട് സ്വാധീനിച്ച ഒരു പ്രസംഗം ഇവിടെ പങ്കുവക്കട്ടെ..മാക് ആർതറും, റൂസ് വെൽറ്റും അംബേദ്കറും മാർട്ടിൻ ലൂതർകിങ്ങുമടങ്ങുന്ന മഹാരഥന്മാരുടെ മുന്നിൽ അത്രയൊന്നും അറിയപ്പെടാത്ത ഒരു യൂജിൻ വി ഡെബ്സിന്റെ പ്രസംഗത്തിൽ എന്താണിത്ര പ്രത്യേകത എന്നു ചോദിച്ചാൽ, അറിഞ്ഞുകൂടാ.. പക്ഷെ ഓരോ വരികളും എന്നിലൊരുപാട് ഒരുപാട് ഒരുപാട് പ്രതീക്ഷകൾ നൽകുന്നുണ്ട്….

(ആദ്യമായി നടത്തുന്ന ഒരു വിവർത്തനശ്രമത്തിന്റേതായ എല്ലാപോരായ്മകളും ഇതിലുണ്ട്..ക്ഷമിക്കുക)

(യൂജിൻ വി ഡെബ്സ് - അമേരിക്കയിലെ തൊഴിലാളി നേതാവ് (1855-1920) അമേരിക്കൻ അപ്പീൽ എന്ന മാഗസിന്റെ എഡിറ്റർ, ലേഖകൻ തുടങ്ങി നിരവധി മേഖലകളിൽ പ്രവർത്തിച്ചിട്ടുണ്ട്. വാൾസ് ഏന്റ് ബാർസ് എന്ന പുസ്തകത്തിന്റെ രചയിതാവാണ്.)

ഒന്നാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിനെ എതിർത്തതിനാൽ അറസ്റ്റ് വരിക്കപ്പെട്ടതിനെത്തുടർന്ന് 1918 സെപ്റ്റമ്പർ പതിനാലിന് ക്ലൈവ് ലാന്റ് കോടതിയിൽ നടത്തിയ പ്രസംഗം

ആദരണീയ നീതിപീഠമേ, എന്റെ സ്ഥാനം ഭൂമിയിലെ ഏറ്റവും അധസ്ഥിതരിൽ നിന്നും ഒരു വ്യത്യാസവുമില്ല എന്നു വർഷങ്ങൾക്കു മുൻപേ ഞാൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അതു തന്നെ ഞാൻ വീണ്ടും പറയട്ടെ, കീഴാളവർഗം എന്നൊന്നീ ഭൂമുഖത്ത് ഉണ്ടെങ്കിൽ ഞാൻ അതിൽ‌പ്പെടുന്നു. കുറ്റകരമായ ഒരു ഘടകം എന്നൊന്നിവിടെ ഉണ്ടെങ്കിൽ ഞാൻ ആ ഘടകത്തിന്റേതാണു. അടഞ്ഞുകിടക്കുന്ന കാരാഗൃഹത്തിൽ ബന്ധനസ്ഥനായി ഒരാത്മാവെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ ഞാൻ സ്വതന്ത്രനല്ല.

ഇവിടെ നിൽക്കുമ്പോൾ എനിക്കെന്റെ ബാല്യകാലമാണു ഓർമ്മ വരുന്നത്. ഭൂതകാലത്തിലെ കഷ്ടപ്പാടുകളും പരാധീനതകളും എന്റെ ഓർമ്മയിൽ നിറയുകയാണു.പതിനാലാം വയസ്സിൽ റെയിൽ റോഡ് പണിക്കാരനായും പതിനാറാം വയസ്സിൽ കൽക്കരി കത്തിക്കുന്ന ജോലിക്കാരനായും പണിയെടുത്തു. അന്നുമുതൽ ഇതാ ഈ നിമിഷം വരെ ഞാൻ അദ്ധ്വാനിക്കുന്ന തൊഴിലാളികളോടൊപ്പമാണു. കുറച്ചു കാലം മുന്നെ നിയമനിർമ്മാണ സഭയിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ഞാൻ ഇന്നു തടവിലാക്കപ്പെട്ടിരിക്കുകയാണ്.

എന്റെ ചിന്തകൾ വ്യവസായശാലകളിലും മറ്റു പണിശാലകളിലും ഖനികളിലും ഒക്കെ ഉള്ള മനുഷ്യരെക്കുറിച്ചാണ്. ഈ പുലരിയിൽ ഇവിടെ നിൽക്കുമ്പോൾ അന്നന്നത്തെ ജീവിതം മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകുവാൻ നിസ്സാരമായ കൂലിക്കു പണിയെടുക്കേണ്ടി വരുന്ന സ്ത്രീകളെക്കുറിച്ചു ഞാൻ ചിന്തിക്കുകയാണ്. ഈ സാമൂഹികവ്യവസ്ഥിതികളാൽ നശിപ്പിക്കപ്പെട്ട ബാല്യവുമായി കാരുണ്യമില്ലാത്ത മുതലാളിത്വത്താൽ മരവിക്കപ്പെട്ട്,പണിശാലകളിലെ ഭീകരയന്ത്രങ്ങൾക്കു ഭക്ഷണമായി, സ്വന്തം ശരീരവും ആത്മാവും മരവിച്ചു മുന്നോട്ട് പോവുന്ന കുരുന്നുകളെപറ്റി ഞാൻ ചിന്തിക്കുകയാണ്.ഈ ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ കൃസ്ത്യൻ നാഗരികതയുടെ ഉച്ചസ്ഥായിയിലും ചോരയേക്കാളും വിയർപ്പിനെക്കാളും പണത്തിനാണു പ്രാമുഖ്യം എന്ന യാഥാർത്ഥ്യം കൊണ്ടാണു ഈ കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ ജീവിതം മുരടിച്ചു അവർ രോഗികളായിത്തീരുന്നതു എന്നു ഞാൻ മനസ്സിലാക്കുന്നു. ബന്ധങ്ങൾ എല്ലാം നിർദ്ദയമായ നിയമങ്ങളാൽ തകർത്തെറിയപ്പെട്ടിരിക്കുകയാണ്.

അസംസ്കൃതവസ്തുക്കളാൽ സമ്പന്നമായ ഈ രാജ്യത്ത് മെച്ചപ്പെട്ട സാമഗ്രികളും ഉത്പാദനക്ഷമതയുള്ള തൊഴിലാളികളും ഉണ്ട്. എന്നിട്ടും ബഹുഭൂരിപക്ഷം വരുന്ന തൊഴിലാളികളും ഇന്നും പട്ടിണിയുടെ പിടിയിലാണെങ്കിൽ, അവരുടെ ജീവിതം മുഴുവൻ ദുരിതപൂർണമാണെങ്കിൽ, അവസാനം അവർക്ക് മരണത്തിൽ അഭയം പ്രാപിക്കേണ്ടിവരുന്നുവെങ്കിൽ, അവർക്ക് സ്വപ്നങ്ങളില്ലാത്ത ഉറക്കമേ വിധിക്കപ്പെടുന്നുവെങ്കിൽ, അതെല്ലാം സർവ്വേശ്വരന്റെ കുറ്റമല്ല. അങ്ങിനെ അതു പ്രകൃതിനിയമങ്ങളുൾക്കു വിട്ടുകൊടുക്കാനുമാവില്ല. തൊഴിലാളിതാല്പര്യങ്ങളെ മാത്രമല്ല, മാനവികമൂല്യങ്ങളെ മുഴുവൻ തുടച്ചുനീക്കാൻ ഒരുങ്ങിയിറങ്ങിയിരിക്കുന്ന യാഥാസ്ഥിതിക സാമൂഹ്യവ്യവസ്ഥിതി മാത്രമാണു ഈ ദുരവസ്ഥക്കു കാരണം.

ഈ രാജ്യത്തിനുള്ളിലെ വ്യവസായങ്ങളെ മുഴുവൻ സംരക്ഷിക്കേണ്ടതും നിയന്ത്രിക്കേണ്ടതും ഇവിടത്തെ ഭരണവ്യവസ്ഥ തന്നെയാണു എന്ന് തന്നെയാണു എന്റേയും അഭിപ്രായം. എല്ലാവർക്കും ആവശ്യമുള്ളതായ എല്ലാവസ്തുക്കളും അവകാശം എല്ലാവരിലും ഒരുപോലെ നിക്ഷിപ്തമാണ്.അതു ജനാധിപത്യപരമായി വിനിയോഗിക്കപ്പെടേണ്ടതാണു. അല്ലാതെ, ഒരു ന്യൂനപക്ഷം അതു സ്വകാര്യസ്വത്തായി ഉപയോഗിക്കുന്നതു തീർച്ചയായും തടയേണ്ടതാണ്.

ഒന്നുമില്ല്ലാത്ത ഒരുവനു കോടിക്കണക്കിനു ഡോളർ സമ്പാദിച്ച് ധനികനാവുന്നതിനോടൊപ്പം ആയിരക്കണക്കിനു വരുന്ന ജനങ്ങൾ അവരുടെ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ അദ്ധ്വാനിച്ചാലും ദുരിതപൂർണമായ ജീവിതം കൊണ്ട് തൃപ്തിപ്പെടേണ്ടിവരുവാനും കളമൊരുക്കുന്ന ഇന്നത്തെ സാമുഹ്യക്രമത്തെ ഞാൻ നിരുപാധികം എതിർക്കുന്നു. എന്റെ പരിശ്രമങ്ങളുടെ ബലഹീനതകൾ ഞാൻ തിരിച്ചറിയുന്നതോടൊപ്പം ഈ വ്യവസ്ഥ എല്ലാക്കാലവും നിലനിൽക്കുകയില്ല എന്നും ഞാൻ ഓർമ്മിപ്പിക്കട്ടെ. ഞാൻ ഒറ്റക്കല്ല, ഈ ജനതക്കു സംസ്കാരസമ്പന്നമായ ജീവിതം ഒരുക്കിക്കൊടുക്കണമെങ്കിൽ കൂട്ടായ പരിശ്രമം വേണമെന്നു തിരിച്ചറിഞ്ഞ അനേകായിരം പേർ ഇന്നെന്റെയൊപ്പമുണ്ട്. ഒരു പൊതുവായ ലക്ഷ്യത്തിനു വേണ്ടി സമർപ്പണത്തോടെ പരിശ്രമിക്കുന്ന ആറുകോടിയിലേറെവരുന്ന സമത്വവാദികൾ ഇന്നുണ്ട്. പുതിയ സാമൂഹ്യവ്യവസ്ഥിതിയുടെ സന്ദേശം അവർ തളരാതെ പ്രചരിപ്പിക്കുന്നു.ന്യൂനപക്ഷമാണെങ്കിലും പകലും രാത്രിയും അവർ പ്രതീക്ഷ കൈവിടാതെ കാത്തിരിക്കുകയും നിരീക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അനുഭവങ്ങളിലൂടെ ഈ അവസ്ഥയെ നേരിടേണ്ടതെങ്ങിനെ എന്നറിയാവുന്നവരാണവർ..അവർക്കറിയാം ഒരു ശുഭകരമായ പുതുയുഗത്തിന്റെ കാഹളം അടുത്തിരിക്കുകയാണെന്ന്. എല്ലാവിധത്തിലുള്ള പ്രതിബന്ധങ്ങളേയും തകർത്തെറിഞ്ഞുകൊണ്ട്, ഈ ക്രിയാത്മക ന്യൂനപക്ഷം ബഹുഭൂരിപക്ഷമായി മാറുമ്പോൾ, അധികാരശക്തിയായി പരിണാമം സംഭവിക്കുമ്പോൾ, അവിടെ എല്ലാതരത്തിലുമുള്ള മാറ്റത്തിന്റെ ചരിത്രം ഉദ്ഘാടനം ചെയ്യപ്പെടും. അന്നു ലോകം മുഴുവനുമുള്ള ഒരു പുതിയ ഉണർവ് സാധ്യമാവും. എല്ലാരാഷ്ട്രങ്ങളും സഹവർത്തിത്തോടെ പ്രവർത്തിക്കുന്ന പുതുയുഗം...

കോടതിയോട് ഒരുതരത്തിലുള്ള ദയാദാക്ഷിണ്യവും ഞാൻ ആവശ്യപ്പെടുന്നില്ല. മാപ്പ് നൽകാൻ യാചിക്കാനും തയ്യാറല്ല.സത്യം വിജയിക്കുമെന്ന ദൃഡവിശ്വാസമെനിക്കുണ്ട്. ഒരുഭാഗത്ത് ചൂഷകരും മറുഭാഗത്ത് വ്യവസായിക സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനും സാമൂഹികനീതിക്കും വേണ്ടിയുള്ള ജനശക്തിയും ചേർന്നുള്ള ഈ പോരാട്ടം എനിക്കൂ വളരെ വ്യക്തമായി കാണാം. മാനവികതയിലൂന്നിയ ഒരു നല്ല നാളെ എനിക്കു കാണാം..ജനങ്ങൾ ഉണർന്നു പോരാടുകയാണ്. അവരുടെ നാളുകൾ വന്നെത്തുക തന്നെ ചെയ്യും

===========================================================

കൂടുതലറിയാൻ

http://en.wikipedia.org/wiki/Eugene_V._Debs

http://en.wikisource.org/wiki/Debs%27_Speech_of_Sedition

മന്ദബുദ്ധികൾക്കു മതമില്ല :)

2010-01-11T09:18:00.000-08:00

ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിക്കു പോയ എനിക്കും സുഹൃത്തിനും അമ്പലപരിസരത്തു നിന്നു വീണുകിട്ടിയ ഒരു നോട്ടീസ് ആണു താഴെ.

ഇത് എന്റെ ഒരു അടുത്ത കൂട്ടുകാരനെകാണിച്ചപ്പോൾ അവനു പുത്തൻപള്ളി പരിസരത്തു വച്ച് ഇതിന്റെ ഒരു വേളാങ്കണ്ണിവേർഷൻ പണ്ടൊരിക്കൽ ലഭിച്ചതായി പറഞ്ഞു.. തുകയിലും ഓഫറുകൾക്കും ചെറിയ മാറ്റങ്ങൾ…

അനുബന്ധം:

വൺ മാൻ ഷോ എന്ന സിനിമയിലെ എല്ലാവരും കണ്ടിട്ടുള്ള ഒരു രംഗം. നിരനിരയായിട്ടു ഗേറ്റിലോട്ട് ഓടുന്ന രോഗികൾ..പിന്നാലെ വരുന്ന ഭ്രാന്തൻ ഭാസ്കരനോട് കാര്യമന്വേഷിച്ച അറ്റൻഡറോട് ഭാസ്കരൻ : ഞാനീ ഭ്രാന്തന്മാരോട് ഗേറ്റിൽ ബിരിയാണി കൊടുക്കുണ്ടെന്നു ഒരു നുണ പറഞ്ഞു. മണ്ടന്മാരെല്ലാം അതു കിട്ടാൻ ഓടുകയാ..

അറ്റൻഡർ: അതുശരി..പക്ഷേ നീയും എങ്ങോട്ടാ ഓടുന്നെ?

ഭാസ്കരൻ: ഇനിയിപ്പോ ബിരിയാണി കൊടുക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലോ?

ഓ.എന്‍.വിയും ചന്ദ്രനിലെ വെള്ളവും

2009-11-24T09:05:00.001-08:00

ദാ, ഇതൊന്നു നോക്കിക്കേ നമ്മുടെ ബേബിച്ചായന്റെ പ്രസ്താവന

മനോരമവാർത്ത ഇവിടെ:

ഇനിയിപ്പൊ കെ.സ്.ടി.എ യിലെ കൂലിയെഴുത്തുകാർക്കു പണിയായി..അടുത്ത എസ്.എസ്.എൽ.സി ചോദ്യപേപ്പർ തയ്യാറാക്കുമ്പോൾ ഇതും ചേർക്കാം